Στη διαδικασία της εκπαίδευσης ο δυτικός πολιτισμός επιβάλλει τη γνώση. Με υποχρεωτικά μαθήματα, εξετάσεις, διαγωνισμούς, βραβεία, υποτροφίες και με γνώμονα πάντα τον ανταγωνισμό.

Αυτό δημιουργεί έναν απομονωτισμό, αποκλείει σχεδόν τις συλλογικότητες με στόχο να δημιουργήσει τους άριστους, τους τέλειους πολίτες.

Αντίθετα ο ανατολικός τρόπος μάθησης είναι να εκμαιεύσεις από το δάσκαλο τη γνώση. Δεν σου την παρέχει έτοιμη, θα πρέπει να τον πείσεις κατ’ αρχήν πως τη δικαιούσαι, πως σου αξίζει και τέλος πως είσαι ικανός να την χρησιμοποιήσεις όχι μόνο για τον εαυτό σου αλλά και για το σύνολο.

Ο μαθητής γίνεται ευρηματικός, αναπτύσσει ικανότητες διερεύνησης και καταστρώνει σχέδια για ν’ αποσπάσει από το δάσκαλο τη γνώση.

Διδάσκεται την ικανότητά του να πείθει, διδάσκεται πως δεν μπορεί να κατέχει κάτι που δεν δικαιούται, δίχως αυτό να τον κάνει να νιώθει μειονεκτικά απέναντι σε άλλους που το πέτυχαν.

Αναπτύσσεται μια φυσική ισότητα στην κοινωνία, στα μέτρα και στα όρια του καθένα.

Στην πρώτη περίπτωση ο άνθρωπος γίνεται επιθετικός και άσεμνος αποκτώντας μόνο ελλιπή γνώση και άρα ανίκανος να τη συνδέσει με τη ζωή γύρω του, ενώ στη δεύτερη νιώθοντας πως την έχει κερδίσει στρατεύεται από άποψη και βαθιά επιθυμία να συνυπάρχει με τους γύρω του.

Αναπτύσσεται τέλος η προσωπική δεξιότητα, η κλίση που έχει το άτομο για κάτι που τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Αυτά που θα προσπαθήσει να εκμαιεύσει θα είναι εκείνα που αντιστοιχούν στον χαρακτήρα του. Όχι όλα όπως συμβαίνει με το δυτικό. Πληροφορίες και γνώσεις που τελικά θα αποδειχτούν άχρηστες. Η διαφορετικότητα είναι τόσο σημαντική όσο κακή είναι για τον δυτικό πολιτισμό.

Στο δυτικό πολιτισμό ο μόνος σίγουρος τρόπος για να καταρρεύσει κάποιος είναι να κάνει περισσότερα ή λιγότερα απ’ όσα μπορεί.

Αν κάνει περισσότερα, θέλοντας να προσθέσει στη ζωή του πράγματα που δεν θα έπρεπε, οι δυνάμεις του θα τον εγκαταλείψουν.

Αν κάνει λιγότερα, θα φτύνει πάντα τον εαυτό του που δεν ολοκλήρωσε.

Εδώ αρχίζει και η ενοχή που μπορεί να εξελιχτεί και σε αυτοτιμωρία.

Αν συνθήκες έξω από τη δική του βούληση τον αναγκάσουν να κάνει το ένα ή το άλλο, τότε ο εξαναγκασμός προστίθεται στην προσωπική προσπάθεια και διπλασιάζει την απαιτούμενη αντοχή και δύναμη.

Σε κάθε τέτοιας μορφής εξαναγκασμό η ταχύτητα κατάρρευσης είναι διπλάσια.

Οι άνθρωποι που γνωρίζουν τι μπορούν και τι όχι και το έχουν αποδεχτεί είναι οι πιο ισορροπημένοι από αυτούς που προσπαθούν να παραβιάσουν αυτόν τον κανόνα.

Αν καταφέρουμε να δούμε τι μπορούν και τι όχι οι δίπλα μας και το σεβαστούμε, η σχέση θα γίνει βαθιά και ανθρώπινη.

Αν όχι είναι βέβαιος ο χωρισμός.

Και σίγουρα εκείνος που δεν αποδέχεται αυτό που μπορεί ή όχι ο άλλος, του ασκεί απαράδεκτη βία.

Η βία αυτή που ασκείται σε κάποιον που δεν μπορεί, είναι μια κοινωνική απομόνωση, λες και όλοι είναι ικανοί για τα πάντα.

Αυτούς τους κανόνες του γνωρίζουν πολύ καλά όσοι θέλουν να περάσουν τις πολιτικές τους. Τους χρησιμοποιούν έντεχνα και διαρκώς και πάντα σχεδόν το πετυχαίνουν.

Το μεγαλύτερο επιχείρημά τους είναι η επίκληση του χειρότερου από αυτό που ζεις, ένας ωμός εκβιασμός.

Είναι μια απειλή για να σου αποσπάσουν με τη βία τη συναίνεση. Συμβαίνει σε όλες τις ηλικίες και σε όλες τις κοινωνικές ομάδες. Αυτός που εκβιάζεται δε διαφέρει σε τίποτε από κάποιον φυλακισμένο και μάλιστα σιδηροδέσμιο.

Δεν έχει την ελευθερία να επιλέξει αν θέλει ή όχι κάτι. Ο κοινωνικός εκβιασμός είναι ακόμα πιο βρώμικος και πιο σκληρός γιατί γίνεται με άυλα όπλα που στοχεύουν την ψυχή για ν’ ακινητοποιήσουν το σώμα. Πιο εύκολα θύματα ενός κοινωνικού εκβιασμού είναι αυτοί που έχουν εξοικειωθεί από μικροί να εκτελούν εντολές έστω και αν δεν συμφωνούν, έστω και αν δεν τους αρέσουν.

Είναι αυτοί που τους τρομοκρατούν από την ημέρα που γεννιούνται. Που δεν τους έμαθαν ποτέ να είναι ελεύθεροι και να επιλέγουν. Και που αυτό τους βόλεψε και όχι μόνο το συντήρησαν αλλά το αναπαράγουν με μεγαλύτερη βία για να καλύψουν τις ενοχές της αδυναμίας τους. Τουλάχιστον με τους μαφιόζους έχεις στο λαιμό το μαχαίρι, το νιώθεις, το βλέπεις και αποφασίζεις αν θα ενδώσεις ή θα πεθάνεις.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.