Το αλκοόλ είναι μια ιστορία που πονάει για πολλούς και διαφόρους λόγους. Μια ιστορία τόσο παλιά όσο κι αυτός ο κόσμος.

Δε θα μιλήσουμε εδώ για τις κακές επιπτώσεις του, για την εξάρτηση που προκαλεί, τον εθισμό κι όλα τ’ άσχημα που ακολουθούν από την υπερβολική κατανάλωση του. Αυτά είναι πολύ μεγάλο κεφάλαιο.

Το αλκοόλ, όμως, έχει και μια άλλη πλευρά λίγο πιο αστεία, λίγο πιο χαλαρή. Έτσι κι αλλιώς ό, τι χρησιμοποιούμε με μέτρο και προσοχή δεν βλάπτει.

Ο λόγος που κανείς ξεκινάει να πίνει ή καλύτερα να δοκιμάζει οινοπνευματώδη ποτά είναι για να το παίξει μάγκας, τρανός κι ενήλικας. Στα δεκαπέντε και στα δεκαέξι δεν μπορείς να ξέρεις ότι σου αρέσει το ποτό και να ‘χεις κι άποψη γα το ποια μπίρα είναι η καλύτερη. Μαγκιά πας να πουλήσεις για να μη σε περάσουν για φλώρο.

Και στη φάση εκείνη κάνεις την καρδιά της μάνας σου να τρέμει που σε βλέπει να ξερνοβολάς μετά τα πάρτι.

Όταν αρχίζει, βλέπετε, κανείς να δοκιμάζει κάνει τα λάθη που κάναμε όλοι. Δοκιμάζει τα πάντα, μπερδεύει τα πάντα και κάνει στομάχι κόμπο και κεφάλι καζάνι.

Τα πρώτα χρόνια της κατανάλωσης αλκοόλ έχουν τη δικαιολογία της άγνοιας και της περιέργειας. Δοκιμάζεις, ανακατεύεις για να φτάσεις να καταλήξεις τι σου αρέσει και τι όχι, αν το σηκώνεις κι αν όχι.

Αυτοί που δεν έχουν καμιά δικαιολογία είναι οι τύποι που βλέπουν, αισθάνονται, τους το λένε ότι τους χαλάει και παρ’ όλα αυτά επιμένουν να το πίνουν και να τους πίνει.

Επειδή, δηλαδή η Χαρούλα τραγουδάει «ούζο όταν πιεις γίνεσαι ευθύς βασιλιάς, δικτάτορας, Θεός και κοσμοκράτορας» θεωρούν ότι ισχύει για όλους. Όχι, λυπάμαι αλλά δεν είναι έτσι.

«Εμένα δεν με χαλάει το ποτό, το αντέχω» είπε κι άρχισε τις μπίρες από το πρωί και τα ουζάκια και μέχρι το μεσημέρι έγινε λιάρδα.

«Σιγά που θα μεθύσω με τις μπίρες, εμένα οι μπίρες με ξεδιψάνε» είπε και δεν ήξερε μέχρι το μεσημέρι που παν τα τέσσερα.

Και κάπως έτσι, εκεί γύρω στο απόγευμα βλέπεις ανθρώπους να παραπατούν, να μην ξέρουν τι κάνουν και όταν συνέλθουν να παραπονιούνται για όσα έκαναν και δεν τα θυμούνται.

Άντε κι αν κάνεις καμιά χαζομάρα που δε θα βλάψει κανέναν, να δεχτώ ότι δεν πειράζει.

Όταν, όμως, προκαλείς βλάβες; Τότε; Τι γίνεται τότε;

Αφού το ‘χεις δοκιμάσει μια δυο τρεις και είδες ότι δεν το αντέχεις, κι αν το άντεξες και δυο φορές δε σημαίνει ότι θα το αντέχεις πάντα, γιατί επιμένεις να διαπομπεύεσαι μ’ αυτό τον τρόπο;

Το αλκοόλ είναι τόσο ύπουλο όσο κι η κακιά μάγισσα των παραμυθιών. Θέλει μέτρο, σύνεση και τρόπο.

Τώρα που θα γεμίσουμε τις παραλίες, τις ξαπλώστρες και τα beach bar ας δοκιμάσουμε να πίνουμε και λίγο νεράκι. Καλά και τα cocktail, καλές κι οι μπίρες αλλά δεν αρκούν.

Κι αν δε σας νοιάζει η ξεφτίλα κι ο διασυρμός στις τρεις το μεσημέρι, τουλάχιστον ας σας νοιάζει η υγεία σας.

Όσο για το πιόμα λόγω έρωτος, νομίζω πως νηφάλιοι τα πηγαίνουμε καλύτερα.

Άντε και στην υγειά μας.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.