Debate! Σπύρος Θεοδώρου VS Γιάννης Κατάκης

Minions: Lovers VS Haters

Στο debate αυτής της εβδομάδας, ο Σπύρος Θεοδώρου και ο Γιάννης Κατάκης κονταροχτυπιούνται για ένα θέμα που ταλανίζει ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Αγάπη ή μίσος για τα minions;
Εσείς τι λέτε;

Πριν από χιλιάδες χρόνια, μία φυλή μικρών, χαριτωμένων κίτρινων πλασμάτων με γυαλιά εργαστηρίου, ξεκίνησε ένα μεγάλο ταξίδι.

Ανά τους αιώνες και τις ηπείρους, τα αγαπημένα σε όλους πλάσματα έψαχναν εναγωνίως κάτι που να δίνει νόημα στη ζωή τους, που να γεμίζει το χρόνο τους και να αξιοποιεί την ανεξάντλητη ενέργειά τους.

Έναν Κακό. Έναν άνθρωπο που θα ήθελε να κυριεύσει τον κόσμο, να σκλαβώσει, να τυραννήσει, κάτι τέτοιο τελοσπάντων! «A man with a plan», που λένε.

Κάποιον σαν τον Γκρου, το γνωστό «Απαισιότατο» της Universal Pictures, ο οποίος θα γινόταν αρχηγός, ηγέτης, αλλά ουσιαστικά «πάτερ-φαμίλιας» της χαριτωμένης κίτρινης φυλής.

Εδώ όμως δεν θα μιλήσουμε για την ιστορία τους, αλλά για τους λόγους για τους οποίους αγαπάμε τα minions! Μπορεί να ακούσετε άλλες απόψεις, μπορεί να σας φανούν ελκυστικά τα λόγια της άλλης πλευράς, αλλά μη μπερδεύεστε. Εδώ θα μάθετε την αλήθεια!

Τα μικρά αγαπημένα σε όλους minions είναι εν πρώτοις άτρωτα. Τι σημαίνει αυτό; Απλά δεν πεθαίνουν. Ποτέ και με τίποτα. Έχουν περάσει τα πάνδεινα, μα μένουν ανέπαφα. Σκυλιά μαύρα!

Πιθανότατα γι αυτό και είναι οι καταλληλότεροι σύντροφοι για οποιονδήποτε υπέρ-κακό σέβεται τον εαυτό του.

Γνωρίζουν τα πάντα για μηχανήματα, όπλα, οχήματα, βόμβες και τα συναφή. Δηλαδή πίσω απ’ τα αθώα μεγάλα μάτια τους και την παιδική φιγούρα, κρύβονται πολεμιστές που αλίμονό σας αν τους προκαλέσετε. Απόδειξη οι χιλιάδες αποστολές όπου έχουν συνοδεύσει τον ηγέτη τους, ακόμα κι όταν εκείνος αποφάσισε να σώσει τον κόσμο, αντί να τον καταστρέψει.

Πού το πάτε αυτό; Είναι τέρατα πίστης! Τυφλά υπακούν στο Γκρου και το Dr Nefario, τη σατανική (λέμε τώρα) ιδιοφυία και συνεργάτη του, και είναι πάντα πρόθυμα να πέσουν στη μάχη, όσο μεγάλη και τρομακτική και να είναι η πιθανή απειλή.

Και φυσικά, δεν υπάρχει κανένας που να αγαπάει περισσότερο τα τρία κορίτσια του Γκρου από τους πιστούς minions. Η αγάπη και η τρυφερότητα που τα μικρά πλάσματα δείχνουν στις τρεις αδερφές που μπήκαν ξαφνικά στην οικογένειά τους, είναι κάτι που συγκινεί ακόμα και τους σκληρότερους από ‘μας.

Ο Γκρου τα γνωρίζει όλα. Όλα. Τα αποκαλεί ένα προς ένα με το όνομά τους και γνωρίζει σχεδόν τα πάντα γι’ αυτά. Χρειάζεται να πούμε κι άλλα για το πόσο αγαπητά είναι;

Αχά.

Ακόμα και σε μία μελανή σελίδα της ζωής τους, τότε που αιχμαλωτίστηκαν από τον κακό Eduardo «El Macho» Perez, έδειξαν το πόσο δυνατά και ετοιμοπόλεμα είναι, καθώς μάχονταν ενάντια στους μεταλλαγμένους συντρόφους τους, και έσωσαν την κατάσταση!

Τα minions αγαπάνε τα παιδιά, τα ζώα και τα φρούτα. Με αθωότητα νηπίου θα παίξουν με τα κορίτσια και το σκύλο του Γκρου, καθώς και με διάφορα άλλα πλάσματα που έχουν συναντήσει κατά καιρούς. Μπορούν να κάνουν κακό χαμό στο σπίτι – εργαστήριο του Γκρου παλεύοντας για μία μπανάνα, πολλές φορές με εκρηκτικά (και φυσικά ξεκαρδιστικά) αποτελέσματα.

