Άνοιξη, η εποχή που η φύση είναι στο απόλυτο όργιό της. Παντού χρώματα κι αρώματα. Κι ο Μάιος, ο μήνας που όλο αυτό φτάνει στο αποκορύφωμα του.

Όσο κι αν την έχουμε καταστρέψει, όσο κι αν της φερόμαστε βίαια κάθε μέρα η φύση πάντα θα μας ανταμείβει με ξεχωριστές εικόνες.

Είμαστε ακόμη τυχεροί που μετά από τόσες καταστροφές στο περιβάλλον έχουμε ό, τι έχουμε.

Κι ας λέμε ότι οι εποχές έχουν χαθεί και πλέον έχουμε μόνο χειμώνα και καλοκαίρι. Ο Μάιος πάντα θα θυμίζει την αυθεντική άνοιξη.

Τα κοινωνικά δίκτυα έχουν γεμίσει από πολύχρωμες εικόνες.

Καταπράσινα βουνά και κάμποι, κόκκινες παπαρούνες, κίτρινα ζουμπούλια, άσπρες μαργαρίτες, ροζ τριαντάφυλλα, πορτοκαλί τουλίπες, μοβ λεβάντες κι όλα αυτά πολλές φορές με φόντο τη γαλάζια θάλασσα.

Χρώματα κι αρώματα το καθένα με τη δική του ξεχωριστή σημασία που σπάνια της δίνουμε αξία. Κάθε φυτό και κάθε χρώμα στη φύση έχει την ξεχωριστή του ερμηνεία.

Το κόκκινο, ας πούμε, είναι το χρώμα του πάθους, του έρωτα, της αγάπης. Το χρώμα του αίματος που συνδέεται πολλές φορές με τη θυσία. Ζωηρό κι αυστηρό, σπάνια δεν το προσέχεις.

Το πράσινο, το χρώμα της ελπίδας, της χαράς, της αρμονίας και της αναγέννησης. Το χρώμα που προκύπτει από την ένωση του μπλε με το κίτρινο.

Το κίτρινο, συμβολίζει το φως, τη θερμότητα, την νιότη, την πρόοδο αλλά και την περιέργεια. Το χρώμα της λογικής.

Το μπλε είναι η απόχρωση της ηρεμίας και της γλυκύτητας, της καθαρής ψυχής, της εσωτερικής αρμονίας.

Το πορτοκαλί ταυτίζεται με τον πλούτο, την επιμονή και τη φιλία.

Το μοβ είναι το χρώμα της τελειότητας και των οραμάτων, ενώ το ροζ την αθωότητας και της αγνότητας, της παιδικότητας.

Το άσπρο και το μαύρο, τα χρώματα που κλείνουν μέσα τους όλα τις υπόλοιπες αποχρώσεις, έχουν, φυσικά, τις αντίθετες ερμηνείες. Το άσπρο της διαφάνειας, της απόλυτης πίστης  και της καθαρότητας της ψυχής κι απ’ την άλλη το μαύρο είναι το χρώμα του φόβου, του θανάτου, του πόνου.

Κάπως έτσι, έχουμε ταυτίσει την καθημερινότητα μας, τις συνήθειες μας, τα ήθη και τα έθιμα με συγκεκριμένα χρώματα όπως και με συγκεκριμένα φυτά. Διότι και κάθε φυτό έχει τη δική του θέση στη διάθεση μας να εξηγήσουμε τον κόσμο.

Παραδείγματα;

Τα νυφικά είναι συνήθως άσπρα ή σε πολύ κοντινές αποχρώσεις του άσπρου.

Τα πένθιμα ρούχα είναι μαύρα ή σε πολύ σκούρα άλλα χρώματα.

Ο έρωτας είναι πάντα κι αποκλειστικά κόκκινος.

Τ’ αγοράκια τα ντύνουμε γαλάζια και τα κοριτσάκια ροζ.

Ο πρώτος ήλιος που ζωγραφίζουμε είναι κίτρινος.

Ας χαρούμε, λοιπόν, τη φύση κι ό, τι περιλαμβάνει κι ας μην είμαστε αυστηροί και κακοί απέναντι της. Όσο μας χρειάζεται άλλο τόσο τη χρειαζόμαστε κι εμείς.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.