O Κώστας Λειβαδάς, δημιουργός επιτυχιών που έχουν σημαδέψει μέρες στα ραδιόφωνα των αυτοκινήτων και νύχτες σε μουσικές σκηνές περνά μια βόλτα από το Mind the Trap και μας μιλά για έμπνευση, επιμονή και τα επόμενα σχέδιά του.

Το παιδί που μεγάλωσε στα ωδεία, ο πιτσιρικάς που έπιασε μια κιθάρα κι άρχισε να γρατζουνάει, ή και τα δύο;

Είχαμε δύο σπουδαίους οικογενειακούς φίλους μουσικούς. Τον Κώστα Κλάββα και τον Κώστα Κινδύνη, μόνιμο συνεργάτη του Μάνου Χατζηδάκη.
Η παρουσία τους ήταν καταλυτική για να ζητήσω από 7 χρονών από τους γονείς μου να με γράψουν στο ωδείο.

Βέβαια οι γονείς μου κι ο αδελφός μου σαν φανατικοί εξειδικευμένοι ακροατές, έπαιξαν τον βασικό ρόλο από την αρχή με το Grundig pick up και τα 45άρια δισκάκια τους, όπως βέβαια και τα πρώτα γκρουπάκια στο σχολείο και η θητεία στις μπάντες και τον ηλεκτρισμό.

Όλα αυτά μαζί λοιπόν.

Τι από τα δύο σας είναι πιο εύκολο; Σύνθεση ή συγγραφή στίχων;

Θα ‘λεγα και τα δύο έχουν τις στιγμές που είναι πολύ γενναιόδωρα μαζί μου και άλλες -όπως με όλους- που η δουλειά και η τέχνη που εξασκούμε όπως και η πολλή υπομονή και επιμονή που θα κάνουν τη διαφορά.

Και με τα δύο μπορώ να βασανιστώ και να υποφέρω πολύ πάντως, αλλά η γλύκα στο τέλος, αν νοιώσεις πως είπες αυτό που ήθελες και λειτουργεί, δε μοιάζει με καμία. Αληθινό φάρμακο.

Τι θεωρείτε πηγή έμπνευσης; Πρόσωπα, καταστάσεις; Μπορεί να είναι έμψυχο και άψυχο υλικό.

Φυσικά τα πάντα.
Ακόμα και ένα λάθος, ένας αναγραμματισμός, ένα γάλα σκόνης που λέγεται airam κι εσύ διαβάζεις maria.
Ψυχή έχουν όλα, όμως μέσα από την ματιά και την αγάπη σου για τη στιγμή.

Δεν πρέπει να χάσεις τη στιγμή της έμπνευσης. Είναι κρίμα.

Το 2013 κυκλοφόρησε το τραγούδι σας και της Ελεονώρας Ζουγανέλη, με τίτλο «Η επιμονή σου». Ο Κώστας είναι της άποψης ότι ο επιμένων νικά ή είναι περισσότερο ζεν, σκεπτόμενος πως όλα θα πάρουν το δρόμο τους;

Και τα δύο φυσικά. Συνδυασμός με διαρκή αγώνα και αναμετρήσεις. Χωρίς δουλειά και επιμονή δε γίνεται τίποτα. Από την άλλη πρέπει να εμπιστεύεσαι το ένστικτο, τις μυστικές φωνές από μέσα σου και να παίρνεις μεγάλες ανάσες. Να αποστασιοποιείσαι από το μικρόκοσμο της ζωής σου για να μπορείς να καταλαβαίνεις το μεγάλο γήπεδο και τη θέση σου σ’ αυτό.

Μια αναζήτηση στο google να κάνει κανείς με το όνομά σας και σχεδόν πάντα εμφανίζεται μαζί η Ελένη Τσαλιγοπούλου. Τι έχετε να πείτε για αυτή τη συνεργασία, πέρα από τις μεγάλες επιτυχίες που έχει δώσει στο κοινό;

Η καλύτερή μου φίλη, η μεγάλη μου αδελφή και η πιο στενή μου συνεργάτης.

Τη θαύμαζα πολλά χρόνια φυσικά, πριν τη γνωρίσω, αλλά από την αρχή η καλλιτεχνική χημεία μεταξύ μας, είχε κώδικα και επιταχύνσεις.
Πολλές κοινές αγάπες, πολλά κοινά μουσικά όνειρα. Έτσι βρεθήκαμε, μάλλον και με τη βοήθεια  του Θεού, να συναντηθούμε με τον κόσμο, μέσα από τόσα πολλά τραγούδια.
Τώρα τελευταία αρχίσαμε να γράφουμε και μαζί και το απολαμβάνουμε διπλά.

Πολλά lives και αλησμόνητες μουσικές βραδιές, έχουμε δρόμο ακόμα, αλλά είναι και καταπληκτικό που ο καθένας μας κάνει τα δικά του και όποτε ξαναβρεθούμε είναι σαν από την αρχή.

