Debate! Στέλιος Ηλία VS Γιώτα Μαστροσαββάκη

Άντρες VS Γυναίκες

Η αιώνια φαγωμάρα, μεταφέρεται στην ομάδα του mindthetrap και μας κατατρώει.

«Είσαι γυναίκαΤόσο το καλύτερο» λέει το γνωστό περιοδικό Cosmopolitan, κάτι με το οποίο διαφωνώ, και θα ξεκινήσω να επιχειρηματολογώ λέγοντας ότι πόσο «καλύτερο» μπορεί να είσαι όταν διαβάζεις Cosmopolitan; Ωωωωω τι σας είπαααα! Να σας πω και κάτι ακόμα; Αγόρια, καράτε, κορίτσια, κατουράτε.

Η σουπιά στη δίπλα στήλη, η Γιώτα, θα προσπαθήσει να σας πείσει ότι είναι χειρότερο να είσαι άντρας. Βέβαια μπορεί να της πάρει δέκα ώρες να το κάνει, αν αναλογιστούμε πόσο σας παίρνει να βάλετε ένα φόρεμα και δυο παπούτσια, αφού πρώτα αποφασίσετε τι θέλετε να φορέσετε! Άσε που, αν δεν έχει έμπνευση να γράψει, μπορεί να βάλει τα κλάματα. Όπως βάζετε τα κλάματα για κάθε τι ασήμαντο. Όταν φυσικά δεν το κάνετε για να μας εκμεταλλευτείτε και να περάσει το δικό σας, σε συνδυασμό πάντα με τη μουρμούρα που δεν είναι μουρμούρα παρόλο που είναι μουρμούρα.

Ως γυναίκες, χάνετε πολλές μικρές απολαύσεις της ζωής. Για παράδειγμα, δεν έχεις νιώσει άνεση αν δεν μπορείς να κατουρήσεις όρθια - με σύστημα εύκολης προσαρμογής στους εξωτερικούς χώρους, δεν ξέρεις πώς είναι να μιλάς στο τηλέφωνο 3 λεπτά (αντί 33) και να τα έχεις πει όλα συνοπτικά και με λεπτομέρειες, και δεν έχει τύχει να χορεύεις ζεϊμπέκικο και να σε θαυμάζουν για το χορό και όχι για τον κώλο! Ούτε ξέρεις πώς είναι να βρίσκεσαι σε ένα χώρο, που να φοράς παρόμοια ρούχα με κάποιον άλλον, και να μην έχει έρθει το τέλος του κόσμου, ή να αποκλείεται να σταθείτε δίπλα-δίπλα και να πιάσετε κουβέντα, λόγω των αναπόφευκτων συγκρίσεων.

Η ακατανόμαστη που γράφει κατά των ανδρών, θα προσπαθήσει να θίξει και ό,τι πιο ιερό έχουμε. Αυτά που ακόμη και σε χιουμοριστικά άρθρα δεν αγγίζουμε. Αλλά τέτοιες που είστε χωρίς ιερό και όσιο, αυτά κάνετε. Θα χώσει λοιπόν, επειδή βλέπουμε μπάλα. Που να ξέρετε τι απόλαυση προσφέρει μια παρέα αραχτή σ’ ένα σαλόνι μπροστά σε μια τηλεόραση, κάνοντας χαβαλέ έχοντας μπίρες και φαγητό στο τραπέζι, έτοιμος για μπινελίκια ανά πάσα στιγμή, βιώνοντας μια απ’ τις καλύτερες στιγμές που δίνουν την αληθινή αίσθηση της παρέας. Πώς να έχετε βιώσει έντονα συναισθήματα, αν δεν έχετε παίξει ποτέ ποδόσφαιρο; Περί τούτου σας βάζω ένα link και το αφήνω ως εδώ. Ανίερες!

