Τι σας φέρνω; Ωραία νέα!

Ήρθε η ώρα να χαρούμε γιατί επιτέλους γίναμε Ευρώπη.

Αφού συκωταριές και χύμα τσίπουρο πάπαλα –και χάρη μας κάνανε οι μεγάλοι μας ευεργέτες εκ Βρυξελλών και Βερολίνου που κάνανε τα στραβά μάτια τόσον καιρό–, ήρθε η ώρα να ξεχάσουμε και τα περίπτερα.

Πάλι αντιδράς καλέ μου Έλληνα; Εδώ σε λίγο δε θα έχεις λεφτά να φας, κλαίγεσαι για τα τσιγάρα, τις τσίχλες και τα προφυλακτικά; Να πας να τα αγοράσεις από το μεγάλο σούπερ μάρκετ αν θες, να περπατήσεις και λίγο! Δε θα σε γιατρεύει το δημόσιο και δωρεάν (γκουχ, γκουχ) σύστημα υγείας μας επειδή εσύ έχεις κακές συνήθειες. Κοίτα πως πάλι πας να επιβαρύνεις το κράτος που πολύ σε αγαπά. Μια ζωή παράσιτο.

Σα δε ντρέπεσαι που θέλεις και περίπτερα. Καλοπερασάκια, ε καλοπερασάκια…

Το ακούσαμε κι αυτό κι έχουμε να ακούσουμε δυστυχώς πολλά ακόμη. Ο σουρεαλισμός ήρθε για να μείνει κι όσοι δεν το έχετε πάρει πρέφα ήδη, βάλτε το καλά στο μυαλό σας.

Θέλοντας οι μογγολοπαρατρεχάμενοι, από εμάς εκλεγμένοι αντιπρόσωποι, να βάλουν τέλος στη διαφθορά και την οικογενειοκρατία, έχουν πάρει παραμάζωμα τα πάντα, και φυσικά ό,τι πιο ανούσιο υπάρχει, ενώ κάνουν τα στραβά μάτια σε παραπτώματα τα οποία όντως έχουν φέρει τη χώρα στην κατάσταση αυτή. 

Μετά το θάνατο ή τη συνταξιοδότηση του ιδιοκτήτη του περιπτέρου λοιπόν, πάπαλα η άδεια. Όχι, δε μεταβιβάζεται, όχι, δεν πουλιέται. Πώς αλλιώς να καταπολεμήσεις αυτή την κατάφορη αδικία; Κατάργηση, delete, σαγιονάρα μαγαζάκι, πώς το λένε;

Ήρθε η ελεύθερη αγορά μυξοκλαίγοντας στο μπαμπάκα κι απ’ τη μυτούλα έβγαζε περίπτερα γιατί την ενοχλούσαν.

Ας μη γελιόμαστε, περί αυτού και μόνο πρόκειται. Με το σταδιακό κλείσιμο των περιπτέρων και τα ολοένα αυξανόμενα έξοδα των μικρών επιχειρήσεων (που έχουν ως αποτέλεσμα την αναγκαστική αύξηση των τιμών), μόνο οι υπεραγορές-κολοσσοί έχουν μείνει να πράττουν «φιλανθρωπικό» έργο και να είναι κοντά στον πολίτη με προσιτές τιμές σε χαλεπούς καιρούς.  Μόνο που αυτό αγάπες μου δε λέγεται ελεύθερη αγορά, αλλά μονοπώλιο. Just in case…

Λες και για να εξευρωπαϊστείς, πρέπει απαραίτητα να χάσεις σαν χώρα την οποιοδήποτε ιδιομορφία σου, ιδίως όταν αυτή σε κάνει διαφορετικό. Αν είναι δε και κάπως προσοδοφόρα, πρέπει αμέσως να κοπεί. Δεν τον βλέπεις τον πατερούλη της λιτότητας να σου κουνάει το δάχτυλο για τη σπάταλη ζωή σου; Άσχετα αν φοράει δαχτυλίδι και χρυσά μανικετόκουμπα, εσύ πρέπει να στερηθείς κι άλλο!

Δεν είναι δυστυχώς μόνο τα περίπτερα με την ιστορία των 118 χρόνων. Η ζημιά άρχισε να γίνεται καιρό πριν. Έχετε αναλογιστεί σε πόσα πράγματα, προσοδοφόρα για τη χώρα έχουμε πει αντίο; Στην –όποια έστω– βιομηχανία υπήρχε, στις εξαγωγές προϊόντων που απαγορεύονται, στις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης.

Χρειάζεται να γελοιοποιηθούμε κι άλλο; Aς πούμε κι ένα ανέκδοτο.

«Ήταν ένας καναλάρχης, ένας βουλευτής που έπαιρνε πέντε συντάξεις κι ένας περιπτεράς. Η χώρα τους χρεωκοπούσε. Ποιος θυσιάστηκε για να σωθεί;»

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.