Καταλαβαίνω πως στα πλαίσια συντονισμού των μελών της κοινωνίας μας και στην προσπάθειά μας να λειτουργούμε ως ομάδα οφείλουμε να ακολουθούμε κάποιους κανόνες ή πρόγραμμα. Καταλαβαίνω, επίσης, ότι αυτοί οι κανόνες θα πρέπει να ακολουθούνται όσο το δυνατόν καλύτερα ώστε να βγει το μέγιστο δυνατό καλύτερο αποτέλεσμα. Ωστόσο, το καλύτερο αποτέλεσμα δε απορρέει πάντα επιβάλλοντας το ίδιο πλαίσιο σε όλους. Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και ιδανικά χρειάζεται τη δική του προσωπική αντιμετώπιση ώστε να αποδίδει τα μέγιστα, για το σύνολο και για τον ίδιο του τον εαυτό. Έχει να κάνει καθαρά με την ποιότητα ζωής του και με το πώς είναι ο ίδιος ευχαριστημένος να τη βιώνει.

Ένα σημαντικό θέμα που θέτει ένα αυστηρό πρόγραμμα στην καθημερινότητά μας είναι και η ζώνη ώρας του ύπνου, που σε μεγάλο βαθμό φυσικά καθορίζεται απ' τα ωράρια εργασίας. Ένα οχτάωρο (λέμε τώρα) εργασίας, ένα οχτάωρο (λέμε τώρα) ελεύθερου χρόνου κι ένα οχτάωρο (λέμε τώρα) ύπνου, ωστόσο ο κύκλος ξεκινάει κατά συντριπτική πλειοψηφία το πρωί.

Ωστόσο οι άνθρωποι, όντας διαφορετικοί μεταξύ τους, με τις προσωπικές τους ιδιαιτερότητες και προτιμήσεις, χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, ανάλογα με την περίοδο της ημέρας (ή της νύχτας) που λειτουργούν καλύτερα. Στη μία κατηγορία βρίσκονται εκείνοι που προτιμούν να ξυπνάνε το πρωί με τον αλέκτορα ώστε να αδράξουν τη μέρα με την ενέργεια που έχουν συγκεντρώσει από τον υγιεινό και αποτελεσματικό τους ύπνο. Στην άλλη κατηγορία ανήκουν εκείνοι που προτιμούν να θυσιάσουν τον ύπνο τους τη νύχτα, να μείνουν ξάγρυπνοι και να εκμεταλλευτούν τις βαριές ώρες, με αποτέλεσμα συνήθως να ξυπνούν όταν ο ήλιος ήδη εκτελεί τη μεσημεριανή του σιέστα.

Ανήκοντας ξεκάθαρα στην κατηγορία των late sleepers, θεωρώ ιερό καθήκον μου να υπερασπιστώ το δικαίωμά μας να ξενυχτάμε ως αργά και να ξυπνάμε όταν οι άλλοι τρώνε για μεσημέρι.

Οκ, ο ύπνος ίσως να είναι πιο ποιοτικός όταν κοιμάσαι από τις 11 το βράδυ ως τις 7 το πρωί και ίσως, όντως, να μην αναπληρώνεται. Μα όμως ο ύπνος είναι ύπνος, και όταν είσαι κουρασμένος/η εν τέλει θα ξεκουραστείς, με όποιον τρόπο. Για όλους τους νυκτόβιους ανθρώπους, το επιχείρημα αυτό συγκρίνει εις μάτην τον ύπνο με την πραγματική ζωή. Γιατί όταν κοιμάσαι, είσαι σε μια κατάσταση αναμονής. Καλός και ο ύπνος, αλλά η ζωή είναι αλλού. Και το να πας για ύπνο από νωρίς απλά και μόνο για να ξεκουραστείς για την επόμενη ημέρα, δεν έχει και ιδιαίτερη βάση: καταλήγεις να κοιμάσαι για να μη νυστάζεις, μεταφέρεις τον ύπνο σου στα πλαίσια που ορίζει η καθημερινότητά σου που είναι, εν τέλει, η δουλειά σου, γιατί απο εκεί ξεκινάει η προσαρμογή σου. Συγχαρητήρια, λοιπόν, που ξεκουράζεσαι για να αποδίδεις πιο καλά στα αφεντικά σου, και κατά τη διάρκεια της πιο βαρετής περιόδου της ημέρας σου.