Εμείς λοιπόν έχουμε την ποδοσφαιρική περίοδο. Εσείς έχετε την.. άλλη. Της γκρίνιας, της αδιαθεσίας, του δεν ξέρω τί θέλω, Τι; Και χωρίς περίοδο έτσι είστε; Δε διαφωνώ και δεν έχω καταλάβει τι αλλάζει! Σίγουρα δεν αλλάζει το γεγονός ότι δν σταματάτε να αγοράζετε παπούτσια. Βέβαια όπως λέει και ο θεϊκός Jimmy Carr, ο λόγος είναι γιατί περνάτε πολλή ώρα όρθιες. Και περπατάτε από κατάστημα σε κατάστημα. Για να αγοράζετε παπούτσια…

Αμ για τη φιλία μεταξύ σας; Αυτή και αν δεν υπάρχει. Που τρώγεστε, ζηλεύετε η μια την άλλη, γουστάρετε τους γκόμενους των φιλενάδων σας και το κουτσομπολιό είναι το δικό σας ποδόσφαιρο. Έπειτα, μπορεί να αντιπαθήσετε κάποια γιατί φόρεσε το ίδιο φόρεμα. Κατίνες. Και ποιο είναι το αντίστοιχο δικό σας Bros before hoes?! Για να μην σχολιάσω το γεγονός ότι πιστεύετε σε πρίγκιπες και πράσινα (οκ, άσπρα) άλογα και λοιπά παραμύθια.

Ζείτε σε έναν κόσμο που νομίζετε ότι αν κλάσει η Αφροδίτη στο Δία και βγει ωροσκόπος ο Ρινόκερος, θα πάει καλά ο μήνας σας. Λέτε κάτι, και ο «δικός σας» πρέπει να είναι ο μάντης Τειρεσίας για να καταλάβει ακριβώς τι θέλετε να πείτε με τόσους κωδικούς, κρυμμένα νοήματα και διφορούμενες δηλώσεις. Έχεις κάτι; Όχι! = Ring any bells?

Υπάρχουν τόσοι πολλοί λόγοι που είναι χειρότερο να είσαι γυναίκα, που δε χωράνε όλοι σε ένα άρθρο, γι’ αυτό αναγκάζομαι να περνάω επιγραμματικά από μερικούς. Αναλογιστείτε ότι: όταν τρώτε μπανάνα, γίνεστε πρωταγωνιστές σεξουαλικών φαντασιώσεων, στο συνεργείο δε σας λένε πάντα την αλήθεια, αν χαθείτε δεν έχετε το «κουμπί» που ενεργοποιεί τον προσανατολισμό και βασίζεστε στον κάθε περαστικό/τυχόντα για να βρείτε το δρόμο σας, στις διακοπές χρειάζεστε 3 βαλίτσες για 4 μέρες, δεν μπορείτε ένα απλό βαζάκι να το ανοίξετε μόνες σας και «χαλιέστε» αν κάποιος δεν πρόσεξε το καινούριο σας  κούρεμα.

Μιας και αναφέρθηκα σε κούρεμα, τα κομμωτήρια σας κλέβουν μέρα μεσημέρι. Ακούς εκεί €20-€30 το κούρεμα. Τι κουρεύουνε, το χρυσόμαλλο δέρας; Δεν μπορείτε να μην πάτε τουαλέτα δύο-δύο λες και η μια κρατάει το φανάρι και πρέπει να ισχυριστείς ότι πας να «πουδράρεις τη μύτη σου» λες και δεν ξέρουμε ότι θα κατουρήσεις (ή/και χέσεις). Δεν μπορείς να αγοράσεις προφυλακτικά χωρίς ο περιπτεράς να σε φανταστεί γυμνή. Δεν μπορείς να συνεννοηθείς χρησιμοποιώντας μόνο τα 16 βασικά χρώματα, αφού ένα ρούχο, παπούτσι ή πράγμα μπορεί να είναι είτε «κανελί», «αβοκάντο», «δαμασκηνί» και δεν ξέρω και εγώ ποιο άλλο τρόφιμο. Απορία: το σκατί είναι χρώμα; Και δεν φτάνει αυτό, εκνευρίζεστε κιόλας που δεν μπορεί ο σύντροφός σας να καταλάβει τις χρωματικές σας αντιλήψεις.

