Απανταχού γρουσούζηδες μαζωχτείτε!

Ένεκα που είναι Παρασκευή και 13 κι ένεκα που η ημερομηνία αυτή κάτι μας κάνει μέσα μας είπαμε να ξορκίσουμε το κακό και να τα βάλουμε με τους γρουσούζηδες του κόσμου όλου.

Ξημέρωσε και είναι Παρασκευή. Ωραία μέρα η Παρασκευή όσο να πεις. Τελειώνει η εβδομάδα, κόβει λίγο η δουλειά, μυρίζει ήδη σαββατοκύριακο. Κι ως γνωστόν, τα σαββατοκύριακα χαλαρώνουμε και ξεκλέβουμε λίγο χρόνο για την πάρτη μας. Την αγαπάμε τούτη τη μέρα. Μέχρι που κοιτάμε το ημερολόγιο να δούμε πόσο του μηνός έχουμε. Το βλέμμα μας με απελπισία πέφτει πάνω στα νούμερα που έχουν ποτιστεί με μαύρο μελάνι. Οι αριθμοί σχηματίζουν με θράσος το νούμερο 13.

Οι βολβοί των ματιών ανοίγουν διάπλατα και μια ανατριχίλα διαπερνά τη σπονδυλική μας στήλη. Δεν μπορεί. Δεν είναι δυνατόν. Κι όμως, είναι αλήθεια. Είναι η μέρα που πάντα φοβόσουν. Είναι η μέρα που έτρεμες μην ξημερώσει. Η μέρα που όλα μπορούν να συμβούν. Όλα τα κακά και τα ανάποδα.

Σήμερα έχεις δικαιολογία. Σήμερα είναι η μόνη μέρα όλου του χρόνου -εκτός από την επόμενη Τρίτη και 13-, που μπορείς ελεύθερα να κάνεις ό,τι βλακεία σου έρθει στο κεφάλι. Μπορείς να τρακάρεις, να χτυπήσεις, να γλιστρήσεις, να χωρίσεις και κανένας να μη σου πει τίποτα. Διότι σήμερα δε φταις εσύ. Δε φέρεις καμία ευθύνη για οτιδήποτε διαδραματιστεί πάνω σου, δίπλα σου, γύρω σου.

Κανείς δεν μπορεί να σε πει ατσούμπαλο, ρεμπεσκέ, βλαμμένο και γενικότερα να σε στολίσει με λογής- λογής κοσμητικά επίθετα. Σήμερα είναι άλλος ο υπεύθυνος. Φταίει η ατμόσφαιρα, το πεζοδρόμιο που είναι στραβό, η μαύρη γάτα που συνάντησες βγαίνοντας απ’ το σπίτι και η σκαλωσιά κάτω απ’ την οποία πέρασες για να πας στη δουλειά σου.

Βολικό; Πέρα για πέρα αληθινό. Κι όμως οι άνθρωποι είμαστε αχάριστοι και μονόχνωτοι. Δεν τη θέλουμε τούτη τη μέρα. Δεν καταλαβαίνουμε την αξία της και την προσφορά της στη ζωή μας. Θέλουμε μόνο να φύγει και να μην ξαναγυρίσει λες και μας έκανε τίποτα κακό.

Αντιθέτως, έρχεται και σηκώνει πάνω της όλο το βάρος της ευθύνης. Σου δίνει τη δυνατότητα για εικοσιτέσσερις ώρες να κάνεις ό,τι θες και να φερθείς όπως γουστάρεις. Να βγάλεις τον αδέξιο εαυτό σου από τη ντουλάπα και να κατηγορήσεις τη ρουφιάνα την τύχη σου για ό,τι συμφορά σε βρει.

Μεταξύ μας, δε θα σε βρει και τίποτα. Η ρουτίνα της χθεσινής σου μέρας πιθανότατα θα επαναληφθεί και σήμερα με μεγάλη επιτυχία αλλά ακόμη κι αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να σε κάνει να τη βρίζεις και να παρακαλάς να τελειώσει μια ώρα αρχύτερα. Βλέπεις δε σου έφτανε η γκαντεμιά που σε δέρνει, έρχεται και τούτη η μέρα να συμπληρώσει το καρέ της επιτυχίας.

Σου λέει: τον υπόλοιπο καιρό είσαι γκαντέμης από μόνος σου, σήμερα στο κάνω κι επίσημο να το γιορτάσεις, βρε αδελφέ. Γρουσούζηδες και γρουσούζες όλου του κόσμου, χρόνια πολλά και με τη βούλα! Σήμερα είναι η ευκαιρία σας να είστε καρμίρηδες, μίζεροι και γκαντέμηδες και να χαρείτε κι από πάνω. Να φορέσετε ένα σκόρδο σαν άνθρωποι και να ξεχυθείτε στο δρόμο σαν κινητοί κίνδυνοι.

Εμείς οι υπόλοιποι, οι γουρλήδες της παρέας έχουμε όλο τον υπόλοιπο χρόνο να σας αποφεύγουμε και να φτύνουμε τον κόρφο μας όταν σας συναντάμε.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.