Σαν ιός που μεταδίδεται με τον αέρα, δίχως να είναι διακριτός στο ανθρώπινο μάτι, ο φασισμός τις τελευταίες μέρες γίνεται κτήμα όλο και περισσότερων. Ένα περιστατικό με το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων σε σχολείο στο Ωραιόκαστρο, ένα ακόμη με χρυσαυγίτες που χτύπησαν φοιτήτριες στη Μυτιλήνη. Και σίγουρα είναι και άλλα που δεν καταφέρνουν να δουν τα φώτα της δημοσιότητας και παραμένουν εκεί να υποβόσκουν, επικαλυπτόμενα από τη σκιά του σύγχρονου κομφορμισμού. Παραμένουν αδιάλλακτες εκεί, να μεταδίδονται από γονείς σε παιδιά και από ξενοφοβικούς σε αμαθείς.

Τέτοια περιστατικά, εν έτει 2016, δεν μπορούν να λαμβάνουν την ανοχή που τους προσδίδεται. Κατ’ αρχάς ο φασισμός δε θα έπρεπε καν να υφίσταται στη Βουλή με το ψευδές προσωπείο του πολιτικού κόμματος. Τέτοιες μισαλλόδοξες απόψεις δε χωρούν σε μέρη που υποτίθεται ακμάζει η Δημοκρατία. Τέτοιες «κρίσεις» -αν μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει κρίση την υπεροψία και την αλαζονεία ενός λαού που αντιτίθεται στην επιστήμη- δε θα έπρεπε να χωρούν πουθενά.

Γονείς προειδοποιούν τα παιδιά τους να μην κάνουν παρέα με τα προσφυγόπουλα, διότι είναι «βρώμικα». Πέφτει πολύ βαρύ σε ένα παιδί να του εξηγήσεις πως οι ιμπεριαλιστικές πολιτικές της Δύσης άφησαν λαούς και λαούς απαίδευτους, κατέστρεψαν τα σπίτια τους, τα έκαναν έρμαια θρησκευτικών παρανοήσεων. Πώς να εξηγήσεις σε ένα παιδί πως μία τάχα μου πολιτισμένη Ευρώπη, αδυνατεί να προσφέρει σε πρόσφυγες πολέμου, που η ίδια κατέχει ένα κομμάτι υπαιτιότητας, τις απαραίτητες συνθήκες διαβίωσης; Αλλά το πιο βασικό είναι, πώς να τολμήσεις να πεις σε ένα παιδί που δεν έχει ιδέα τι εστί ρατσισμός και που το ίδιο δε θα τολμούσε να παραγκωνίσει το διπλανό του, όποιος κι αν ήταν αυτός, ότι θεωρείς τον ξένο κατώτερο; Οποιοσδήποτε νοήμων άνθρωπος ξέρει μέσα του πως αν ο γονιός δεν προσπαθήσει να του ενσταλάξει τέτοιες απόψεις, εκείνο θα γίνει φίλος με το προσφυγόπουλο και αδερφός με το μετανάστη.  

Από τη στιγμή που ένα τέτοιο κόμμα εισήλθε στη Βουλή, ο φασισμός μορφοποιήθηκε ξαφνικά και μεταλλάχθηκε από ρατσισμό και παρανομία σε εξωτερική, εθνικιστική πολιτική. Διότι οι άνθρωποι την έχουν δει θεοί και έχουν την εσφαλμένη άποψη ότι μπορούν οι ίδιοι να αποφασίζουν για σύνορα. Για το ποιος είναι αρκετά καλός ώστε να ζήσει ή ποιος, κατά την ηλιθιότητα που τους δέρνει στο κεφάλι, υποδεέστερος για να δεχτεί τις ρατσιστικές προσβολές τους. Και ο προδομένος ανδρισμός τους, βρίσκεται εκεί, κάνοντάς τους να αισθάνονται ανίκητοι με τις μάσκες των παραστρατημένων πατριωτών.