Επί του μαλακομαγνήτου τώρα, ας το ξεκαθαρίσουμε: Δεν υπαρχει μαλακομαγνήτης. Δε γίνεται να κάνεις σχέση με πέντε τύπους και να μη σου βγαίνει καμία ελέω μαλακομαγνήτη. Μάλλον αυτοί οι άμοιροι θα είχαν Μέγαιρο-μαγνήτη. Σκέψου το λίγο!

Όλβιος είναι ο άντρας. Σε αντίθεση με εσάς, τα γκρίζα μαλλιά και οι ρυτίδες απλά μας δίνουν χαρακτήρα, η εξωτερική μας εμφάνιση είναι αληθινή, και ό,τι βλέπετε, παίρνετε. Δεν κοιμάσαι τη μια μέρα με Γιώτα και ξυπνάς την επόμενη με Toyota. Ενώ στο μεταξύ, τα αντρικά περιοδικά έχουν πιο πολύ πλάκα και συνήθως δεν περιλαμβάνουν θέματα όπως: 21 kinky τρόποι για να κάνεις απόσβεση τα σέξι εσώρουχα σου, ή οι 12 χριστουγεννιάτικες στάσεις που αξίζει να δοκιμάσεις! Άσε που, νυμφικό €3000. Κουστούμι γάμου €250.

Η Bloody Mary που γράφει στην απέναντι στήλη σίγουρα θα σας πει, τάχα, ότι είμαστε χαζοί. Ας καταλάβει και να μας εξηγήσει πρώτα τι είναι το offside και τα ξαναλέμε. Θα σας πει επίσης ότι δεν προσέχουμε αλλαγές. Εσείς ξέρετε πόσα πόσα η ομάδα μας; Θα ισχυριστεί ότι την πέφτουμε σε όποια να’ ναι. Μα αυτό είναι το ένστικτο μας από το 10,000 BC. Είμαστε κυνηγοί! Και σίγουρα θα πει δήθεν ότι είμαστε μακάκες. Ε μπορεί να είμαστε. Αλλά αυτό που βλέπεις είμαστε. Δε βλέπεις παρθένα και από πίσω μπαίνουν τρένα! Ούτε βλέπεις μια ταπεινή πλύστρα και να σου βγαίνει Κλυταιμνήστρα.

Για το τέλος, άφησα το επιχείρημα-του επιχειρήματος-ω επιχείρημα: αν είσαι γυναίκα, δεν μπορείς να απολαύσεις τις γυναίκες (εξαιρούνται οι Σαπφω-θρεμμένες). Οπότε, ττου σαμ απ: Είσαι γυναικά; τόσο το χειρότερο!

Ίσως να θεωρούσα ότι οι μπάμιες είναι το πιο ανεξήγητο πράγμα, ότι οι μάνες πάντα θα θεωρούν το φρούτο γλυκό και κυρίως ο Άδωνις είναι ένας εξωγήινος που κυκλοφορεί ανάμεσά μας. Αλλά όχι μάνα μου, υπάρχει και χειρότερο. Ποιο είναι αυτό;

Το ανδρικό φύλο, βεβαίως, βεβαίως.

Είπαμε λοιπόν με τον απέναντι να βγάλουμε τα άπλυτά μας τη φόρα, ακόμα απορώ τι κάνω εγώ εδώ, τέλοσπάντων. Αλλά αφού είναι έτσι, ας δώσουμε τα φώτα μας ως άξιες αγωνίστριες του φύλου μας στους σακάρηδες (το ξέρω, αλλά μην αναρωτηθείτε τι είπα μόλις τώρα) του ανδρικού φύλου.

