Ο Κώστας Στάθης είναι φιλόλογος, μουσικοσυνθέτης, κιθαρίστας και ερμηνευτής. Η παρουσία του στο χώρο της μουσικής περιλαμβάνει πλείστες συναυλιακές εμπειρίες και επαγγελματικές συνεργασίες με ιστορικές Αθηναϊκές μουσικές σκηνές (Βάτραχοι, Αρχιτεκτονική, Εσπερίδες και άλλες) καθώς επίσης και επιτυχείς διαγωνιστικές συμμετοχές με ειδικές βραβεύσεις, όπως στα «Τσιτσάνεια 2003» , και στους «Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού», στη Στέγη Τεχνών και Γραμμάτων το 2013. Αυτή την περίοδο ολοκληρώνεται η πρώτη του δισκογραφική δουλειά, σε μουσική και ερμηνεία δική του και πάνω σε στίχους διάφορων γνωστών στιχουργών. Θα συμμετάσχουν ο Κώστας Λειβαδάς, ο Βαγγέλης Γερμανός και ο Νίκος Καλλίνης.

Πώς, λοιπόν κόλλησες το μικρόβιο της μουσικής; Ωδείο, κατά τύχη ή κληρονομικό χάρισμα;

Είσαι μικρότερη και δεν πρόλαβες τις παλιές κασέτες. Δεκαετία ΄80. Φτιάξε την εικόνα, με ένα κασετόφωνο στο αυτοκίνητο να παίζει ασταμάτητα σε όλες τις οικογενειακές διαδρομές. Φαντάσου ότι όταν άκουγα τραγούδια, τραγουδούσα κι εγώ ασυναίσθητα μια άλλη φωνή που «πατούσε» πάνω σ’ εκείνη του τραγουδιστή! Αργότερα συνειδητοποίησα ότι αυτό λέγεται «δεύτερη φωνή»! Αυτό που χτύπησε κόκκινο στο μυαλό μου, βέβαια, ήταν όταν βρέθηκε στα χέρια μου μια κιθάρα (αν και στην αρχή την χρησιμοποιούσα σαν μπουζούκι, παίζοντας ας πούμε το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας). Πήγα, λοιπόν και στο Ωδείο, μπας και τη δω ως κανονική κιθάρα!

Ποιες προσωπικότητες της ελληνικής και αλλά και ξένης μουσικής σκηνής θεωρείς ότι σε επηρέασαν;

Όταν από μικρός ακούς ρεμπέτικα, Τσιτσάνη, Καζαντζίδη, Μπιθικώτση και μετέπειτα Νταλάρα, Χαρούλα Αλεξίου ή όταν έρχεσαι σε επαφή με τον Θεοδωράκη, τον Χατζηδάκι και τον Ξαρχάκο, δεν μπορεί παρά να οδηγηθείς και στη ροκ μουσική. Για έμενα όλοι αυτοί έκρυβαν κάτι …ροκ στην εποχή τους, όταν ξεκίνησαν, γνωρίζοντας πως η μουσική επηρεάζει και φτιάχνει καλύτερο τον κόσμο. Οπότε,  καταλαβαίνεις, ότι ήρθαν από μόνα τους τα ακούσματα των Beatles, Rolling Stones, Elvis Presley παράλληλα με τις πρώτες αναζητήσεις των δικών μας,  όπως του Δημήτρη Πουλικάκου, του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, του Βαγγέλη Γερμανού και αργότερα των «Τρυπών», των Κατσιμιχαίων και πολλών άλλων. Είμαι παιδί της εποχής: κιθάρα, παρέα, παραλία, μπίρες!

Περιέγραψέ μας την πρώτη σου επαφή με τη σύνθεση.

Ένα βράδυ ανοιξιάτικο στην Αθήνα, πρέπει να ήμασταν στο δεύτερο έτος, στο ημίχρονο ενός ποδοσφαιρικού αγώνα, ο συγκάτοικός μου και πολύ φίλος μέχρι τώρα, σκάρωσε ένα – δυο στιχάκια. Μπορεί να ήταν και από τις βότκες που συνόδευαν την παρακολούθηση του ματς (αστειεύομαι)! Άρπαξα κι εγώ την  κιθάρα και κάτι ψιλοβγήκε ως τραγούδι. Ήταν η πρώτη φορά που μπήκα σε αυτό το βασανιστικό κυνηγητό του στίχου, που τον παιδεύεις, μέχρι να γίνει -αν ποτέ γίνει- μια μουσική φόρμα με λόγια. 

Πρόσφατα εμφανιστήκατε με τους τROCKαδόρους στο μουσικό στέκι «Μανδραγόρας», στα Τρίκαλα. Πες μας δυο λόγια για την ιστορία του συγκροτήματος.

Θα με βρίζουν όσοι έχουν ακούσει πάμπολλες φορές την ιστορία για το όνομα του γκρουπ. Έψαχνα λοιπόν ένα όνομα, που να μένει στο μυαλό. Μέχρι που ζήτησα τη γνώμη της Άννας, παλιάς μου μαθήτριας και τώρα φίλης. Μετά από λίγα λεπτά με παίρνει και μου λέει : σκέφτηκα ένα λογοπαίγνιο. Αντί για τρακαδόροι, θα γίνετε οι τροκαδόροι. Και γράψτε το ‘’ροκ’’ με ξένους χαρακτήρες! Έτσι γεννήθηκαν οι τROCKαδοροι,  μια παρέα φίλων από χρόνια. Το γρουπ μετρά ήδη 3 χρόνια εμφανίσεων και παρόλο που όλοι μας ασχολούμαστε παράλληλα και με άλλα πράγματα, αυτή η μπάντα μας κάνει να σμίγουμε μουσικά. 

