Πριν μερικά χρόνια καθώς πλησίαζα σ’ ένα ATM για να βγάλω χρήματα διαπίστωσα πως η κοπέλα πριν από μένα είχε ξεχάσει την κάρτα της κι έφευγε. Όχι μόνο την είχε ξεχάσει αλλά είχε και διακόσια σαράντα ολόκληρα ευρώ έτοιμα για ανάληψη.

Πατάω να βγει η κάρτα κι αρχίζω να κυνηγάω την κοπέλα για να της την δώσω.

«Ξέχασες την κάρτα σου στο μηχάνημα.» της είπα.

«Α» μου είπε.

Ούτε ένα ευχαριστώ, τίποτα.

Κάπως έτσι διαπιστώνεις κανείς πόσο βάρος έχουν μερικές λέξεις, όπως ας πούμε το «ευχαριστώ». Εννιά γράμματα κάνουν τόσο μεγάλη αίσθηση όταν τ’ ακούς ή όταν τα λες.

Το «ευχαριστώ», λοιπόν, δεν είναι μια απλή λέξη που δηλώνει ευγνωμοσύνη, είναι πολλά περισσότερα.

Γραμματικά και συντακτικά χρησιμοποιείται με τρεις τρόπους, είτε ως ρήμα, είτε ως ουσιαστικό, είτε ως επιφώνημα.

Το «ευχαριστώ» ως ρήμα δηλώνει την ευγνωμοσύνη και την ικανοποίηση. Λέμε για παράδειγμα: «Θέλω να σ’ ευχαριστήσω γι’ αυτό που έκανες για ‘μένα» ή «αν θέλεις να την ευχαριστήσεις, χάρισέ της ένα δώρο».

Το «ευχαριστώ» ως επιφώνημα λέγεται για ν’ αναγνωριστεί η προσφορά κάποιου ή η διάθεση του να ικανοποιήσει κάποια επιθυμία μας. «Για δες, πήρα την ταινία που ήθελες. - Σ’ ευχαριστώ!»

Τέλος το «ευχαριστώ» ως ουδέτερο άκλιτο ουσιαστικό χρησιμοποιείται για να δηλώσει την αναγνώριση της ευγνωμοσύνης σε κάποιον.

«Ένα ευχαριστώ δεν αρκεί για να στο ξεπληρώσω» ή «πες κι ένα ευχαριστώ τόσα καλά λόγια άκουσες».

Στην πράξη αυτή η λέξη μπορεί να εκφραστεί όχι μόνο με λόγια αλλά και με πράξεις. Υπάρχουν χιλιάδες τρόποι για να πούμε ευχαριστώ κι ας μην το εννοούμε κάποιες φορές, ας είναι ένα «ευχαριστώ» της υποχρέωσης.

Έτσι κι αλλιώς λίγη ευγένεια δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.

Ο πιο απλός τρόπος είναι να το πούμε σαν λέξη, απλά κι ωραία ή στολισμένη με επιρρήματα. «Ευχαριστώ πολύ», «ευχαριστώ μέχρι τον ουρανό»

Μπορούμε να χαρίσουμε ένα δώρο ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, μικρό ή μεγάλο, εξαρτάται την περίπτωση.

Ακόμη και μια αγκαλιά είναι ένα όμορφο ευχαριστώ, σαν να λέμε σε κάποιον ένα ευχαριστώ που υπάρχει.

Σε ποιους πρέπει να λέμε ευχαριστώ;

Ευχαριστώ πρέπει να λέμε σ’ όλους ανεξαιρέτως γιατί όλοι το αξίζουν.

Στους γονείς μας που μας έφεραν στον κόσμο (καλώς ή κακώς) και μας μεγάλωσαν με στερήσεις, αγωνίες, θυσίες, χαρές και λύπες.

Στο Θεό που πιστεύουμε, αν πιστεύουμε, στην καλή μας τύχη για ό, τι μας χαρίζει, για την υγεία μας και για όσα έχουμε γιατι άλλοι δεν έχουν ούτε τα μισά.

Στους καλούς μας φίλους που μας στέκονται και μας συμπαραστέκονται σε καλά και σ’ άσχημα, που χαίρονται με τη χαρά μας και λυπούνται με τη στεναχώρια μας.

Στο σύντροφο μας που μας ηρεμεί, μας αγαπάει, μας φροντίζει, μας υπομένει και μας ανεβάζει τη διάθεση.

Στους πρώην συντρόφους που μας χώρισαν κι έγιναν η αιτία να βρούμε τους νέους και καλύτερους.

Στα παιδιά μας που μας χαρίζουν απλόχερα αγάπη.

Στην ταμεία του σούπερ μάρκετ που στέκεται όρθια ώρες.

Στην πωλήτρια στο κατάστημα ρούχων που δέχεται όλες τις ιδιοτροπίες μας.

Στον υπάλληλο της δημόσιας υπηρεσίας που μας εξυπηρέτησε γιατί δεν του πουλήσαμε τσαμπουκά, ήμασταν ευγενικοί κι ήταν κι αυτός μαζί μας.

Στο σερβιτόρο που μας σέρβιρε τον καφέ και μας χάρισε το χαμόγελο του.

Στο οδηγό που αστικού που αν και δεν ήταν υποχρεωμένος σταμάτησε λίγο μετά τη στάση για να μας πάρει.

Στον άγνωστο που μας χάρισε μια καλή κουβέντα.

Μερικά πράγματα δεν κοστίζουν απολύτως τίποτα κι όμως γίνονται δυσεύρετα μερικές φορές. Όλοι έχουμε νεύρα και στεναχώριες και σκοτούρες, χωρίς αυτό να σημαίνει πως πρέπει να γινόμαστε αγενείς.

Ευχαριστώ κι εγώ εσάς που φτάσατε μέχρι εδώ κάτω, στην τελευταία τελεία.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.