Πολλά μικρά παιδάκια έχουν ένα φανταστικό φίλο. Του δίνουν όνομα, χαρακτήρα κι υπόσταση. Λειτουργούν και συμπεριφέρονται σαν να υπάρχει στην πραγματικότητα, σαν να ζει ανάμεσά μας.

Κάπως έτσι συμπεριφέρονται και κάτι μεγάλα παιδάκια. Δεν έχουν, όμως, φανταστικούς φίλους, έχουν φανταστικές αρρώστιες.

Αν κρατούσαν ημερολόγιο κάθε μέρα θα ήταν και μια ξεχωριστή νόσος.

Οι λεγόμενοι κατά φαντασία ασθενείς πάσχουν από τα πάντα, εξαρτάται τη μέρα, τι άκουσαν στην τηλεόραση, τη δουλειά ή τη γειτονιά, ποια αρρώστια κυκλοφορεί πολύ τελευταία. Γενικά υποφέρουν.

Είναι στιγμές που γίνονται χαριτωμένοι μέσα στην υπερβολή τους, είναι και στιγμές που γίνονται ανυπόφορα κουραστικοί.

Πρώτη στη λίστα σε προτιμήσεις είναι η καρδιά. Όλοι φοβούνται την καρδιά.

«Γιατρέ, μουδιάζει το αριστερό μου χέρι και φοβάμαι πως είναι απ’ την καρδιά.»

«Αχ, όλη μέρα χτυπάει σαν τρελή, δεν μπορώ να ηρεμήσω. Σίγουρα κάτι έχω.»

«Έχω κι έναν πόνο πίσω στην πλάτη, εκεί πίσω απ’ την καρδιά. Λες να είναι κάτι σοβαρό;»

Και πολλά άλλα τέτοια παράπονα κι απορίες για την καρδιά. Φοριέται πολύ σαν πρόβλημα σε τέτοιους ανθρώπους. Πώς θα τους ξεχωρίσεις; Έχουν μονίμως το χέρι στον καρπό ή το λαιμό για να μετρήσουν σφίξεις και το πιεσόμετρο αγκαζέ.

Μετά την καρδιά ακολουθούν τα άλλα. Οι κατά φαντασία ασθενείς συνεχώς πασπατεύονται μήπως κι ανακαλύψουν τίποτα περίεργο στο σώμα τους. Εννοείται ότι ενενήντα εννιά φορές στις εκατό πιάνουν κάτι, ένα ξένο σώμα.

Τη μια έχει κάτι το κεφάλι, την άλλη το συκώτι, την τρίτη ο μηνίσκος. Στο μυαλό και στη φαντασία τους αυτό που πιάνουν είναι σίγουρα κάτι κακό. Κάπου εκεί εκατόν είκοσι εννιά γιατροί σκίζουν πτυχία και μεταπτυχιακά.

Τσάντες, ντουλαπάκια αυτοκινήτου, τσέπες είναι ένα μικρό φαρμακείο. Τι δηλαδή; Να συμβεί κάτι ξαφνικά και να μην μπορούν να το αντιμετωπίσουν; Τώρα, μεταξύ μας, κι εγώ κουβαλάω χάπια. Άνθρωποι είμαστε.

Το άτομο που διαρκώς πιστεύει ότι πάσχει από κάτι από ένα σημείο και έπειτα είναι εγκλωβισμένο στις σκέψεις του ότι κάτι δεν πάει καλά με την υγεία του.

Οι γιατροί βρίσκονται στις πρώτες κλήσεις στο τηλέφωνο καθώς χρειάζεται την επιβεβαίωση τους για την καλή κατάσταση του οργανισμού του.

Όλα αυτά, όμως, οδηγούν σε πολλές περιπτώσεις σε διατάραξη της ψυχικής τους υγείας. Όταν μονίμως ζεις με το φόβο μήπως πάσχεις από κάτι, λογικό είναι να συσσωρεύονται αισθήματα φόβου, θυμού, λύπης τα οποία τραυματίζουν την ψυχή.

Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος.

Ενώ, δηλαδή, στα πρώτα στάδια το άτομο απλά έχει κάποιους φόβους για την υγεία του στη συνέχεια οι φόβοι αυτοί βλάπτουν την ψυχή με αποτέλεσμα το σώμα να αντιδράει. Τότε έχουμε τα λεγόμενα ψυχοσωματικά προβλήματα.

Ας μην μπω βαθύτερα σε επιστημονικά χωράφια, αυτά είναι δουλειά άλλων.

Γενικότερα, όταν ένα τέτοιο άτομο βαδίζει σε τέτοια μονοπάτια καλό θα είναι να μην το αφήσουμε να ξεφύγει γιατί όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η λογική από την παράνοια χωρίζονται με μια λεπτή κλωστή που σπάει πολύ εύκολα.

Κι ας μην κρυβόμαστε, όλοι λίγο πολύ έχουμε φοβηθεί κατά καιρούς για κάτι που μας παραξενεύει πάνω μας, δέκα παλμοί παραπάνω, μια δυο ζαλάδες, κάτι επίμονα πονάκια στα πλευρά.

Ψυχραιμία, αυτό είναι το καλύτερο φάρμακο για όλες τις παθήσεις.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.