Debate! Βαγγέλης Βαΐτσης VS Παναγιώτης Ταμτάκος

Top-10 κινηματογραφικών ηρώων

Το περιοδικό Empire, στην έκδοση του Αυγούστου, δημοσίευσε μια δημοσκόπηση που αφορά τους 100 πιο αγαπημένους σινε-ήρωες στην ιστορία του κινηματογράφου. Το Top-10 που δημοσίευσαν είναι το εξής:


1. Indiana Jones
2. James Bond
3. Han Solo
4. Batman
5. Alien’s Ellen Ripley
6. The Joker
7. Die Hard’s John McClane
8. Fight Club’s Tyler Durden
9. Darth Vader
10. The Big Lebowski’s The Dude


Εμείς με την σειρά μας, σαν mindthetrap.gr, αναθέσαμε στον Βαγγέλη Βαΐτση και στον Παναγιώτη Ταμτάκο να μας βγάλουν ένα δικό τους Top 10 και να μας σχολιάσουν τις επιλογές τους.

Αρχικά, εγώ θα ξεκινήσω ανάποδα, θα έχουμε ένα ωραίο countdown. Οι επιλογές αυτές είναι προσωπικές οπότε ο καθένας έχει δικαίωμα να διαφωνήσει και να σχολιάσει τις δικιές μου ή και να προτείνει τις δικιές του, καθώς και ο σχολιασμός αφορά κυρίως τον χαρακτήρα και όχι τόσο τον ηθοποιό. Φώτα, κάμερα, πάμε!

10. Neo από Matrix: Σίγουρα όχι και ο πιο ωραίος χαρακτήρας σε θέμα ανάπτυξης ή διαλόγων – έως και λίγο νωχελικό τον λες – αλλά ήταν ο ορισμός του badass character την περίοδο που βγήκαν οι εκπληκτικές αυτές ταινίες. Η επιτομή του cool. Πιο ατσαλάκωτος ακόμα και από τον Blade, πιο μετρημένος από τον Hitman και επανέφερε τις καμπαρντίνες στην μόδα. Ο απόλυτος ατσαλάκωτος. Και ο Keanu Reeves η καλύτερη επιλογή για να τον ενσαρκώσει.

9. Mickey από Snatch: Ήταν μια από τις ταινίες που με έκαναν να πω ότι ο Brad Pitt είναι ανάμεσα στους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς του. Είναι cool, είναι αστείος, και από όσο φαίνεται ένα μπουκέτο του Mickey είναι ικανό να σπάσει τοίχους. Ειδικά με τον τρόπο που τελειώνει η ταινία, μπορείς εύκολα να πεις ότι είναι – εκτός των άλλων -  το πιο αξιαγάπητο λαμόγιο του σύγχρονου κινηματογράφου.

8. Alfred Border από The Prestige: Ο Christian Bale σε μια από τις καλύτερες ερμηνείες του – προσωπικά για μένα στην καλύτερη ταινία που έχει παίξει. Όλοι οι χαρακτήρες είναι εξαιρετικοί, αλλά ο Alfred ξεχωρίζει ένα τακ πάνω από τους άλλους. Τους παίζει όλους και όλα στα δάχτυλα και εύκολα μπορεί κάποιος να τον χαρακτηρίσει τον πραγματικό «μάγο» της ταινίας. Ακόμα και αν είναι ο υπέρτατος καργιόλης στην ταινία, δεν μπορεί παρά να σε συναρπάσει σαν χαρακτήρας.

7. Deadpool από Wolverine: Origins: Στο άκουσμα ότι θα υπάρχει ο Deadpool μέσα στην ταινία, έκανα αμάν και σαν τρελός να τη δω όταν βγήκε. True, δεν είχε πολύ χρόνο on screen αλλά δεν παύει να είναι από τις πλέον cool εισόδους όταν βγήκε από το ασανσέρ και έσφαξε ένα δωμάτιο γεμάτο φρουρούς, λέγοντας χαζομάρες. Η συγκεκριμένη επιλογή είναι και λίγο παρακαταθήκη για το μέλλον, καθώς θα βγει ταινία Deadpool το 2016 και σίγουρα θα είναι στο top 10 μου. Εξαιρετικός anti-hero με πολύ γέλιο.

6. The Joker από The Dark Knight: Δεν υπάρχει περίπτωση αυτός ο χαρακτήρας να μην είναι στο top 10 οποιουδήποτε κινηματογραφόφιλου. Η επιτομή της τρέλας και της παράνοιας, ένας κακός που δημιουργεί χάος απλά και μόνο που υπάρχει. Όχι σούπερ δυνάμεις, ούτε σουπερ εξοπλισμός. Ένας ψυχοπαθής που κάνει τον Σκοτεινό Ιππότη his bitch. Ακόμα και εγώ που σιχαίνομαι τον Joker σαν χαρακτήρα, τον αγάπησα σε αυτή την ταινία. RIP Heath Ledger.