Θέλετε κι άλλα;

Τα minions είναι τα πιο καλόψυχα και ανιδιοτελή πλάσματα. Είναι πάντα εκεί για να βοηθήσουν, αγαπάνε δίχως όρους το Γκρου και την οικογένειά του, και είνα πρόθυμα να κάνουν τα πάντα, ακόμα και αν καμιά φορά η προθυμία τους αυτή μπορεί να τα βάλει σε μπελάδες.

Αυτό δεν είναι πρόβλημα φυσικά, επειδή δεν υπάρχει κάτι που η ομάδα των μικρών χαριτωμένων μαχητών να μην μπορεί να αντιμετωπίσει.

Υπάρχουν περίπου 899 -ναι!- minions, όλα με τη δική τους φωνή, χαρακτήρα και ταμπεραμέντο. Έχουν το δικό τους παιχνίδι (σιγά μην έμεναν στις ταινίες), video clips και φυσικά το δικό τους αερόστατο. Στ’ αλήθεια, υπάρχει, έχει τη μορφή ενός τεράστιου minion και πετάει ακόμα!

Εν κατακλείδι, είτε ήμουν ένας υπερ–κακός με σχέδιο να κυριεύσω τον κόσμο, είτε ένας νέος γκαφατζής χαζομπαμπάς, δεν θα υπήρχε καλύτερη παρέα για μένα από τα αγαπημένα minions.

Ο κόσμος τα αγαπάει, και όχι χωρίς λόγο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που όλοι περιμένουν εναγωνίως να μάθουν τη δική τους ιστορία, στη νέα ταινία που περιγράφει την προέλευσή τους. Με λίγα λόγια, go minions! Α, και «papoi!»…

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί χρειαζόμαστε debate για να δούμε το προφανές.

Ξεφυσώ και φακ ιτ.

Minions. Ένα όνομα, μια αναγούλα. Τα μισούμε κυρίες και κύριοι.

Θα αναγκαστώ να τα πιάσω απ’ την αρχή.

Πρώτη εμφάνιση, έχω ξεχάσει πριν πόσα χρόνια και βαριέμαι να ψάχνω, στην ταινία «Εγώ ο Απαισιότατος». Ακόμα θυμάμαι τον εαυτό μου να κοιτάει απορημένoς τους άλλους θεατές στον κινηματογράφο καθώς γελούσαν με τα μικροσκοπικά αυτά σκατούλια που ζουν μες στη βλακεία. 

Δοκίμασα κι εγώ να γελάσω με το ζόρι γιατί ως γνωστόν τρώγοντας έρχεται η όρεξη.

«Δεν μπορεί ρε πούστη μου, κάτι αστείο θα υπάρχει και δεν το πιάνω ακόμα».

Με έκαναν να αμφισβητήσω την ευφυΐα μου και αυτό ήταν το πρώτο τους κακούργημα.

Ξεπερνώντας το σοκ αποφασίζω να σκεφτώ συνειδητά και ώριμα, χωρίς προδιάθεση και να αναλύσω το θέμα Minions.

Έχουμε λοιπόν καμιά διακοσάρα (τα περισσότερα που είδα μαζεμένα) μικρές δημιουργίες ενός wannabe σατανικού εγκεφάλου, τα οποία είναι ταγμένα στις υπηρεσίες του αλλά και στο να μας προσφέρουν γέλιο με τις γκάφες που σκέφτονται Αμερικανοί έφηβοι -wannabe σεναριογράφοι αυτοί-  και τους ήχους που βγάζουν απ τις μικροσκοπικές τους φωνητικές χορδές.

Κάτι διαφορετικό, καινούργιο και πρωτότυπο. Καλά τα πάμε μέχρι εδώ.

Το πρώτο χτύπημα ήρθε με την εμφάνισή τους στην επόμενη ταινία, η οποία ομολογώ πως ήταν λίγο καλύτερη. Ταυτίστηκα με τον Απαισιότατο, όμως και πάλι εκείνη η ψυχαναγκαστική κίτρινη και κοντή πρέζα και οι ανούσιοι ήχοι ήρθαν να μου θυμίσουν πως δε γουστάρω την προσπάθεια σου να βιάσεις τον οισοφάγο μου με κωμωδία της κακιάς ώρας.

Δεν γίνεται να τραβάς απ’ τα μαλλιά το χιούμορ. Το εξέφρασες, γελάσαμε κάποιοι, άιντε να πάμε παρακάτω.