Η χείριστη διαπίστωση ωστόσο έγκειται στο γεγονός ότι οι ίδιοι δε θεωρούν τους εαυτούς τους φασίστες. Απλούστατα, δε θέλουν τα παιδιά των προσφύγων και των μεταναστών να ζουν στη χώρα «Τους». Και εάν οι πολιτικές συγκύριες είναι τέτοιες που δεν μπορούν να το αποφύγουν, διατυμπανίζουν οτι όρθο είναι να περιθωριοποιήσουν τα παιδιά των «κατώτερων» όντων. Ενδέχεται κάποιος να είναι υπερβολικά απαίδευτος, ώστε να θεώρει ένα λαό καλύτερο από κάποιον άλλο. Ούτε ίχνος λογικής.

Ο φασισμός αν δε χτυπηθεί κατά μέτωπο, δε θα εξαλειφθεί. Διότι αν ο άνθρωπος δεν έχει παιδεία, δε διακατέχεται από αυτογνωσία, το περιβοήτο γνώθι σαυτόν που υπήρχε στον ναό του Απόλλωνα, προτιμά να κατηγορήσει τον Άλλον, τον διαφορετικό.  Η αποποίηση των ευθυνών είναι άλλωστε η απλούστερη δίοδος που μπορεί να επιλέξει. Η αλληλεγγύη και η ενσυναίσθηση είναι επακόλουθα μιας στοιχειώδους ιστορικής γνώσης που επιτρέπει στον άνθρωπο να κατανοεί ότι ο φασισμός –καθώς και οποιοδήποτε παρακλάδι του- αντιτάσσεται αδρά στη δημοκρατία. Και σε ότι έχει κατακτήσει ο ανθρώπος τους τελευταίους αιώνες.

Ο φασισμός με τη μορφή που λαμβάνει στις εποχές της καπιταλιστικής κρίσης γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της συνείδησης αυτών που επιλεγούν άβουλα να τον υπηρετήσουν. Ειδάλλως, έπειτα από τα εγκλήματα στα οποία πρωτοστάτησε το ναζιστικό κόμμα, που σε ουδεμία περίπτωση δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να εισαχθεί στη Βουλή, οι ψηφοφόροι του θα είχαν απομακρυνθεί άρον-άρον από αυτούς.

Παρόλα αυτά, με την πάροδο του χρόνου, εξαιτίας της σήψης που υφίσταται η διχασμένη Ευρώπη και της απάθειας που εκδηλώνουν μεγάλα μέρη του πληθυσμού, ο φασισμός εν αντιθέσει ευδοκιμεί. Δεν υπάρχει άλλη λύση, παρά να διαμορφωθεί έτσι το νομικό πλαίσιο, ώστε να αντιμετωπίζονται ως εγκληματική οργάνωση. Και οι κυρώσεις που τους αναλογούν να τους αφαιρούν το βουλευτικό αξίωμα. Ανάθεμα την ώρα που τους δόθηκε.

Ωστόσο η νομική αντιμετώπιση ποτέ δε θα είναι αρκετή. Χρειάζεται συλλογική απαξίωση από τους ανθρώπους, αντίδραση σε οποιοδήποτε φασιστοειδές παραλήρημα. Οφείλουν να πέσουν οι μάσκες και να ξεγυμνωθούν οι ναζιστικές συμπεριφορές.

Οι φασίστες δε χωράνε στην Ελλάδα, δε χώρεσαν στη Γερμανία κάποτε και δε θα χωρέσουν ούτε στο μέλλον πουθενά. Είναι απαραίτητη η συνδρομή όλου του λαού, ανεξαιρέτως κοινωνικής τάξεως και πολιτικής ιδεολογίας. Πρωτίστως γιατί ο ευτελής εθνικισμός τους δεν είναι ιδεολογία και δευτερευόντως επειδή η απανθρωπιά τους και η ανεντιμότητά τους οφείλει να γίνεται οφθαλμοφανής στον οποιοδήποτε. Μα κυρίως, να μην γίνεται ανεκτή από κανέναν.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.