To be geek, or not to be geek?

Η πλειοψηφία των σειρών, τείνει να επηρεάζει, ως ενός σημείου, την κοινή γνώμη, μιας και ο εκάστοτε θεατής λαμβάνει παθητικά πληροφορίες όταν τις παρακολουθεί. Το κατά πόσο η κάθε μια είναι ικανή να δημιουργήσει κάποιο «trend» ή να αλλαξοπιστήσει σε ό,τι αφορά απόψεις, είναι σχετικό και κρίνεται πάντα εκ του αποτελέσματος.

Το Big Bang Theory, έχοντας αρκετά πλέον χρόνια στον αέρα, βρήκε τεράστια απήχηση, μιας και συνέπεσε στις απαρχές του «age of the geek», μιας περιόδου όπου τα παιχνίδια ρόλων, τα βιβλία fantasy, τα online games, τα comic, οι κονσόλες, η συλλογή καρτών και οτιδήποτε άλλο χαρακτήριζε πριν κάποιον ως «nerd», απενοχοποιήθηκε από τις νεότερες γενιές. Έτσι λοιπόν, μια παρέα δίχως τα συνήθη τηλεοπτικά αποδεκτά κοινωνικά κριτήρια, μπήκε στα σπίτια εκατομμύρια θεατών και παρουσίασε έμμεσα έναν κόσμο που πάμπολλοι αγνοούσαν, ή τέλοσπάντων δεν έπαιρναν στα σοβαρά.

Και με περίτεχνο τρόπο, οι πρωταγωνιστές της σειράς, οι πρώην παρίες στο σχολείο, που γίνονταν συχνά αποδέκτες λεκτικού (κι όχι μόνο) bullying, με μόνη τους διέξοδο το διάβασμα και τα προαναφερθέντα χόμπι, έγιναν ήρωες στα μάτια των υπόλοιπων «αδύναμων» κρίκων της κοινωνικής πυραμίδας, ενώ παράλληλα κέρδισαν την προσοχή κι εκείνων που θεωρούσαν αόρατους όλους αυτούς.  

Όλα καλά λοιπόν για τα «nerds», που ετεροχρονισμένα παίρνουν εκδίκηση σε πολλά επίπεδα. Οι νέες γενιές δείχνουν λιγότερο καταπιεσμένες στο συγκεκριμένο θέμα, παίρνοντας από το χεράκι τους αντίστοιχους μεγαλύτερους που ένιωθαν ενοχές για το ποιόν τους, βρίσκουν παντού συμμάχους και δη, τηλεοπτικούς.  

Όμως, όπως όλες οι σειρές, έτσι κι αυτή παρουσιάζει μια στρεβλή εικόνα του πώς είναι πραγματικά τα geeks. Καταρχάς, δεν έπεται πως είναι όλα άριστοι μαθητές, πόσο μάλλον εν δυνάμει αστροφυσικοί και γενικά επιστήμονες. Ακόμη κι αν είναι όμως, οι πιθανότητες να ζήσουν το επαγγελματικό τους όνειρο είναι πολύ μικρές, σε αντίθεση με τον αντίστοιχο ιδεατό κόσμο που παρουσιάζει το Big Bang Theory. Ενδεχομένως να έχουν ένα καλύτερο εργασιακό μέλλον, σε σχέση με τα (υποτιθέμενα) πιο cool τυπάκια που δεν άνοιγαν βιβλίο κι έκαναν κοπάνες, αλλά αυτό απέχει παρασάγγας από αυτό που παρουσιάζεται στην οθόνη.

Από εκεί και πέρα, οι περισσότεροι δε διαθέτουν τον ενδυματολογικό κώδικα που φέρουν οι πρωταγωνιστές, μιας και η σειρά, σε πολλά σημεία, ακολουθεί συγκεκριμένα στερεότυπα, τα οποία όμως δεν είναι σε όλες τις εκδοχές τους σωστά. Λογικό βέβαια, καθώς πρόκειται για τηλεοπτικό προϊόν, κάτι που σημαίνει πως οφείλει να είναι στιλιζαρισμένο.

Παράλληλα, εμμέσως πλην σαφώς, αναπαράγεται ξανά το παραμύθι που θέλει τον αδύναμο κρίκο να βρίσκει το ταίρι του, μέσα από ομολογουμένως αντίξοες συνθήκες, και να ζει το δικό του happy end. Αυτό το σενάριο πάντα αναπτερώνει το ηθικό, αλλά η ειδοποιός διαφορά στην προκειμένη είναι πως αρκετοί παίρνουν πιο σοβαρά από ότι θα έπρεπε την εν λόγω σειρά.

Δεν είναι διόλου κακό το να ωθείς μέρος της μάζας στο να ονειρεύεται, αλλά όταν θρέφεις μια ανύπαρκτη πραγματικότητα την οποία ελάχιστοι θα ζήσουν, δημιουργείς ανέφικτες προσδοκίες κι ενδελεχείς απογοητεύσεις.

Κι επειδή μιλάμε για ένα πρόσκαιρο τηλεοπτικό φαινόμενο, δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει υπερβολική ταύτιση με το περιεχόμενό του, ούτε υπερανάλυσή του. Σίγουρα, έβαλε ένα σημαντικό επικοινωνιακό λιθαράκι σε ό,τι αφορά μια παραγκωνισμένη κοινωνική ομάδα, αλλά μην ξεχνάμε πως όταν πρόκειται για την τηλεόραση, όλα είναι θέμα marketing και στην προκειμένη, οι δημιουργοί, έπεσαν διάνα.

Εν ολίγοις, μην περιμένεις το Big Bang Theory να σου μάθει το πώς πρέπει να γίνεις για να θεωρηθείς «cool geek» και κάτσε να χαρείς το ότι πλέον το «σπασικλάκι» που όλοι νόμιζαν, έχει μεγαλώσει κι ωριμάσει με το δικό του τρόπο και δεν αποπροσανατολίζεται από μη-ρεαλιστικά τηλεοπτικά πρότυπα.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.