Από δυο μάστιγες υποφέρει (λέμε τώρα) ο ελληνικός διαδικτυακός κόσμος: τα greeklish και τα κεφαλαία. Πρόσφατα προστέθηκε και το κίνημα #MenoumeEvropi, αλλά μην τα θυμηθώ και συγχυστώ και σήμερα. Ο ψυχοθεραπευτής μου συνέστησε ψυχραιμία και βαθιές ανάσες όταν βλέπω κάτι που με ταραχεύει.

Μου λέτε λοιπόν, εσείς που κατακλύζετε τον ιντερνετικο ντουνιά με κεφαλαία γράμματα, πώς μπορώ να ηρεμήσω ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ; Τα κεφαλαία στο διαδίκτυο έχουν συσχετιστεί με την έμφαση, με την έκφραση μια άποψης με εντονο τρόπο.  Άντε και με τα μηνύματα των προκατόχων του Nokia 3310.  

Όταν μιλάς σε οποιαδήποτε συνομιλία με κεφαλαία γράμματα, δεν πετυχαίνεις τίποτα άλλο από το να δημιουργείς την εντύπωση ότι φωνάζεις. Και  σε πολλούς δεν αρέσουν οι φωνές, ούτε καν να το φαντάζονται, όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, βλέποντας ακολουθίες κεφαλαίων.

«Μα δεν το κάνω σκόπιμα, μόνο για να τονιστεί παραπάνω», θα μου πεις. Καλέ μου άνθρωπε, υπάρχουν χίλιοι δυο άλλοι τρόποι να επιστήσεις την προσοχή σε ένα σημείο του κειμένου. Σε επεξεργαστές κειμένου θα βρεις τα έντονα, τα πλάγια ή και τα δύο. Αν δεν έχεις αυτές τις επιλογές, μπορείς να πεις δυο κουβέντες παραπάνω για να πιάσει ο συνομιλητής το νόημα που θέλεις να περάσεις.

Δε θα σχολιάσω καν τη μερίδα εκείνη του πληθυσμού που γράφει ολόκληρα κατεβατά με κεφαλαία γράμματα, λες και  η ηλεκτρική σκούπα ρούφηξε το πλήκτρο του “Caps Lock”. Ή εκείνοι που γράφουν ολόκληρο το ονοματεπώνυμό τους με κεφαλαίους χαρακτήρες στο προφίλ του Facebook. Ψιτ, μυστικό και μεταξύ μας, το ίντερνετ δεν είναι υπεύθυνη δήλωση του Νόμου 105!

Βέβαια, η κλιμάκωση του μαρτυρίου δεν τελειώνει εδώ. Τα κεφαλαία μπορεί να είναι και greeklish. Όλοι πάνω-κάτω ξέρουμε τι σημαίνει αυτός ο όρος του διαόλου, αλλά ας κάνουμε μια εισαγωγή.

Όταν το ίντερνετ στην Ελλάδα ήταν στα γεννοφάσκια του και το μόντεμ ακόμη έκανε θόρυβο σαν να τσιγάριζε κρεμμύδια, το μεγαλύτερο πρόβλημα πολλών πακέτων λογισμικού, αλλά και browsers, ήταν ότι εμφάνιζαν τους ελληνικούς χαρακτήρες ως κάτι μη αναγνώσιμο. (Μετά ήρθε η εποχή του UTF και σωθήκαμε, αλλά αυτή η συζήτηση απαιτεί παραλία, κεφεδάκια σε τάπερ και κρασί).

Τι να κάνει λοιπόν  ο δύσμοιρος Έλληνας χρήστης του διαδικτύου; Αποφάσισε να γράφει ελληνικά με αγγλικούς χαρακτήρες, ούτως ώστε να μοιάζουν όσο το δυνατόν περισσότερο με τη μητρική μας γλώσσα. «Εtsi pou lete loipon, 3ekinisame na grafoume se greeklish».

Το χούι όμως έμεινε, παρά το γεγονός ότι πλέον οι ελληνικοί χαρακτήρες έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο. Ποιος κάθεται τώρα να βάζει τόνους και να διπλοτσεκάρει τι γράφει; Παρόλα αυτά, πέρα από τη χρήση του chat, κείμενα μεγαλύτερα της μιας παραγράφου σε greeklish είναι μόνο πόνος για τα μάτια. Ούτε μπορεί κανείς να διαβάσει ένα άρθρο εξ’ ολοκλήρου γραμμένο σε ελληνικά με αγγλικούς χαρακτήρες και νούμερα, για τα ανύπαρκτα στο λατινικό αλφάβητο «ξ», «ψ»  και τα λοιπά.

Για μία και μοναδική φορά θα πάρω εν μέρει το μέρος των φιλολόγων και λοιπού σιναφιού. Έχουμε που έχουμε τρελό πρόβλημα με την έλλειψη ορθογραφίας, η χρήση greeklish αυξάνει τον αντίκτυπό του. Δε φταίει όμως μόνο αυτό, για να εξηγούμαστε.

Ένα μόνο θα αναγνωρίσω στους φαν των greeklish. Η αλλαγή γλώσσας είναι εκνευριστική. Κι αυτή η εναλλαγή του «shift-alt» δεν πιάνει σχεδόν ποτέ.

Πες μου εσύ τώρα, δεν έχεις πάει να σπάσεις την οθόνη βλέποντας πως έχεις μάταια πλητρολογήσει ένα υπέροχο «ςςς.υοθτθβε.ψομ»; 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.