Φίλοι, φίλες, αναγνώστες και αναγνώστριες. Καλά μου παιδιά. Αυτή την εβδομάδα έχουμε να γράψουμε μια δική μας προσωπική χριστουγεννιάτικη ιστορία. Το συγκεκριμένο θέμα μόλις το άκουσα  κατάλαβα πως δεν έχω τι να γράψω.


Το θέμα «γράψε μια χριστουγεννιάτικη ιστορία που σου συνέβη και θα ήθελες να τη μοιραστείς» για εμένα δεν έχει κάτι παραπάνω πέρα από τίτλο. Έχω μπει σε μια τέτοια διαδικασία να σκεφτώ τι θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και δεν ξέρω πραγματικά τι να σας πω.  Δεν είναι ότι όλα τα Χριστούγεννά μου ήταν χάλια, ούτε κατά διάνοια. Απλά νομίζω πως από πάντα μου έλειπε αυτό το «πνεύμα των Χριστουγέννων». Εργοστασιακά πρέπει να μην το είχα βασικά. Δεν ήμουν όπως όλα τα άλλα παιδιά. Όλοι περίμεναν τις γιορτές για να κλείσουν τα σχολεία ενώ εγώ το έπαιρνα χαλαρά.


Όλες τις γιορτές τις περνούσα λίγο στο ντούκου κι όχι μόνο τα Χριστούγεννα. Δε μου έλεγαν κάτι ρε παιδί μου ξέρω ‘γω. Μέχρι και από τον Άγιο Βασίλη δε ζητούσα κάτι ιδιαίτερο. Του έλεγα να μου φέρει ό,τι θέλει. Ήθελα άλλα πράγματα εγώ από τον Santa. Αγάπη, ειρήνη, υγεία, χαρά στον κόσμο. Ναι, ναι, ήμουν από αυτά τα παιδάκια εγώ. Μια φορά του ζήτησα rollers μόνο και δε μου τα έφερε! Ακόμα του το κρατάω.  Δεν είμαι αναίσθητη, μη νομίζεις. Λατρεύω την ιδέα του Άγιου Βασίλη.  

Μου αρέσει πάρα πολύ να βλέπω χαρούμενα παιδάκια και στολισμένους δρόμους και σπίτια. Θα χαιρόμουν όμως πιστεύω  εξίσου πολύ αν θα έβλεπα χαρούμενους ανθρώπους οποιαδήποτε άλλη εποχή.  Όσο ξενέρωτο και να σου ακούγεται. Θεωρώ πως τα Χριστούγεννα συμβολίζουν πιο βαθιά πράγματα από το να δέχεσαι και να ζητάς δώρα. Υπάρχει πιο πολύ χαρά στο να δίνεις πράγματα από το να παίρνεις. Επίσης, εμένα μου αρέσουν πάρα πολύ οι συσκευασίες στα δώρα. Να τα ξετυλίγεις με αγωνία και χαρά. Ό,τι κι αν έχει μέσα.

Μου άρεσε πιο πολύ το ξετύλιγμα παρά το δώρο το ίδιο. Αν ένα δώρο ήταν όμορφα τυλιγμένο και καραμέλα να είχε μέσα το χαιρόμουν. Και μεγαλώνοντας όμως, δε συμβάδιζα με τους συνομήλικούς μου. Δε συμμεριζόμουν την ανάγκη να βγω ντε και καλά τη «γιορτινή μέρα». Και σπίτι να καθόμουν με ανθρώπους που αγαπάω και να πίναμε κρασί ήμουν ευχαριστημένη. Βασικά πιο πολύ μου αρέσει αυτό. Ξέρεις, δεν μπορώ να νιώθω σα σαρδέλα παστή μέσα σε ένα μαγαζί. Θεωρώ πως αυτές οι γιορτές είναι για να μαζεύονται στο σπίτι όλοι όσοι πραγματικά αγαπάς. Όχι να βγεις σε ένα μαγαζί και να πέσεις πάνω σε ανεπιθύμητα άτομα χρονιάρες μέρες.


Από την άλλη, σκεφτόμουν και τους ανθρώπους που τους πιάνει κατάθλιψη αυτές τις μέρες. Δε μου άρεσε ποτέ αυτό, το ότι τις γιορτές πρέπει να είσαι χαρούμενος. Αν δεν είμαι χαρούμενη και δεν έχω όρεξη, ποιος θα μου πει ότι πρέπει να είμαι; Στερεότυπα ρε φίλε μέχρι και τις γιορτές. Δεν είναι όλοι έτσι. Κάποιοι φέτος θα ζήσουν τα πιο όμορφα Χριστούγεννα που υπάρχουν. Κάποιοι θα ζήσουν λίγο λιγότερο χαρούμενα Χριστούγεννα. Κάποιοι θα ζήσουν τα πρώτα Χριστούγεννα χωρίς κάποιον που αγαπούν και αυτό πονάει και κανένα λαμπάκι δεν μπορεί να φωτίσει το κενό της απουσίας του. Κάποιοι άλλοι θα ζήσουν μαγικά Χριστούγεννα με το σύντροφό τους. Υπάρχουν και αυτοί που θα περάσουν τα Χριστούγεννα με καλούς φίλους. Όλοι έχουν δικαίωμα να νιώσουν όπως θέλουν και κανένας δε θα ορίσει το τι πρέπει.


Εγώ φέτος θα προσπαθήσω να μάθω να αγαπάω τα Χριστούγεννα.  Με τη βοήθεια κάποιων ατόμων που τα λατρεύουν, φυσικά.


Και αν και θα μου λείπει πολύ ένα άτομο, θα πιω ένα ποτήρι κρασί παραπάνω για πάρτη του.
Ελπίζω ο καθένας να ζήσει τα Χριστούγεννα που ονειρεύεται φέτος. Όχι γιατί πρέπει αλλά γιατί θα έρθουν όλα έτσι όπως θα ήθελε. Κι ας μην το ήξερε!
Και ας μην είναι τα δικά σου μαγικά Χριστούγεννα φέτος. Αν κάτι πάει στραβά, δεν τρέχει τίποτα!
Τα καλύτερα Χριστούγεννα δεν τα έχουμε ζήσει ακόμα. Έρχονται με το σάκο του Άγιου Βασίλη.
Και αν σου λείπει και εσένα το χριστουγεννιάτικο πνεύμα, μη σκας, είμαστε πολλοί.
Καλά Χριστούγεννα και καλές γιορτές σε όλους. ΧΟ ΧΟ ΧΟ.


Υ.Γ.  Οκ κάτι είχα να γράψω τελικά...

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.