5. Jigsaw από Saw Series: Οι ταινίες δεν μου αρέσουν, τις θεωρώ έως και βαρετές. Αλλά το όλο concept του Jigsaw είναι απίστευτο. Ο τρόπος που χειρίζεται τους πρωταγωνιστές στις ταινίες και η όλη λογική του είναι ο λόγος που έχω δει τις ταινίες. Ειδικά η ατάκα «I want to play a game with you» κολλάει στο κεφάλι σου με το που την ακούσεις.

4. Tyler Durden από Fight Club: Οι διάλογοι του Pitt με τον Norton μέσα στην ταινία είναι απίστευτοι. Και γενικά το όλο attitude που είχε σε έκανε να τον γουστάρεις από την πρώτη στιγμή. Ένας χαρακτήρας απίστευτα ολοκληρωμένος, που κάθε φορά που άνοιγε το στόμα του να μιλήσει, κρεμόσουν από τα χείλη του. Απλά φοβερός, όπως και ο Brad Pitt που τον ενσάρκωσε.

3. Darth Vader-Anakin Skywalker από Star wars Series: Εδώ τα λόγια περιττά. Ο χαρακτήρας που στιγμάτισε στιγμάτισε τον ρόλο του καλού κακού στον σύγχρονο κινηματογράφο. Σαν χαρακτήρας δεν έχει κάποιο φοβερό βάθος ή κάποια φοβερή ατάκα, but he is motherfucking Darth Vader! Δεν χρειάζεται κάποιον άλλο λόγο για να είναι σε αυτή την λίστα. Από τις πλέον εμβληματικές φιγούρες της μεγάλης οθόνης, έχει χτιστεί ακόμα και άγαλμα του στον Εθνικό Καθεδρικό Ναό της Washighton (Google it).

2. Yoda από Starwars: Ναι, είμαι φαν του Πόλεμου των Άστρων και δεν το κρύβω! Ο κοντοστούπης, πρασινούλης Jedai Master ήταν ο λόγος που λάτρεψα τις ταινίες 1,2,3 της σειράς. Συμπαθέστατος χαρακτήρας, με πολύ ωραίες απαντήσεις και παλικάρι από τα λίγα. Επίσης, το fight scene του με τον Count Duku (Christopher Lee)είναι από τα πλέον επικά της σειράς και μια από τις καλύτερες μάχες που έχω δει ever σε κινηματογράφο.

1. V από V for Vendetta: Ο απόλυτος χαρακτήρας. Τα είχε όλα. Ατάκες, εμφάνιση, ουσία. Είναι πραγματικά η επιτομή του cool και dedicated χαρακτήρα. Οι σκηνές μάχης του είναι εξαιρετικές, ο τρόπος που μιλάει είναι απίστευτος και κάθε ατάκα του σε συναρπάζει. Ο μόνος χαρακτήρας που με έκανε ποτέ να θέλω να ταυτιστώ μαζί του. Και ένας από τους λίγους comic heroes που το Hollywood μετέφερε στην μεγάλη οθόνη επιτυχημένα, έχοντας και κάτι να πει.

10. Max Rockatansky από Mad Max: Ναι, το ομολογώ, το παραδέχομαι, δεν είδα την έκδοση του 2015. Δεν θέλω ρε αδερφέ. Αντί να αρχίζουμε να πετάμε ντομάτες επειδή η έλλειψη πρωτοτυπίας έχει βαρέσει πιο κόκκινα κι από παππού που μαθαίνει για νέα περικοπή στην σύνταξη του, αποθεώνουμε κιόλας. Ε όχι κυρίες και κύριοι, δεν το δέχομαι. Το έπος της αρχικής ταινίας βασίστηκε στο low budget και γι' αυτό έμεινε στην ιστορία. Εδώ ο πιτσιρικάς τότε Gibson δείχνει να έχει από τότε την στόφα μεγάλου ηθοποιού, δείχνοντας με τον πιο πειστικό τρόπο την μετατροπή του από οικογενειάρχη σε σαδιστή δολοφόνο. Και πού 'σαι, ε; Η εναρκτήρια σκηνή που φοράει τα γάντια, βάζει τη μηχανή του περιπολικού μπρος και σιγά-σιγά βγαίνει στην άσφαλτο για να αντιμετωπίσει τον ψυχασθενή δραπέτη είναι all time classic.

