Σεπτέμβριος λοιπόν. Ανοίγουν τα σχολεία, πέφτουν οι δίδυμοι πύργοι και ποιος ξέρει τι άλλο στραβό συμβαίνει μέσα σε αυτόν το μήνα.
Έχει όμως και ένα φοβερό καλό ο Σεπτέμβριος, είναι ο μήνας του ζωδίου της παρθένου και έχουν γενέθλια όλοι οι απανταχού παρθένοι (μιλάω για τα ζώδια δε θέλω πονηριές).

Παρθενάκια μου έφτασε η μέρα των γενεθλίων μας.
Μαζί με αυτήν την μέρα έφτασαν και πολλές ευχές.
Ευχές από άτομα που περίμενες και από άτομα που δεν περίμενες.

Συγγενείς, φίλοι, γνωστοί, συνάδελφοι όλοι σπεύδουν να σου τραγουδήσουν με ρυθμό τα χρόνια πολλά.

Eσύ είσαι όμως σήμερα είσαι με τις ώρες σου.   
Από εκεί που είσαι μες την τρελή χαρά ξαφνικά πέφτεις στο κρεβάτι και κοιτάς το ταβάνι λες και θα σου μιλήσει ή θα σου πει γιατί φέρεσαι σαν να περνάς κλιμακτήριο.

Αυτή τη μέρα τα συναισθήματα σου είναι ανάμεικτα και εναλλάσσονται συνεχώς.

Αισθάνεσαι χαρά γιατί είναι μια ευχάριστη μέρα. Χορός, τραγούδια, δωράκια και πολλά χαρούμενα πρόσωπα. Θα περάσεις όμορφα με τα άτομα που αγαπάς και είναι δίπλα σου.

Υπάρχουν όμως και τα άλλα συναισθήματα. Οι άλλες σκέψεις αυτές που σε κάνουν να μη θες να κάνεις τίποτα αυτήν τη μέρα. Είναι όντως όλα καλά; Και αρχίζεις και σκέφτεσαι τα πάντα, τα περνάς από κόσκινο.

Θυμάσαι πράγματα που είχες ξεχάσει. Ξεχνάς πράγματα που θυμόσουν.
Βάζεις καινούργιους στόχους, αφήνεις πίσω τους παλιούς που ίσως δεν πέτυχες είτε γιατί ήταν ακατόρθωτοι είτε γιατί από ένα σημείο και μετά δεν φαινόντουσαν πια να έχουν ουσία.
Μαζί με τα κεράκια σβήνεις και τυχόν παλιά απωθημένα. Διαγράφεις φίλους γνωστούς συγγενείς. Κάνεις καινούργιους φίλους γνωστούς, -οκ συγγενείς είναι λίγο δύσκολο να κάνεις καινούργιους αλλά συμβαίνει.

Σκέφτεσαι και λογαριάζεις τι έγινε και τι δεν έγινε. Πόσα άλλαξαν μέσα σε ένα χρόνο που έσβησες τα προηγούμενα κεράκια σου. Τι άλλαξε για καλό τι σου άφησε μια πίκρα και γιατί.
Πολλά τα «γιατί» που ίσως εμφανιστούν και αν δεν εμφανιστούν ψάχνεις να βρεις κάτι στραβό γιατί δεν μπορεί, κάτι υπάρχει και το ξεχνάς. Δεν μπορεί να μην υπάρχει κάτι.
Και σε κατακλύζει ένα περίεργο συναίσθημα. Μήπως έπρεπε να κάνεις και άλλα πράγματα και δεν τα έκανες; Ή μήπως έκανες πολλά και βιάστηκες; 


Μεγαλώνεις ένα χρόνο και σκέφτεσαι τι θες να κάνεις μέσα σε αυτόν τον χρόνο και πως.
Πού θες να πας ταξίδι, με ποιόν. Η δουλειά σου σε ικανοποιεί ή όχι τελικά;
Ξέχνα όλα όσα έχεις ακούσει για την Πρωτοχρονιά. Η πιο επικίνδυνη μέρα του χρόνου είναι τα γενέθλια.


Εκεί θα σε πιάσει η κρίση της ηλικίας που μεγαλώνεις άλλον έναν χρόνο και φτάνεις στα -άντα.
Εκεί θα σκεφτείς τους φίλους που τα σπάσατε.
Τις παλιές σου σχέσεις, τα φλερτ.
Τα παιδικά σου χρόνια. Ναι, μέχρι και αυτά σου έρχονται στο μυαλό και αναρωτιέσαι πώς πέρασε ο καιρός.


Απ’ την άλλη όμως λες: «τι πώς πέρασε ο καιρός μωρέ τόσα πράγματα έκανα».
Δημιουργείς έναν πόλεμο μέσα σου για το πως θα έπρεπε να είναι η ζωή σου.
Θα έπρεπε να έχεις κάνει πιο πολλά ή πιο λίγα. Θα έπρεπε να έχεις καλύτερη δουλειά ή ακόμα και καλύτερη σχέση;
Μήπως θα έπρεπε να έχεις πάρει εκείνο το αμάξι που είχες βρει σε ευκαιρία και να μην το αφήσεις για αυτό το αμάξι που ονειρευόσουν αν και ήταν πιο ακριβό;
Μήπως σου πηγαίνουν τα κόκκινα ή μαύρα μαλλιά που πάντα ταλαντευόσουν ανάμεσα σε αυτά τα δύο και τελικά δεν έκανες κανένα.
Και μέσα σε όλα αυτά τι να βάλεις και το βράδυ.

Σταμάτα! Πάρε μια ανάσα. Κοίτα γύρω σου. Όλα είναι τέλεια.

Πόσο αστεία όλα αυτά τα παιχνίδια του μυαλού. Τόσα ασήμαντα πράγματα που πέρασαν, τόσες λεπτομέρειες και άλλες τόσες φοβίες χωρίς κανέναν λόγο.
Ξέρουμε πολύ καλά όλοι πως η ζωή μας είναι όπως θα έπρεπε να είναι και για αυτό και τη ζούμε.
Μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, δε σε σταματάει κανένας και αν σε σταματάει κάποιος από αυτά που θες καλύτερα να τον αφήσεις. Και αν η ζωή σου δεν ήταν όπως την ήθελες, δε θα περίμενες τα γενέθλιά σου για να το καταλάβεις. Αν όμως τα περίμενες και τώρα τα συνειδητοποίησες όλα τι περιμένεις; Τρέχα να πιάσεις τα όνειρα σου, σε περιμένουν.


Βάλε τα γενέθλια σου ως σημείο εκκίνησης και βρες το δρόμο σου.
Όλα είναι έτσι όπως πρέπει να είναι και αν δεν είναι, θα γίνουν. Στο χέρι σου είναι. Γιατί εσύ και μόνο εσύ μπορείς να τα κάνεις να είναι όπως πρέπει.
«Φου» λοιπόν στα κεράκια και χρόνια μας πολλά.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.