Πολλοί το γνωρίζετε ιδίοις όμμασι και θα μου πείτε σιγά το νέο. Για όσους δεν το ξέρουν, δεν το ζουν ή δεν ήθελαν να το δουν έρχεται η ετήσια έκθεση του  ΟΑΣΑ να επιβεβαιώσει τους φόβους μας. Πρώτη στην ανεργία η Ελλάδα και συγκεκριμένα στους πτυχιούχους ανέργους.

Δεν είναι φυσικά άτομα που έχουν πάρει πτυχίο στο να είναι άνεργοι ή που το επέλεξαν. Είναι παιδιά που είχαν και έχουν όνειρα. Αποφάσισαν να σπουδάσουν κάτι να το εξελίξουν όσο πιο πολύ μπορούν με μεταπτυχιακά και διδακτορικά θεωρώντας πως αυτό θα τους εξασφαλίσει μια θέση στην αγορά εργασίας. Είναι εσύ, είμαι εγώ. Είναι αυτοί  που από μικροί είχαν ταλέντο σε κάτι και μεγάλωσαν με το μεράκι να δουλέψουν  πάνω σε αυτό.

Στην Ελλάδα οι γονείς στερούνται βασικά πράγματα για τον εαυτό τους απλά και μόνο για να δώσουν στα παιδιά τους τη μόρφωση που τους αρμόζει και ονειρεύονται γι’ αυτά.
Και για να μιλήσουμε με αριθμούς, η Ελλάδα έχει από τα υψηλότερα ποσοστά σπουδών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα ποσοστά αυτά από  το 2000 στις ηλικίες 25-34 έχουν μεγάλη αύξηση. Πιο αναλυτικά, το 2000 ήταν 24% και πέρασε στο 26% το 2005 και συνέχισε στο 31% το 2010 για να απογειωθεί στο 39% σήμερα. Αλλά επειδή η μόρφωση δεν έχει ηλικία αλλά μόνο θέληση έχουμε αύξηση κατά 10% και στις ηλικίες 25-64 ετών. Το 2000 το ποσοστό των ανθρώπων που είχαν πτυχίο από κάποιο πανεπιστήμιο  ήταν 18% και το 2014 έφτασε το 28% των Ελλήνων.
Από σπουδές, λοιπόν, είμαστε σε πολύ καλό βαθμό ακόμα και σε σύγκριση με άλλες μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες. Συγκεκριμένα το ποσοστό μας είναι πολύ κοντά στην Φινλανδία και την  Ισπανία οι οποίες έχουν 40%. Ακολουθούν οι  Ηνωμένες Πολιτείες και η Γαλλία με 42% και 44% αντίστοιχα.

Όπως καταλαβαίνετε, έλλειψη θέλησης για μόρφωση στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Δε μετράει, όμως, μόνο αυτό δυστυχώς. Η Ελλάδα ως γνωστόν έχει την φήμη να τρώει τα παιδιά της, ως νέος Κρόνος, οπότε ας περάσουμε στα ποσοστά ανεργίας. Το 2000 η ανεργία στην Ελλάδα ήταν 11,2%, το 2005 ήταν 9,6%, το 2010 12,5%, και τέλος το 2014 είχε εκτοξευθεί στο 27,6%  και 36% στις ηλικίες 25-34.
Κοντά στα ποσοστά της Ελλάδας είναι και η Ισπανία. Για όσους σκέφτονταν να μεταναστεύσουν εκεί το λέω. Αξίζει να σημειωθεί πως ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ είναι υποτετραπλάσιος. Ο κύριος παράγοντας της κατάστασης αυτής είναι η γνωστή σε όλους μας «οικονομική κρίση».


Μια που μιλήσαμε για μορφωτικό επίπεδο και για ποσοστά να σας πω πως πρώτες στην μόρφωση βγαίνουν οι γυναίκες συγκριτικά με τους άντρες (Go girl power.) Μόνη εξαίρεση αποτελεί η Ιαπωνία που άντρες υπερτερούν και ακολουθεί και η Τουρκία στην οποία τα ποσοστά σε άντρες και γυναίκες είναι σχεδόν ίδια.

Γυναίκες και άνδρες στην Ελλάδα περνούν τις ίδιες αγωνίες και τις ίδιες δυσκολίες σχετικά με την ανεργία παρά το γεγονός ότι διαθέτουν ίσα αλλά και κάποιες φορές περισσότερα τυπικά προσόντα. Παρόλη τη θέληση για μάθηση αλλά και τα ποσοστά της ανεργίας υπάρχει και ένα μέρος των νέων ηλικίας 20 έως και 24 ετών οι οποίοι ούτε σπούδασαν ούτε και εργάζονται. ΝΕΕΤ χαρακτηρίζονται διεθνώς από την συντομογραφία των λέξεων Not in Education, Employment, or Training. Οι ΝΕΕΤ στην Ελλάδα φτάνουν το 30%, ποσοστό που ξεπερνούν μόνο η Ισπανία και η Τουρκία.

Ξέρω πως τα πράγματα είναι άσχημα για αρκετούς εκεί έξω αλλά δεν πρέπει να απελπιζόμαστε. Σε όποια κατηγορία και να ανήκεις δεν είσαι μόνος, αλλά ούτε και ο μόνος. Όλοι περνάμε δύσκολα και η απόγνωση είναι πολύ συχνή στις μέρες μας, δυστυχώς. Ακόμα και όταν όλα φαίνονται μαύρα να θυμάσαι πως τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Ούτε καν τα άσχημα. Όλα περνάνε.


Παρά τα όσα γίνονται πρέπει όλοι να θυμόμαστε να ονειρευόμαστε και να πολεμάμε για τα όνειρα μας και για τα πιστεύω μας. Να πιστεύεις στον εαυτό σου και να ονειρεύεσαι. Τα όνειρα σου δεν έχουν ημερομηνία λήξης.
Επιτρέπεται να πέσεις αλλά επιβάλλεται να ξανασηκωθείς.
Ας πάρουμε όλοι μια βαθιά ανάσα και ας προσπαθήσουμε το καλύτερο για εμάς.

Καληνύχτα.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.