9. Mr. Blonde-Vic Vega από Reservoir Dogs: Μακράν ο πιο αρρενωπός σαδιστής που πέρασε απο την μικρή οθόνη. Clean cut ομορφόπαιδο, αλλά και καθαρόαιμος τρελός, κυριολεκτικά απογείωσε την ταινία και δούλεψε κατ' εμέ ως το ιδανικό αντίβαρο στον μετρημένο Harvey Keitel. Η σκηνή του βασανισμού του ανήμπορου να αντιδράσει αστυνομικού, ενώ παίζει το Stuck in the middle with you είναι τόσο σουρεάλ που άνετα θα επέτρεπε στον Tarantino να γυρίζει μόνο τσόντες εάν το ήθελε, έχοντας αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του στο είδος των γκανγκστερικών ταινιών.

8. Detective Somerset από Se7en: Ή ο παλιός είναι αλλιώς. Ο Morgan Freeman έχει παίξει δεκάδες ρόλους, αλλά νομίζω αυτός είναι που του έχει ταιριάξει γάντι. Ο χαμηλών τόνων βετεράνος αστυνομικός που έχουν δει και έχουν δει τα μάτια του, που προσπαθεί να ψυχολογήσει τον κατα συρροή δολοφόνο για να καταλάβει το modus operandi του, δένει ιδανικά με το κλίμα σιωπηλής βίας και σκοτεινιάς σε μια πόλη που δεν σταματά να σαπίζει και να βρέχει. Η ατάκα του στο τέλος της ταινίας απλά σε ανατριχιάζει και αποτελεί το ιδανικό κλείσιμο της.

7. Jake Blue από Blues Brothers: Το μόνο που με μελαγχολεί όταν βλέπω για καμιά εκατομμυριοστή φορά αυτό το έπος, είναι το πόσο ταλέντο πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων ο John Belushi. Και ο αδερφός του έκανε αξιοπρόσεκτη καριέρα, αλλά το βλέπεις ότι αυτός το είχε. Απλά ξεκαρδιστικός, με τα gags να κυνηγάνε το ένα το άλλο, δείχνοντας ότι ήταν καθαρόαιμη στόφα κωμικού. Εάν μ' απειλούσε κάποιος να κρατήσω μια σκηνή από την ταινία θα ήταν σιγουράκι εκεί όπου αρχίζει να αραδιάζει μπαρούφες για να γλυτώσει τον πωπίκο του από την διψασμένη για εκδίκηση πρώην αρραβωνιαστικιά του.

6. Adrian Cronauer από Goodmorning Vietnam: Η ταινία που μαζί με τις περιπέτειες του φαλακρού πράκτορα ΘουΒου με κράτησαν παρέα στην πρώτη μετάθεση στον στρατό και με παρηγορούσαν για τα δίποδα κουνουπίδια που το είχαν πάρει προσωπικά να μου κάνουν την ζωή πατίνι. Ο μεγάλος Robbie Williams έδωσε ρέστα σ' αυτόν τον ρόλο ισορροπώντας απόλυτα μεταξύ στο δραματικό και το κωμικό στοιχείο, δίνοντας μια πλήρη ερμηνεία σε ένα καθαρά αντιπολεμικό φιλμ, το οποίο έχω την αντιμετώπιση ότι δεν έχει αναγνωριστεί για το πόσο μεγάλη είναι. Μελαγχολικό σημείο και εδώ η αυτοκτονία του ενός μεγάλου ηθοποιού, αλλά ίσως μεγαλύτερου ανθρώπου. Σ' αγαπάμε, σ' ευχαριστούμε και μας λείπεις. Highlight δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από την ιαχή “Goooooood moooooooning Viiiiiiietnam!” στην αρχή της ραδιοφωνικής του εκπομπής.

5. Elliot Ness από τους Untouchables: Θα προτιμούσα να έβαζα κάπου εδώ τον Sean Connery, αλλά είναι τόσο bigger than life ηθοποιός που θεωρώ ντροπή να τον έβαζα σε μια λίστα ως δεύτερο ρόλο. Ακόμη κι αν αυτός του έφερε ένα όσκαρ. Έβαλα τον Κέβιν Κόστνερ, γιατί σ' αυτόν τον ρόλο μου έχει μείνει. Σίγουρα έκανε και άλλα πράγματα (με εξαίρεση το «Χορεύοντας με τους λύκους», τα περισσότερα αδιάφορα, αλλά σ' αυτόν ο ρόλος ήταν κομμένος-ραμμένος. Επίσης πάντα είχα αδυναμία σε όλους τους ιδεαλιστές χαρακτήρες, που δεν δίσταζαν να βάψουν τα χέρια τους με αίμα, προκειμένου να φτάσουν ως το τέλος αυτού που ξεκίνησαν.