Τη μέρα φιλόλογος, το βράδυ μουσικός/ερμηνευτής. Απολαμβάνεις και τα δύο το ίδιο;

Μάλλον είμαι από εκείνους τους τυχερούς ανθρώπους που κάνουν τα πράγματα που αγαπούν. Η φιλολογία είναι η μια αγάπη, η δουλειά μου, το μεράκι της διδασκαλίας και της επαφής με τους εφήβους. Η μουσική είναι η διέξοδος, το ταξίδι, το αντίδοτο της τρέλας. Άρα, δυο ρόλοι, δυο τελείως διαφορετικά πράγματα, κάτι σαν διχασμένη προσωπικότητα μάλλον!!!

Τι γνώμη έχεις για τα κοινωνικά δίκτυα ως μέσο προώθησης της δουλειάς ενός νέου καλλιτέχνη;

Σίγουρα μπορεί να διευκολυνθεί ο καλλιτέχνης, προβάλλοντας τη δουλειά του στα κοινωνικά δίκτυα  και μάλιστα με πολύ εύκολο τρόπο και ασύλληπτη ταχύτητα. Σκέψου ότι εγώ πρωτοχρησιμοποίησα ίντερνετ στα 27 μου χρόνια, οπότε φαντάσου πόσα πράγματα έχασα σε ό, τι αφορά την αναζήτηση της μουσικής!  Βέβαια, όλο αυτό είχε και τις επιπτώσεις του, αφού θεωρώ ότι πολλές δουλειές «καίγονται» από την υπερβολική προβολή. Μην ξεχνάς, επίσης, ότι έχει χαθεί πια η όλη διαδικασία της αγοράς ενός δίσκου, ενός cd, όπως κι εκείνη η προσμονή της επομένης δουλειάς του αγαπημένου σου καλλιτέχνη . Αυτό αφαίρεσε από τη μουσική παραγωγή ένα ρομαντικό κομμάτι, που νομίζω  ότι το έχει ανάγκη. 

Ένα τραγούδι που θα ήθελες να έχεις συνθέσει ή ερμηνεύσει πρώτος;

Θα ήθελα να είχα γράψει εγώ το «Soldier of fortune» των Deep Purple και το «Σε θέλω» του φίλου Βαγγέλη Γερμανού. Κι αν μου έδινε κάποιος να τραγουδήσω πρώτος το «Να μ’ αγαπάς», του Σιδηρόπουλου, θα τον πλήρωνα όσο – όσο!

Σύντομα, θα κυκλοφορήσει ο πρώτος σου προσωπικός δίσκος. Σε τι ύφος κυμαίνεται; Περιέχει μουσικούς πειραματισμούς; Συνεργασίες;

Η δουλειά που ετοιμάζεται έχει ένα ύφος, που ίσως ούτε η ίδια γνωρίζει ακριβώς! Θα βρεις εκεί μπαλάντες, κομμάτια ροκ, ενορχηστρωμένα με έναν τρόπο πιο κλασικό, αλλά και προσέγγιση πιο σύγχρονη στα τωρινά ακούσματα και κάποια «πειράγματα» σε μουσικά στοιχεία που θεωρούνται κλισέ. Είμαι πολύ ευτυχής γιατί θα συμμετάσχουν άνθρωποι σημαντικοί για έμενα. Ο Βαγγέλης Γερμανός ήταν από τα μουσικά μας πρότυπα, τότε που δοκιμάζαμε τα πρώτα μας παιξίματα, παιδάκια ακόμα! Επίσης, είναι ο πρώτος που παρουσίασε δυτικότροπες μπαλάντες, με έναν ήχο και μια προσέγγιση πρωτόγνωρη.  Δε θα ξεχάσω τη συγκίνηση όταν πρωτοάκουσα το «Κρουαζιέρα θα σε πάω»! Ο Κώστας Λειβαδάς είναι σχεδόν συνομήλικός μου, αλλά τον παρακολουθώ και τον θαμάζω από φοιτητής. «Κάθε μπαλκόνι έχει άλλη θέα» και τόσα άλλα. Θα τραγουδήσει κι ο Νίκος Καλλίνης, από το γκρουπ «Εκείνος κι Εκείνος», επίσης αγαπημένος καλλιτέχνης των 80’s. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι είναι μια πολύ ευτυχής συγκυρία. Όλοι τους εξαιρετικοί καλλιτέχνες, άνθρωποι και πλέον έχω την τιμή να τους αποκαλώ φίλους!   

Άμεσα σχέδια για το μέλλον;

Άμεσα σχέδια; Να τελειώσουν οι Πανελλαδικές, για να παίξω επιτέλους κιθάρα χωρίς να σκέφτομαι το διόρθωμα των εκθέσεων (πλάκα κάνω)!

Εδώ εκφράζεσαι ελεύθερα. Πες ό,τι θέλεις στους αναγνώστες mindtrappers, για οποιοδήποτε θέμα.

Ακούτε μουσική, διαρκώς, ξενυχτήστε όσο μπορείτε, μη χάνετε την ενέργειά σας, ασχολούμενοι με τους άλλους, αγαπήστε, γιατί χανόμαστε!

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.