Πριν ξεκινήσω θα ήθελα να πω, ότι αν είστε γένους αρσενικού υπάρχουν δυο επιλογές: ή  που θα κάτσετε να διαβάσετε το άρθρο μέχρι την τελευταία τελεία και να αποδεχτείτε επιτέλους ότι στο ίδιο καζάνι βράζουμε και οι δυο μας ή που θα φύγετε βρίζοντάς με, κάνοντας μας ακόμα πιο σίγουρες για τον υπέροχο παλιμπαιδισμό σας (’ντάξει, κάντε πως δεν το είπα αυτό.)

Αγαπημένοι μου στρουμφίκοι και στρουμφίτσες, μια είναι η λέξη, ένα είναι και το συναίσθημα. Ποδόσφαιρο και Μίσος. Πηγαίο, ατελείωτο και εκδηλωτικό μίσος. Γιατί κύριε μου εγώ να υφίσταμαι bullying κάθε φορά που χάνει η ομάδα; Να πρέπει να κάνω παρακάλι στο Make a wish, ώστε να έρθει να μου καθαρίσει κάποιος χριστιανός το σπίτι αφού έχει καταντήσει σαν βομβαρδισμένο τοπίο; Και προπάντων γιατί ποδόσφαιρο; Και πριν μιλήσεις, μη μου πεις ότι είναι άθλημα, γιατί 22 κοιλιόδερμα που κυνηγάνε μια μπάλα, πρόφαση για εγκλεισμό σε ψυχιατρείο είναι, παρά άθλημα.

Αλλά να πάω σε κάτι παραπλήσιο τώρα, αφού ποδόσφαιρο συνεπάγεται και με παρέα τις πλείστες φορές. Γιατί αγάπη μου γλυκιά πρέπει να κάνετε σαν Νεάντερνταλ κάθε φορά που έχετε μάζωξη είτε σε πλαίσια ποδοσφαίρου είτε μη; 

Εμείς καλέ μου, μπορεί να χαχανίζουμε, μπορεί να μιλάμε όλη την ώρα, μπορεί να είμαστε κατίνες, αλλά τις κατινιές μας ξέρουμε να τις κάνουμε κρυφά. Ενώ εσύ, μέχρι και η Ελένη Λουκά να κάνει krumping (όχι εντάξει, αυτό δεν έπρεπε να το κάνω εικόνα) θα προσπαθείς να την ξεπεράσεις με υπερδόση αουγκανισμού.

Και επειδή είμαι γυναίκα και έχω την ικανότητα να συνδέσω μέσα σε 1 λεπτό δεκάδες επιχειρήματα, πάμε τώρα στη βρώμα. Η βρωμιά ρε φίλε. Γιατί πάντα θα πρέπει να ξυπνάμε και να αντικρίζουμε ένα σπίτι γκρεμισμένο, που φοβάσαι ότι αν βγεις στην πόρτα, θα αντικρίσεις πινακίδα «Δυστυχώς κατεδαφίζεται».

Και αφού ρε μάτια μου δεν το έχεις με το μαγείρεμα, το ξέρεις, τι το επιδιώκεις; Είστε η ντροπή του Μαμαλάκη (αλλά επειδή είμαστε γυναίκες θα προτιμήσουμε το Σκαρμούτσος). Ένα τηγανιτό αυγό ήταν, ένα ρημάδι αυγό. Το τηγάνι και το σπίτι γιατί είναι γεμάτο μπετό μπορείς να μου εξηγήσεις; Τι, δεν είναι μπετό;;;

Αλλά το πιο εξωπραγματικό ξέρετε ποιο είναι; Αφού βιάζετε στην κυριολεξία το σπίτι και όσα ανείπωτα δεν είπε ο Ζερβουδάκης τα ακούτε από μας, αδιαφορείτε την επόμενη χαλαρότατοι. Βλέπετε ότι χρειαζόμαστε βοήθεια, και εσείς τι κάνετε; Νοηματική…

Νοηματική καλύτερα και από την δημοσιογράφο στον Ant1, μηv καταλαβαίνοντας για τι πράγμα σας μιλάμε και στην συνέχεια σας φωνάζουμε.

