Όλοι μας έχουμε περάσει δύσκολες περιόδους στη ζωή μας, που χρειαζόμασταν στήριξη. Σ' αυτές τις περιόδους, αλλά μερικές φορές ακόμη και σε απλά και καθημερινά θέματα τα χέρια που σε βοήθησαν αλλά και αυτά που σε άφησαν να βουλιάξεις, τα θυμάσαι.

Όταν, λοιπόν, είσαι εσύ «στην ανάγκη» και δε σ’ έχουν οι άλλοι ανάγκη, τότε ξαφνικά φίλοι, συγγενείς και γενικότερα οι -θεωρητικά- δικοί σου άνθρωποι ως εκ θαύματος εξαφανίζονται. Ευτυχώς βέβαια, υπάρχουν ακόμα κάποια φωτεινά παραδείγματα που δεν ενδιαφέρονται μόνο για το τομάρι τους!

Αυτά τα φωτεινά παραδείγματα πάντα θα ξεχωρίζουν στην ζωή σου. Είναι εκείνοι που ξέρουν να κολυμπάνε στα δύσκολα, που θα κάνουν τις 24ώρες, 30 απλά και μόνο για να βρουν χρόνο και να σταθούν δίπλα σου όταν τους χρειάζεσαι. Σε αυτούς τους σπάνιους ανθρώπους δε χρειάζεται να πεις αν είσαι ή δεν είσαι στα πάνω σου, αρκεί μόλις ένα βλέμμα για να σε νιώσουν.

Άλλωστε, οι ξεχωριστοί και οι λίγοι είναι αυτοί που βλέπουν πίσω από την ψευτιά του «καλά είμαι» και πίσω από το επιτηδευμένο χαμόγελο, την πραγματικότητα που κάποιες φορές διαφέρει αρκετά.

Τέτοιοι άνθρωποι δε χρειάζεται να σε ρωτήσουν τι έχεις ή αν χρειάζεσαι βοήθεια, είναι απλώς εκεί ψυχή τε και σώματι για να σε ωθήσουν στην επιφάνεια. Το χαρακτηριστικό που τους κάνει ακόμη πιο ξεχωριστούς είναι πως όλα αυτά τα κάνουν από αγνό αλτρουϊσμό και χωρίς ποτέ να απαιτήσουν οτιδήποτε ως αντάλλαγμα. Αν κοιτάξουμε προσεκτικά γύρω μας θα βρούμε πιστεύω, ποιοι είναι οι λίγοι και εκλεκτοί, αυτοί που ήταν ένα βήμα πίσω μας όταν είχαμε ανάγκη από κάποιον να μας ενθαρρύνει, να μας στηρίξει, να μας βοηθήσει ή στη χειρότερη των περιπτώσεων να μας τραβήξει απ' τον πάτο λίγο πριν βουλιάξουμε ή λίγο μετά.

Μόλις, λοιπόν, το ξεδιάλεγμα σε τυπικές και ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις γίνει, τότε είναι η στιγμή που πρέπει να ακουστούν τα «ευχαριστώ» και τα «ουστ», γιατί αυτές οι απλές κουβέντες τα λένε όλα. Αφενός γιατί τα «ευχαριστώ» πρέπει να ακούγονται, αφού όταν πηγάζουν από την ψυχή μας προσφέρουν γαλήνη και σε εμάς αλλά και σε αυτόν που ήταν βράχος και φάρος σε στιγμή που ακόμη κι εμείς οι ίδιοι θα μισούσαμε τον εαυτό μας. Αφετέρου βέβαια, όταν οι συμφεροντολόγοι από τους ειλικρινείς διαχωριστούν, τότε αποφασίζουμε με ποιους αξίζει να συνεχίζουμε, τότε ακριβώς είναι που χωρίζει η ήρα από το στάρι! Θυμηθείτε, για εμάς μόνο το σιτάρι είναι χρήσιμο, οπότε την ήρα πετάξτε την!

Δε χωράει στην ζωή κανενός μας ο χαρακτήρας εκείνος που για τα ζόρια του σε θέλει κερί αναμμένο, ενώ για τα δικά σου απλώς δε χωράς στην καθημερινότητά του. Η ζωή μας είναι μικρή και πολύτιμη για να τη χαραμίζουμε με τοξικούς ανθρώπους! Σε αυτούς που είναι λοιπόν στηρίγματα μόνο για το θεαθήναι και δε στάθηκαν ποτέ πραγματικά δίπλα σου, πρέπει κι εσύ να φωνάξεις ένα «ουστ» ηχηρό έως εκκωφαντικό, ώστε κάθε κατεργάρης να καταλήξει στον πάγκο του.

Συνεπώς, αν ψάχνεις απλές κουβέντες που να τα λένε όλα...σκέψου αυτές τις δύο. Ένα «ευχαριστώ» βαθύ και ανθρώπινο στους ξεχωριστούς. Σε αυτούς που ξεγυμνώνουμε την ψυχή μας μπροστά τους και δέχονται κάθε μαυρίλα της, διότι είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν άνθρωποι που κατάφεραν να περάσουν τα συρματοπλέγματά μας και δέχονται να δίνουν πάντα τον ώμο τους για να κλάψουμε και τα χέρια τους για να μας αγκαλιάσουν.

Κι ένα «ουστ» επίσης βγαλμένο από μέσα μας για να συνεισφέρει στη δική μας ψυχική ηρεμία από τα ανθρωπάκια που μας κυκλώνουν.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.