Πολλά από τα τραγούδια σας έχουν γίνει «ύμνοι» στο κοινό, όπως τα «Για να σε συναντήσω», «Δεν το αξίζεις», «Η επιμονή σου», «Έρωτας τάχα να ‘ναι αυτό». Το δικό σας αγαπημένο συμβαδίζει με τα γούστα του κοινού;

Με τα χρόνια, τα τραγούδια μου που δέθηκαν με τον κόσμο και έγιναν μέρος του προσωπικού τους soundtrack τα αγαπάω με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Η ανάγκη έκφρασης είναι η πηγή. Η συνάντηση, για μένα, με τον κόσμο, η συνάντηση του προσωπικού με το συλλογικό, είναι μεγάλη υπόθεση και εκπλήρωση όταν συμβαίνει αβίαστα. Είναι μέρος της θεραπείας. Αυτό τον καιρό το «Εγώ σ’αγάπησα εδώ» και το «Γραμμένο με κόκκινο» είναι τα αγαπημένα μου.

Θα θέλατε να ζείτε σε κάποια άλλη δεκαετία, μόνο λόγω της μουσικής της;

Ναι. 50-60 Οπωσδήποτε. Παρθένο το έδαφος και μεγάλη δημιουργικότητα.

Η αναγέννηση στον προηγούμενο αιώνα και όλη η πρώτη περίοδος του rock και του λαϊκού μας τραγουδιού.

Με τρελαίνουν εκείνα τα χρόνια.

Πειραματισμός με ξένο στίχο και άλλα είδη μουσικής. Θα σας ενδιέφερε;

Ξεκίνησα από αγγλόφωνο group σε γκαράζ. Ενώ πάντα μου αρέσουν οι πειραματισμοί, όταν συνοδεύονται από αγάπη και γνώση, δε θα ‘λεγα ότι θα ξαναέγραφα ή ηχογραφούσα εύκολα στα αγγλικά.

Κακά τα ψέμματα. Σε έναν ιερέα δε θα εξομολογηθείς στα γερμανικά, ενώ είσαι Έλληνας.

Η εξομολόγηση θέλει τη μητρική της γλώσσα βασικά.

Θα συμβουλεύατε, δεδομένης της κατάστασης στη χώρα, ένα νέο συνθέτη να μείνει, ή να κυνηγήσει το μέλλον του στο εξωτερικό;

Δεν ξέρω, ειλικρινά, τι να συμβουλεύσω σήμερα, μέσα σε ένα τόσο σκοτεινό τοπίο. Ακόμα κι εγώ ο ίδιος που χρειάστηκε να ρισκάρω πολλά πράγματα στο ξεκίνημά μου, δεν ξέρω αν θα έκανα τα ίδια σήμερα.

Από την άλλη ο δρόμος της καρδιάς και της αγάπης είναι ένας και δεν πρέπει να αφήνουμε τις εξωτερικές συνθήκες να μας καθορίζουν, γιατί η αλήθεια και η ουσία παίζεται αλλού.

Εδώ ή έξω, για τους καλλιτέχνες νομίζω πως είναι μονόδρομος να κυνηγήσουν το όνειρό τους. Απλά να προσέξουν τις αντοχές τους και τα φτερά τους. Η ζωή μας αξίζει όσο τίποτα. Η τέχνη και να αργεί, αν υπάρχει λόγος, θα βρει τον τρόπο.

Τι σχέδια έχει ο Κώστας Λειβαδάς για το άμεσο μέλλον;

Παίζουμε στις 12 Μαρτίου με τη Βίκη Καρατζόγλου, που εκτιμώ πολύ, στο Σταυρό του Νότου και ειλικρινά είμαι πολύ χαρούμενος.

Ετοιμάζω μια συλλογή από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια μαζί με τέσσερα καινούργια.

Είναι κάτι που το ζητούσε ο κόσμος χρόνια και κάτι πολύ ιδιαίτερο για ‘μένα.

Μακριά από τα συνηθισμένα greatest hits.
Έχει φυσικά τα πιο γνωστά, αλλά και αυτά που έψαχνε και αγαπάει ο κόσμος από μένα χρόνια.

Συνεχίζουμε Θεσσαλονίκη και Ηγουμενίτσα, στα τέλη του μήνα την περιοδία μας με τη Ζωή Παπαδοπούλου, ενώ παράλληλα ξεκινάμε νέες παραστάσεις με το θρυλικό πια χοροθέατρο της Δαγίπολης, ενώ πλησιάζουν πολλές σημαντικές ημερομηνίες και γενέθλεια.

Στην πορεία μου δεν ένιωσα καθόλου ακόμα την ανάγκη αυτών των εορτασμών που μας έπνιξαν τα τελευταία χρόνια, αλλά είναι ένα ωραίο τρικ για τη δουλειά.

Νιώθω ότι μόλις ξεκίνησα.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.