Τις προάλλες έβλεπα μια ελληνική ταινία, από εκείνες τις παλιές του ’60, εκείνες που και διακόσιες φορές να τις δεις δε βαριέσαι κι ας ξέρεις όλους τους διαλόγους απ’ έξω κι ανακατωτά.

Οι ταινίες εκείνες είχαν αθωότητα, χιούμορ, κέφι κι όρεξη και για πρωταγωνιστές ανθρώπους με αληθινή λάμψη. Ηθοποιούς που το έλεγε η ψυχή τους. Πραγματικούς σταρ.

Κάποιοι έφυγαν νωρίς κι άλλοι ζουν ανάμεσά μας μπροστά ή πίσω από τα φωτά. Αυτοί που έφυγαν έγραψαν την ιστορία τους και ζουν μέσα από τις ασπρόμαυρες κι έγχρωμες ταινίες τους. Οι υπόλοιποι τη γράφουν ακόμη είτε προσφέροντας μέχρι σήμερα στον καλλιτεχνικό χώρο είτε ζώντας μακριά από τις σκηνές και τις οθόνες.

Ευτυχώς έχουμε ακόμη πολλούς εν ζωή αληθινούς σταρ όπως:

Ζωή Λάσκαρη: Ξεκίνησε την καριέρα της κερδίζοντας τον τίτλο της «Σταρ Ελλάς», το 1959. Το πραγματικό της όνομα είναι Ζωή Κουρούκλη. Στα τέλη της δεκαετίας του '60 θεωρούνταν μια από τις εμπορικότερες σταρ του ελληνικού κινηματογράφου. Πρωταγωνίστησε σε κωμωδίες και δράματα, μερικά απ’ αυτά είναι: ο κατήφορος, Στεφανία, ένα κορίτσι για δύο, κορίτσια για φίλημα, νόμος 4000, οι θαλασσιές οι χάντρες, στον αστερισμό της παρθένου, μαριχουάνα στοπ και εκατοντάδες άλλες.

Μάρω Κοντού: Γεννήθηκε στην Αθήνα στο Κουκάκι και κατάγεται από τα Ψαρά. Η πρώτη επαγγελματική της ενασχόληση άρχισε το 1954 στο χορό Αρχαίας Τραγωδίας του Εθνικού Θεάτρου, όπου παρέμεινε μέχρι το 1958. Έλαβε την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος της ηθοποιού, ως εξαιρετικό ταλέντο, από Ανώτατη Κρατική Επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Σύνδεσε τ’ όνομά της απόλυτα ως συμπρωταγωνίστρια του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Πρωταγωνίστρια σε ταινίες όπως: Κρίμα το μπόι σου, η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα, ο τζαναμπέτης, η κρεβατομουρμούρα, τα κίτρινα γάντια, μια Ιταλίδα απ’ την Κυψέλη κι άλλες.

Κώστας Βουτσάς: Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη από προσφυγική οικογένεια. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου απ' όπου αποφοίτησε το 1953. Χάρισε και χαρίζει άπειρες στιγμές γέλιου. Τον είδαμε σε ταινίες όπως: Ξυπόλητος πρίγκιψ, νύχτα γάμου, κορίτσια για φίλημα, κάτι να καίει, για ποιον χτυπά η κούδουνα.

Μαίρη Χρονοπούλου: Γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Υπήρξε μια από τις δημοφιλείς σταρ της χρυσής εποχής του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Έπαιξε σε ταινίες όπως: Τα κόκκινα φανάρια, μια κυρία στα μπουζούκια, οι θαλασσιές οι χάντρες, γοργόνες και μάγκιες, ορατότις μηδέν.

Φαίδων Γεωργίτσης: Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στις δραματικές σχολές του Καρόλου Κουν, Χρήστου Βλαχιώτη και Πέλου Κατσέλη. Έγινε δημοφιλής μέσα από τις ταινίες-μιούζικαλ της Φίνος Φιλμς. Πρωταγωνιστής σε ταινίες όπως: ·  Όλγα αγάπη μου, το χώμα βάφτηκε κόκκινο, γοργόνες και μάγκιες, ένας ιππότης για τη Βασούλα, μια κυρία στα μπουζούκια.

Μάρθα Καραγιάννη: Υπήρξε μια από τις πιο δημοφιλείς σταρ της χρυσής εποχής του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Σπούδασε χορό και από τα οχτώ της χρόνια άρχισε να δίνει παραστάσεις στη Λυρική Σκηνή συμμετέχοντας στο παιδικό μπαλέτο της Λουκίας Σακελλαροπούλου. Πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως: Μερικοί το προτιμούν κρύο, γοργόνες και μάγκιες, ένα κορίτσι για δύο, νύχτα γάμου, ραντεβού στον αέρα, το ανθρωπάκι, ο μάγκας με το τρίκυκλο.

Νόρα Βαλσάμη: Γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου. Σπούδασε χορό και ρυθμική στην Αίγυπτο. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Έκανε το ντεμπούτο της και στη μεγάλη οθόνη, στην ταινία Τζένη, Τζένη. Συνέχισε σε ταινίες όπως: Στεφανία, οι κυρίες της αυλής, ο γόης, για ποιον χτυπά η κουδούνα, Το κοροϊδάκι της πριγκιπέσσας, Οι βάσεις και η Βασούλα.

Γιώργος Κωνσταντίνου: Γεννήθηκε στις στην Αθήνα. Στην ταινία «Η γυνή να φοβείται τον άνδρα» (1965), ως ο πολυαγαπημένος μας «Αντωνάκης» ήταν 31 χρονών. Πρωταγωνίστησε και: H Λίζα και η άλλη, χτυποκάρδια στο θρανίο, η σοφερίνα, καλώς ήρθε το δολάριο, ξύπνα Βασίλης.

Μερικοί από τους πολλούς ηθοποιούς που μας χάρισαν στιγμές γέλιου αλλά και συγκίνησης. Άφησαν μεγάλο έργο κι ατάκες που άφησαν εποχή.

«Παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω», «Κατίνα σαλαμάκι», «αυτό που είναι όλο σοκολάτα κι έχει από πάνω σαντιγί», «ειμαι γυναίκα του γλεντιού», «ξύπνησαν οι σκλάβοι Αντωνάκη», «ο άντρας που θα παντρευτώ θα είναι από σόι».

Κάπως έτσι και γι’ άλλη μία φορά αποδεικνύεται περίτρανα πως ό, τι γίνεται με αγάπη, κέφι και μεράκι έχει καλό αποτέλεσμα.

«Τέλος και τελεία και καλή επιτυχία», έλεγαν.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.