Ξέρετε κάτι όμως; Δεν είμαστε οι μάνες σας. Επιτέλους πάρτε απόφαση ότι το στάδιο της οικογενειακής σας θαλπωρής το έχει πάρει κάποιος αυγουστιάτικος άνεμος. Εδώ θα βιώσετε πόνο, πίεση, τρόμο. Ξεχάστε αυτά που ξέρατε.

Και στο είχα πει τότε, να πω ότι δεν στο είχα πει; Δεν είμαι η κυρία Μαιρούλα, εγώ δε θα σου φέρνω τον καφέ στο κρεβάτι, θα στον ρίχνω στο πρόσωπο μπας και ξυπνήσεις. Ή νόμιζες ότι θα σε κυνηγάω από πίσω για τη ζακέτα, όχι αγάπη μου, δε μπα να κρυώσεις, την γαϊδουριά σου θα την κυνηγάω και θα την καταριέμαι μέχρι να πεθάνω όμως.

Όπως και να το κάνουμε το επίπεδο είναι μακράν διαφορετικό. Τι συζήτηση να κάνεις όταν από κορμί Κεντέρης και μυαλό Πρετεντέρης; Τα επιχειρήματα σας είναι χειρότερα και από του ΚΚΕ.  Πώς γίνεται χρυσέ μου άντρα να σου μιλάω για την υπερθέρμανση του πλανήτη, ότι λιώνουν οι πάγοι, για ποίηση ρε αδερφέ και εσύ να μου λες για το νέο μοντέλο Lancia;

Αλλά νομίζω ήρθε η ώρα να πω τη μαγική λέξη που περιμένουν όλες οι γυναίκες. Είστε μαλάκες, όπως και να το κάνουμε, όπως και εμείς είμαστε, αλλά εσείς ρε καρδιές μου το πάτε σε άλλο επίπεδο.

Ας το πάρουμε όμως από δυο μεταβλητές ή τρεις ή… άστο καλύτερα.

Το καμάκι ας πούμε. Αν ξανακούσουμε για ζαχαροπλάστες, ουρανούς, αγγέλους, θεό μέχρι και για τον ίδιο τον επιτάφιο, θα κατέβουμε σύσσωμες πορεία και θα κάψουμε ως ένδειξη αγανάκτησης τυχόν ξεκωλέ σορτσάκια, φούστες και στριγκάκια, μα την Παναγία.

Ειλικρινά, το πέσιμο το έχετε πάει σε άλλο επίπεδο. Και θεωρούσα πιο δύσκολο να φας τις μπάμιες που λέγαμε. Αλλά ρε συ, όταν έχεις να αντιμετωπίσεις τέτοια απειλή μέχρι και μέρα καθιερώνεις για τις μπάμιες.

Έχω να διαμαρτυρηθώ όμως… βασικά να μου απαντήσετε σε μια απορία. Το τρίπτυχο αιδιολαγνία-μούσι Αγίου Βαρθολομαίου-τουπέ έχει ημερομηνία λήξης ή έστω κάδο ανακύκλωσης, να πάρουμε και εμείς οι γυναίκες μια ανάσα, γιατί τα μάτια μας έχουν κουραστεί να ξερνάνε καγκουριά και βλακεία.

Και μη ξεχάσω, κανεί (πως κάνεις τον απέναντι να σε συμπαθήσει, Κύπριος αφού) με το επάγγελμα ποδοσφαιριστής-μπάρμαν-μοντέλο-πολυμιξερ-ντολμαδοπαρασκευαστής. Ή που η Ελλάδα είναι πολύ μπροστά και θα γράψουμε παγκόσμια ιστορία, σαν τον Εθνικό Σταρ ένα πράγμα, ή που η Βέφα θα γίνει πλούσια με τον ντολμαδοπαρασκευαστή, δεν ξέρω.

