Ίσως να θεωρούσα ότι οι μπάμιες είναι το πιο ανεξήγητο πράγμα, ότι οι μάνες πάντα θα θεωρούν το φρούτο γλυκό και κυρίως ο Άδωνις είναι ένας εξωγήινος που κυκλοφορεί ανάμεσά μας. Αλλά όχι μάνα μου, υπάρχει και χειρότερο. Ποιο είναι αυτό;

Το ανδρικό φύλο, βεβαίως, βεβαίως.

Είπαμε λοιπόν με τον απέναντι να βγάλουμε τα άπλυτά μας τη φόρα, ακόμα απορώ τι κάνω εγώ εδώ, τέλοσπάντων. Αλλά αφού είναι έτσι, ας δώσουμε τα φώτα μας ως άξιες αγωνίστριες του φύλου μας στους σακάρηδες (το ξέρω, αλλά μην αναρωτηθείτε τι είπα μόλις τώρα) του ανδρικού φύλου.

Πριν ξεκινήσω θα ήθελα να πω, ότι αν είστε γένους αρσενικού υπάρχουν δυο επιλογές: ή  που θα κάτσετε να διαβάσετε το άρθρο μέχρι την τελευταία τελεία και να αποδεχτείτε επιτέλους ότι στο ίδιο καζάνι βράζουμε και οι δυο μας ή που θα φύγετε βρίζοντάς με, κάνοντας μας ακόμα πιο σίγουρες για τον υπέροχο παλιμπαιδισμό σας (’ντάξει, κάντε πως δεν το είπα αυτό.)

Αγαπημένοι μου στρουμφίκοι και στρουμφίτσες, μια είναι η λέξη, ένα είναι και το συναίσθημα. Ποδόσφαιρο και Μίσος. Πηγαίο, ατελείωτο και εκδηλωτικό μίσος. Γιατί κύριε μου εγώ να υφίσταμαι bullying κάθε φορά που χάνει η ομάδα; Να πρέπει να κάνω παρακάλι στο Make a wish, ώστε να έρθει να μου καθαρίσει κάποιος χριστιανός το σπίτι αφού έχει καταντήσει σαν βομβαρδισμένο τοπίο; Και προπάντων γιατί ποδόσφαιρο; Και πριν μιλήσεις, μη μου πεις ότι είναι άθλημα, γιατί 22 κοιλιόδερμα που κυνηγάνε μια μπάλα, πρόφαση για εγκλεισμό σε ψυχιατρείο είναι, παρά άθλημα.

Αλλά να πάω σε κάτι παραπλήσιο τώρα, αφού ποδόσφαιρο συνεπάγεται και με παρέα τις πλείστες φορές. Γιατί αγάπη μου γλυκιά πρέπει να κάνετε σαν Νεάντερνταλ κάθε φορά που έχετε μάζωξη είτε σε πλαίσια ποδοσφαίρου είτε μη; 

Εμείς καλέ μου, μπορεί να χαχανίζουμε, μπορεί να μιλάμε όλη την ώρα, μπορεί να είμαστε κατίνες, αλλά τις κατινιές μας ξέρουμε να τις κάνουμε κρυφά. Ενώ εσύ, μέχρι και η Ελένη Λουκά να κάνει krumping (όχι εντάξει, αυτό δεν έπρεπε να το κάνω εικόνα) θα προσπαθείς να την ξεπεράσεις με υπερδόση αουγκανισμού.

Και επειδή είμαι γυναίκα και έχω την ικανότητα να συνδέσω μέσα σε 1 λεπτό δεκάδες επιχειρήματα, πάμε τώρα στη βρώμα. Η βρωμιά ρε φίλε. Γιατί πάντα θα πρέπει να ξυπνάμε και να αντικρίζουμε ένα σπίτι γκρεμισμένο, που φοβάσαι ότι αν βγεις στην πόρτα, θα αντικρίσεις πινακίδα «Δυστυχώς κατεδαφίζεται».

Και αφού ρε μάτια μου δεν το έχεις με το μαγείρεμα, το ξέρεις, τι το επιδιώκεις; Είστε η ντροπή του Μαμαλάκη (αλλά επειδή είμαστε γυναίκες θα προτιμήσουμε το Σκαρμούτσος). Ένα τηγανιτό αυγό ήταν, ένα ρημάδι αυγό. Το τηγάνι και το σπίτι γιατί είναι γεμάτο μπετό μπορείς να μου εξηγήσεις; Τι, δεν είναι μπετό;;;

Αλλά το πιο εξωπραγματικό ξέρετε ποιο είναι; Αφού βιάζετε στην κυριολεξία το σπίτι και όσα ανείπωτα δεν είπε ο Ζερβουδάκης τα ακούτε από μας, αδιαφορείτε την επόμενη χαλαρότατοι. Βλέπετε ότι χρειαζόμαστε βοήθεια, και εσείς τι κάνετε; Νοηματική…

Νοηματική καλύτερα και από την δημοσιογράφο στον Ant1, μηv καταλαβαίνοντας για τι πράγμα σας μιλάμε και στην συνέχεια σας φωνάζουμε.

Ξέρετε κάτι όμως; Δεν είμαστε οι μάνες σας. Επιτέλους πάρτε απόφαση ότι το στάδιο της οικογενειακής σας θαλπωρής το έχει πάρει κάποιος αυγουστιάτικος άνεμος. Εδώ θα βιώσετε πόνο, πίεση, τρόμο. Ξεχάστε αυτά που ξέρατε.