Οι άνθρωποι, βέβαια, δεν είναι όλοι ίδιοι και κάποιοι προτιμούν όντως να εκμεταλλεύονται τα πρωινά τους. Λειτουργούν καλύτερα, νιώθουν ότι έχουν όλη τη μέρα στα χέρια τους όταν ξυπνούν πρωί. Φτιάχνουν και το καφεδάκι τους, μαγειρεύουν και το πρωινό τους, διαβάζουν και το βιβλιαράκι τους - έχουν πρόγραμμα! Και, όταν έχουν πια ξυπνήσει και είναι έτοιμοι να ριχτούν στη μάχη της ημέρας, έχουν πλέον φτάσει στο state-of-mind που επιθυμούν για να ριχτούν στη χαβούζα της ημέρας. Νιώθουν πως αποκτούν τον έλεγχο ίσως, ξυπνώντας νωρίτερα απ' τους άλλους, και πως δε μένουν πίσω.

Κατ' αντιστοιχία, ωστόσο, υπάρχουν κι άνθρωποι που αποδίδουν πολύ καλύτερα το βράδυ. Όταν θα πάνε όλοι για ύπνο και μείνουν μόνοι, απομονωμένοι από τη φασαρία και τους περισπασμούς της μέρας, τότε μπορούν να συγκεντρωθούν και να αφοσιωθούν σε όποια απασχόληση με περισσότερη όρεξη, συγκέντρωση και δημιουργικότητα. Για εμάς τους νυκτόβιους, εν ολίγοις, όταν εσείς πάτε για ύπνο, τότε είναι που ξεκλειδώνει η φαντασία μας. Όταν θα μείνουμε παρέα με τη νύχτα, τότε θα λειτουργήσει το μυαλό μας σε κύκλους και πτυχές που μένουν ναρκωμένα όλη τη μέρα, γιατί τότε θα ήμαστε πραγματικά ο εαυτός μας. Όπως οι πρωινοί νιώθουν καλύτερα όταν ξυπνάνε πρώτοι, έτσι κι εμείς νιώθουμε όταν πάμε για ύπνο τελευταίοι. Εμείς οι late sleepers δεν πρόκειται να κοιμηθούμε εάν δε νιώσουμε ότι έχουμε εκμεταλλευτεί και την τελευταία ρανίδα της ημέρας, ή εάν δεν έχει τελειώσει η μπαταρία μας. Κι αυτό δε συμβαίνει τις πρώτες βραδινές ώρες γιατί, πολύ απλά, εκείνες περιμένουμε για να ανεβάσουμε ταχύτητα.

Κι αυτό συνδέεται άμεσα με το χαρακτήρα του κάθε ατόμου. Γιατί κι εγώ έχω προσπαθήσει, μα το δία, να προσαρμόσω το πρόγραμμά μου πολλές φορές σε πιο «λογικά» πλαίσια. Μία ο στρατός, μία η δουλειά, μία τα άβολα ωράρια καταστημάτων και γραφείων για εμάς τους late sleepers. Και αυτό που καταφέρνω είναι να μην μπορώ να κοιμηθώ γιατί ο νους θα τρέχει όλο το βράδυ και, όταν ξυπνάω το πρωί, να είμαι σαν τον Παπάζογλου στο Καλημέρα.

Οπότε, όχι, δεν προσαρμόζεσαι στο πρόγραμμα, δεν είναι θέμα συνήθειας. Είτε το έχεις να ξυπνάς πρωί, είτε όχι. Γι αυτό λοιπόν, μην προσπαθείτε να προσαρμόσετε στα ίδια ωράρια τους ανθρώπους, γιατί ο καθένας μας λειτουργεί καλύτερα στη ζώνη ώρας που εκείνος θα επιλέξει.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.