Κάπου εδώ να τελειώνω σιγά-σιγά, όχι ότι τελείωσαν τα επιχειρήματα, ποτέ δεν θα γίνει αυτό. Ποτέ. Απλά αρχίζω και λυπάμαι τον Κύπριο απέναντι που θα έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια.

Δεν ξέρω τι έχει γίνει πλέον με την γενιά μας, αλήθεια. Είπαμε να εκσυγχρονιστούμε τρομάρα μας, να πάμε ενάντια στο κατεστημένο της παράδοσης, αλλά τέτοιο νεοτερισμό ρε παιδί μου δεν τον θέλει ούτε ο τυπάς με το κρασί από το Μένουμε Ευρώπη.

Για το σεξ μιλάω. Κοιτάξτε τα παιχνίδια ρόλων είναι πολύ ωραία, το ξέρουμε. Αλλά όταν ο άντρας σου λέει ότι δεν έχει όρεξη και έχει πονοκέφαλο, τότε κάτι πάει λάθος με τα γονίδια και τη γενετική και όχι με το role play. Το σεξ έχει γίνει πιο αργοπορημένο και από τα αντανακλαστικά του Πάκη (Παυλοπουλος). Φοβάμαι για το τι θα γίνει στο μέλλον, αν αρχίσουν να απαιτούν να μην αμαυρώσουμε την παρθενιά τους μέχρι το γάμο, για να δουν οι γειτόνοι το σεντόνι την επόμενη ημέρα.

Και ίσως ήρθε η ώρα και ο καιρός για παιδιά. Και η ταλαίπωρη γυναίκα μένει έγκυος…Δεν ξέρεις τι θα πει πόνος όμως!

Και μη μου ξαναπείς ότι πονάει που χάσατε στο 90’, γιατί δεν ξέρεις τι θα πει να βγαίνει ο Ευλόγητος από μέσα σου ντυμένος Θεοχάρης. Δεν ξέρεις.

Δεν ξέρω πόσοι μείνατε μέχρι το τέλος του κειμένου, πόσοι κατσαδιάσατε και πόσοι την κάνατε από την πρώτη γραμμή. Το θέμα είναι -και αυτό πάει σε όλους σας- παρ’ όλες τις εκνευριστικές ιδιότητες σας, εμείς σας αγαπάμε έτσι όπως είστε, με αυτόν ακριβώς τον εκνευρισμό που μας προκαλείτε. Μπορεί να είστε πιο χαζοί και από τοστ όπως λέει μια φίλη, αλλά να ξέρετε, αγαπάμε αυτό το τοστ.


Εσείς τι λέτε;


Κύπριος, Λεμεσιανός και με σπουδές, ευρύτερα, στις “Κοινωνικές και Πολιτικές Επιστήμες,” κατάλαβα από νεαρή ηλικία την έφεση μου στο ‘γράψιμο‘ γιατί κανείς δεν μου έδινε σημασία! Και να’ μαι εδώ να γράφω, χωρίς να θέλω να κουράσω. Γουστάρω τα ταξίδια (εκεί που έχω ταξιδέψει εγώ..) και τις εμπειρίες, μου τη σπάνε τα αρχ*** κι’ όσες δεν είναι κυρίες! Α, και, Friends και Αρκάς και ας μη με πας!

σχόλια

Μια τρελή, τρελή ψυχολόγος, νησιώτισσα από τις λίγες. Ιμιτασιόν παρθενάκι θα έλεγα αφού η καθαριότητα και η τελειομανία δεν είναι το φόρτε μου. Λατρεύω την ψυχολογία αλλά ο μεγαλύτερος ερωτάς μου είναι η συγγραφή. Από τα γεννοφάσκια μου τρελαμένη με την μουσική και τα βιβλία  Ερωμένη της βροχής και οπαδός του σουρεαλισμού συνδυασμένα με καλό κόκκινο κρασί και Dali. Υπερευαίσθητη μα και συνάμα φωνακλού στο έπακρο.

σχόλια
Copyright © 2014-2015