Με τα χρόνια νομίζω έχει χάσει ο κόσμος το νόημα των σχέσεων. Πιέζονται όλοι και υποκύπτουν σε σχέσεις οι οποίες δεν είναι αποτέλεσμα ελεύθερων επιλογών αλλά λόγο φόβου να μην μείνουν μόνοι, χατιριού για φίλους, συγγενείς, γκόμενους/ες και ποιος ξέρει τι άλλο.
Οι σχέσεις ήταν και οφείλουν να είναι κάτι πολύ όμορφο.
Και όταν λέω για σχέση δεν εννοώ μόνο στα γκομενικά αλλά και γενικά.
Φιλικές σχέσεις, επαγγελματικές σχέσεις, σχέσεις μεταξύ συγγενών. Όλες οι σχέσεις που έχεις στη ζωή σου πρέπει να είναι ελεύθερες επιλογές και όχι αποτέλεσμα εξαναγκασμού για τον χ, ψ λόγο.


Δεν πιστεύω πως το να πιέζεις να είσαι με κάποιον, να βγαίνεις με κάποιον ή να ανέχεσαι την παρουσία κάποιου είναι καλό. Όπως επίσης και το να πιέζεις τον άλλον να είναι μαζί σου δεν είναι ωραίο. Αν ο άλλος δε γουστάρει την παρέα κάποιου τρίτου γιατί να αναγκαστεί για να μη σου χαλάσει χατίρι; Το ίδιο ισχύει και για εσένα. Δε νομίζω πως απολαμβάνει κάποιος το να έχει προσωπικό δερβέναγα. Αποφασίζεις ας πούμε να βγεις με την παρέα και πρέπει με το στανιό να πεις και αυτόν το φίλο ή τη φίλη που πλέον δεν γουστάρεις. Γιατί; Επειδή πρέπει; Και ποιος τα ορίζει τέλος πάντων αυτά τα βλακώδη πρέπει; Θα παρεξηγηθεί λέει και δεν κάνει. Γιατί; Όταν έκανε αυτό που την έσπασε σε εσένα δε σκέφτηκε μήπως παρεξηγηθείς;


Εσύ γιατί να το κάνεις;  Να έχεις στη ζωή σου αλλά και στις εξόδους σου με άτομα τα οποία επιλέγεις και γουστάρεις. Έτσι όπως δουλεύουμε όλοι μας δεν υπάρχει χρόνος αλλά ούτε και λόγος να βγεις με κάποιον επειδή θα παρεξηγηθεί ή επειδή πρέπει. Χέστηκες.
Δεν είσαι κατοικίδιο με λουράκι για να σε τραβάει ο οποιοσδήποτε σε θελήματα που δε γουστάρεις.
Ό,τι τίτλο και αν φέρει στην ζωή σου, κανείς δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Είτε φίλος είτε αδερφός είτε σύντροφος. Αν είναι να έχουμε «αφεντικά» και πέρα από τη δουλειά μας πλέον, ας κάνουμε και γαβ.

Η ζωή σου και η καθημερινότητά σου πρέπει να περιτριγυρίζονται από ελεύθερες επιλογές ατόμων που εσύ επιθυμείς να έχεις δίπλα σου για το πώς σε κάνουν να νιώθεις, για αυτό που βλέπουν αυτοί σε εσένα και εσύ σε αυτούς. Και ναι αυτό πρέπει.
Έχω σχέση, είμαι φίλος σου ή αδερφός σου και  ό,τι και αν σου είμαι δε σημαίνει κιόλας ότι κατά κάποιο τρόπο είμαι δούλος σου ή εσύ δικός μου.
Κάνε αυτά που θέλεις, όπως τα θέλεις για να είμαστε κομπλέ και να συνεχίζουμε την όποια σχέση έχουμε.

«Ό,τι αγαπώ το θέλω ελεύθερο, να πετάει ακόμα και χωρίς εμένα. Ελεύθερο, να αποφασίζει αν θέλει να μείνει σ’ εμένα.» Κάπου το είδα αυτό και όντως ισχύει.
Όταν  κάποιος σε αγαπάει και σε νοιάζεται θέλει να επιλέγεις εσύ για τη ζωή σου και όχι να σου επιβάλλεται.
Έχει τεράστια διαφορά αλλά και αξία να είσαι με κάποιον επειδή το επέλεξες και το επιλέγεις κάθε μέρα. Είναι τόσο διαφορετικό να χαλαρώνεις με τα αδέρφια σου, να λέτε τα νέα σας, να πίνετε τα ποτά σας, να βγαίνετε μαζί γιατί γουστάρετε να κάνετε παρέα και όχι μόνο επειδή είστε συγγενείς. Έχει άλλη αίσθηση να βγαίνεις με τα παιδιά από τη δουλειά γιατί θες και τα βρίσκετε και όχι γιατί πρέπει να το κάνετε μια στο τόσο για να δείξετε πόσο γαμάτη ομάδα είστε. Είναι τόσο όμορφο συναίσθημα να θες να βγεις με τους γονείς σου έξω για καφέ ενώ μένεις μόνος επειδή γουστάρεις. Ακόμα και όταν γυρνάς σπίτι σου επειδή το γουστάρεις και όχι επειδή δεν έχεις κάπου αλλού να πας.  Σου δίνει άλλη αίσθηση.


 Δεν πρέπει να σε αναγκάζει κανείς να κάνεις τίποτα. Δε γουστάρεις, δεν το κάνεις.
Μόνο έτσι έχει νόημα τελικά η σχέση και η ίδια η ζωή. Αν θα σου έδιναν επιλογή να τα αλλάξεις όλα και να ζήσεις μια άλλη ζωή εσύ να επιλέγεις αυτήν. Με τα άτομα που έδιωξες, με τα άτομα που κράτησες με ό,τι εσύ διάλεξες για εσένα.
Με ό,τι και αν συνεπάγεται με την επιλογή αυτή. Καλά και κακά. Ό,τι και αν είναι θα είναι δικά σου λάθη, δικές σου επιλογές.
Θα τα έχεις επιλέξει όλα και θα είσαι περήφανος. Την επόμενη φορά που θα σου πουν να κάνεις κάτι και δεν θέλεις πες όχι.
Δοκίμασέ το. Τι έχεις να χάσεις εξ’ άλλου. Ίσως μια αγγαρεία λιγότερη.
Choose wisely. 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.