Και στο είχα πει τότε, να πω ότι δεν στο είχα πει; Δεν είμαι η κυρία Μαιρούλα, εγώ δε θα σου φέρνω τον καφέ στο κρεβάτι, θα στον ρίχνω στο πρόσωπο μπας και ξυπνήσεις. Ή νόμιζες ότι θα σε κυνηγάω από πίσω για τη ζακέτα, όχι αγάπη μου, δε μπα να κρυώσεις, την γαϊδουριά σου θα την κυνηγάω και θα την καταριέμαι μέχρι να πεθάνω όμως.

Όπως και να το κάνουμε το επίπεδο είναι μακράν διαφορετικό. Τι συζήτηση να κάνεις όταν από κορμί Κεντέρης και μυαλό Πρετεντέρης; Τα επιχειρήματα σας είναι χειρότερα και από του ΚΚΕ.  Πώς γίνεται χρυσέ μου άντρα να σου μιλάω για την υπερθέρμανση του πλανήτη, ότι λιώνουν οι πάγοι, για ποίηση ρε αδερφέ και εσύ να μου λες για το νέο μοντέλο Lancia;

Αλλά νομίζω ήρθε η ώρα να πω τη μαγική λέξη που περιμένουν όλες οι γυναίκες. Είστε μαλάκες, όπως και να το κάνουμε, όπως και εμείς είμαστε, αλλά εσείς ρε καρδιές μου το πάτε σε άλλο επίπεδο.

Ας το πάρουμε όμως από δυο μεταβλητές ή τρεις ή… άστο καλύτερα.

Το καμάκι ας πούμε. Αν ξανακούσουμε για ζαχαροπλάστες, ουρανούς, αγγέλους, θεό μέχρι και για τον ίδιο τον επιτάφιο, θα κατέβουμε σύσσωμες πορεία και θα κάψουμε ως ένδειξη αγανάκτησης τυχόν ξεκωλέ σορτσάκια, φούστες και στριγκάκια, μα την Παναγία.

Ειλικρινά, το πέσιμο το έχετε πάει σε άλλο επίπεδο. Και θεωρούσα πιο δύσκολο να φας τις μπάμιες που λέγαμε. Αλλά ρε συ, όταν έχεις να αντιμετωπίσεις τέτοια απειλή μέχρι και μέρα καθιερώνεις για τις μπάμιες.

Έχω να διαμαρτυρηθώ όμως… βασικά να μου απαντήσετε σε μια απορία. Το τρίπτυχο αιδιολαγνία-μούσι Αγίου Βαρθολομαίου-τουπέ έχει ημερομηνία λήξης ή έστω κάδο ανακύκλωσης, να πάρουμε και εμείς οι γυναίκες μια ανάσα, γιατί τα μάτια μας έχουν κουραστεί να ξερνάνε καγκουριά και βλακεία.

Και μη ξεχάσω, κανεί (πως κάνεις τον απέναντι να σε συμπαθήσει, Κύπριος αφού) με το επάγγελμα ποδοσφαιριστής-μπάρμαν-μοντέλο-πολυμιξερ-ντολμαδοπαρασκευαστής. Ή που η Ελλάδα είναι πολύ μπροστά και θα γράψουμε παγκόσμια ιστορία, σαν τον Εθνικό Σταρ ένα πράγμα, ή που η Βέφα θα γίνει πλούσια με τον ντολμαδοπαρασκευαστή, δεν ξέρω.

Κάπου εδώ να τελειώνω σιγά-σιγά, όχι ότι τελείωσαν τα επιχειρήματα, ποτέ δεν θα γίνει αυτό. Ποτέ. Απλά αρχίζω και λυπάμαι τον Κύπριο απέναντι που θα έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια.

Δεν ξέρω τι έχει γίνει πλέον με την γενιά μας, αλήθεια. Είπαμε να εκσυγχρονιστούμε τρομάρα μας, να πάμε ενάντια στο κατεστημένο της παράδοσης, αλλά τέτοιο νεοτερισμό ρε παιδί μου δεν τον θέλει ούτε ο τυπάς με το κρασί από το Μένουμε Ευρώπη.

Για το σεξ μιλάω. Κοιτάξτε τα παιχνίδια ρόλων είναι πολύ ωραία, το ξέρουμε. Αλλά όταν ο άντρας σου λέει ότι δεν έχει όρεξη και έχει πονοκέφαλο, τότε κάτι πάει λάθος με τα γονίδια και τη γενετική και όχι με το role play. Το σεξ έχει γίνει πιο αργοπορημένο και από τα αντανακλαστικά του Πάκη (Παυλοπουλος). Φοβάμαι για το τι θα γίνει στο μέλλον, αν αρχίσουν να απαιτούν να μην αμαυρώσουμε την παρθενιά τους μέχρι το γάμο, για να δουν οι γειτόνοι το σεντόνι την επόμενη ημέρα.

Και ίσως ήρθε η ώρα και ο καιρός για παιδιά. Και η ταλαίπωρη γυναίκα μένει έγκυος…Δεν ξέρεις τι θα πει πόνος όμως!

Και μη μου ξαναπείς ότι πονάει που χάσατε στο 90’, γιατί δεν ξέρεις τι θα πει να βγαίνει ο Ευλόγητος από μέσα σου ντυμένος Θεοχάρης. Δεν ξέρεις.

Δεν ξέρω πόσοι μείνατε μέχρι το τέλος του κειμένου, πόσοι κατσαδιάσατε και πόσοι την κάνατε από την πρώτη γραμμή. Το θέμα είναι -και αυτό πάει σε όλους σας- παρ’ όλες τις εκνευριστικές ιδιότητες σας, εμείς σας αγαπάμε έτσι όπως είστε, με αυτόν ακριβώς τον εκνευρισμό που μας προκαλείτε. Μπορεί να είστε πιο χαζοί και από τοστ όπως λέει μια φίλη, αλλά να ξέρετε, αγαπάμε αυτό το τοστ.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.