Και εκεί είναι που εκνευρίζομαι λίγο παραπάνω,στο γεγονός του «βρήκαμε την κότα με τα χρυσά αυγά».

Αυγά έχεις στο κεφάλι σου που νομίζεις ότι θα κάνεις επιτυχία μικρέ σεναριογράφε.

Το δεύτερο χτύπημα που δέχτηκα ήταν η ανακοίνωση για ολοδική τους ταινία στα μέσα του 2015. Συγκεκριμένα τον Ιούλιο λέει. Και ήδη άρχισα να ετοιμάζομαι. Όλο και κάποια τρυπά θα σκάψω σε μια παραλία να χωθώ μέσα για κάνα μήνα μέχρι να περάσει η μπόρα.

Όχι γιατί δε θέλω να δω την ταινία. Μπορεί και να τη δω για επιβεβαίωση. Μπορεί και να μην τη δω, πάλι για επιβεβαίωση.

Το θέμα είναι πως δε θέλω να ζήσω την στιγμή που θα ακούσω  «Αααα πήγαμε να δούμε τα minions, δε φαντάζεστε τι γέλιο έριξα. Ρεεε είναι θεϊκά τα μικρούλια.»

Είμαι μικρός ακόμα για φυλακή και όχι αρκετά τριχωτός για να επιβιώσω.

Νόμιζα ότι είχα αντοχές. Νόμιζα ότι θα μπορούσα να αντέξω πολλά σ’ αυτήν τη ζωή.

Έκανα λάθος. Υπάρχει κάτι που με υπερνικά.

Γεμίσαμε μιμήδια (memes) τα οποία περιλαμβάνουν την οποιαδήποτε γνωμική και γεμάτη νόημα -κλαίω- δήλωση και από πίσω κάποια minions να εκπορνεύονται στον βωμό των likes.

Ότι θα παίρνανε θέση και στην λαϊκή γνωμολογία αυτού του τόπου εγώ προσωπικά όχι μόνο δεν το περίμενα άλλα αποτέλεσε και δυσάρεστη έκπληξη.

Γέμισε το Facebook και άλλα social media με εικόνες των minions και μου κοτσάρουν από κάτω μια εξυπνάδα. Από εξεταστικές και σχέσεις μέχρι πολιτική και αυτογνωσία.

Από πού και ως πού;

Δεν πιστεύω ότι είμαι μίζερος, πικρόχολος και γενικά πως γέρασα πριν την ώρα μου.

Όμως διατηρώ το δικαίωμά μου να πιστεύω  πως η υπέρτατη αγάπη και λατρεία για μια φιγούρα όπως τα minions είναι αρκετά για να σηκωθώ και να φύγω απ΄την κουβέντα.

Ένας ηθοποιός είχε πει κάποτε πως το επίπεδο του χιούμορ που ερεθίζει το ανθρώπινο μυαλό είναι ένδειξη και της συνολικής αντίληψής του.

Δεν με αποκαλώ γαμάτο, αυτό το ξέρω. Απλά δε φτιάχνομαι με Σεφερλή, κλανιά και minions. Πώς να το κάνουμε; 

Και ο κύριος λόγος που γράφω αυτές τις σκέψεις είναι το ότι δεν είμαι μόνος. Είμαστε ένας στρατός από minion-haters.

Είμαστε πολλοί. Είμαστε δυνατοί. Κάτω τα minions!


Εσείς τι λέτε;


Ο ψυχολόγος που θέλει και ο ίδιος ψυχολόγο, είναι εδώ για σας. Από τις υπέροχες γειτονιές της συμπρωτεύουσας ορμώμενος, φέρνω στο σάκο μου πολλά και πλούσια δώρα, αλλά κυρίως ρεαλισμό, καυστικότητα και χιούμορ. 
Ό,τι διαβάσετε εδώ είναι αποτέλεσμα πολυετών ερευνών με όργανα ποτήρια του φραπέ, τσιγάρα, ποτά και ξενύχτια με ανεκδιήγητες παρέες.

Take the red pill λοιπόν, και πάμε μαζί μία βόλτα όπου μας βγάλει!

σχόλια

Όταν οι θεοί αποφάσισαν να φύγουν και να μας αφήσουν στην Ησυχία μας όλα έμοιαζαν υπέροχα. Δεν θα διαρκούσε όμως για πολύ. Οι επιτήδειοι ήξεραν τα χάλια μας και πως θα έρθει η ώρα που θα καούμε μόνοι μας. Ξέχασαν όμως τους Power Rangers, τα χελωνονιντζάκια και την Λεγεώνα των Υπερηρώων...

Είμαστε εδώ. Μην φοβάστε τίποτα.

σχόλια
Copyright © 2014-2015