4. Frank Slade από Scent of a woman: Μόνο ο Al Pacino θα μπορούσε να ερμηνεύσει ένα τέτοιον χαρακτήρα. Και δικαιώθηκε, δίνωντας μια άπιαστη ερμηνεία στον ρόλο ενός τυφλού απόστρατου αξιωματικού. Είναι τόσο ψαρωτικός που πιάνεις τον εαυτό σου να μαζεύεται όταν τον ακούς να ανεβάζει φωνή. Ακέραιος, ως εκεί που δεν παίρνει, μοναχικός, επίσης ως εκεί που δεν παίρνει, κύριος, αρχοντικός, ιδιότροπος είναι μόνο λίγα από τα επίθετα που θα συνόδευαν μια από τις καλύτερες ερμηνείες του θείου Al για μια από τις καλύτερες ταινίες των 90ies. Highlight ο εντυπωσιακός του λόγος προς το τέλος της ταινίας που αποδεικνύει πόσο σημαντικό πράγμα είναι να σέβεσαι τα παντελόνια που φοράς.

3. Alex από Clockwork Orange: Εάν με σόκαρε εμένα που την είδα στα late '90ies, φαντάσου τι σοκ θα έφαγε ο κόσμος που το είδε κοντά 20 χρόνια πίσω. Πρωταγωνιστής ένας αλητάμπουρας ολκής, ο Alex, ο οποίος δεν έχει κανένα θέμα να καταστρέψει ζωές για πλάκα, μέχρι που έρχεται η δικιά του σειρά να πιεί το πικρό ποτήρι. Βαριά και πυκνή ταινία που την κρατάει σχεδόν μόνος του ο Malcom McDowell, ο οποίος έκτοτε έκανε μια μεγάλη καριέρα και δίκαια. Ο Alex αποδεικνύει το γιατί. Μοναδική ένσταση το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου που δεν μπήκε στην ταινία και δίνει εντελώς διαφορετικό νόημα στην κατανόηση του.

2. Jack Carter από Get Carter: Το πέρασμα από τον «ομορφούλη» στον ηθοποιό έγινε οριστικά και αμετάκλητα μ' αυτόν τον ρόλο. Ο Jack Carter δεν είναι κάτι υπερφυσικό ή ανίκητο. Είναι απλά τόσο μανιασμένος για εκδίκηση που δεν πρόκειται να σταματήσει πουθενά. Ο ορισμός του βρετανικής κοπής γκάνγκστερ, που πέρασε σ' άλλη κατηγορία τον πάντα απολαυστικό Sir Michael Caine. Κορύφωση; Δύσκολο να ξεχωρίσεις κάποια σκηνή, αλλά σίγουρο το κλείσιμο του τελευταίου «λογαριασμού».

1. Roy Batty από το Blade Runner: Μια από τις κλασικότερες περιπτώσεις ταινίας όπου ο συμπρωταγωνιστής κερδίζει τον πρωταγωνιστή. Και εδώ ο Rutger Hauer απλά κλέβει την παράσταση. Μπορεί γενικά η καριέρα του να μην ήταν αναμενόμενη, ωστόσο εδώ αποδεικνύει γιατί ο ρόλος του θεωρείται κλασικός. Ανθρωποειδές (Replicant) που βλέπει τον χρόνο να γλυστρά κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια του και δεν ξέρει τι να κάνει παραπάνω για να επιηκύνει το ούτως η άλλως περιορισμένο προσδόκιμο ζωής του. Δεν μιλάμε για την τελευταία σκηνή αναμέτρησης, 20 φορές την έχω δει και ακόμα αγχώνομαι. 


Εσείς τι λέτε;


Hello κόσμε, είμαι ο Βαγγέλης. Δεν είμαι συγγραφέας, ούτε δημοσιογράφος, μήδε φιλόσοφος. Είμαι ένας απλός και καθημερινός άνθρωπος που προσπαθεί να εκφράσει αυτά που παιδεύουν το ρημάδι του και τραβάνε την περιέργειά του(που είναι πολλά!). Είμαι ένας νέος που προσπαθεί να αναλύσει και να εξηγήσει με την κατάλληλη δόση σοβαρότητας, καυστικότητας, καφρίλας και χιούμορ αυτό το «mash-up» ομορφιάς και ασχήμιας, τρέλας και ανθρωπιάς, που ονομάζουμε καθημερινότητα και ζωή.

σχόλια

Εγώ δεν ήθελα να δώσω βιογραφικό, αλλά με απείλησαν ότι εάν δεν το κάνω, δεν μου ξαναδίνουν κουλούρι. Και τι να γράψω δηλαδη? Έκτος από το ότι όσες φορές απέτυχα, τόσες λύσεις βρήκα, δεν έχω κάνει και τίποτα σημαντικό. Είμαι ο ίδιος σημαντικός. Ένας πυροβολημένος πολεόβιος με ανάποδη αίσθηση του χιούμορ και περιττά κιλά που κλέβει ατάκες άπο φτωχούς έξυπνους και τις πουλάει σε μεγαλοαστούς χαζούς. Οι εποχές είναι δύσκολες.

σχόλια
Copyright © 2014-2015