Και ανοίγω, που λέτε, την αρχική μου σελίδα στο facebook και βλέπω μπροστά μου τον Μπιλ. Ή τον Βασίλη, ελληνιστί. Αλλά πολύ μπροστά μου, παιδιά. Μισή ώρα κατέβαινα, τουλάχιστον τα μισά ποστ ήταν ευφάνταστα κειμενάκια για το πώς να γίνεις ή και να μη γίνεις σαν το εκάστοτε Μπιλάκο.

«Αυτός είναι ο Βασίλης. Ο Βασίλης έχει γκόμενα. Ο Βασίλης δεν παράτησε τους φίλους του για την γκόμενα. Ο Βασίλης είναι έξυπνος. Γίνε σαν το Βασίλη.», «Αυτός είναι ο Βασίλης. Στον Βασίλη αρέσει το ποδόσφαιρο αλλά δεν μαλώνει με τους φίλους του για τον Μέσι. Ο Βασίλης είναι έξυπνος. Γίνε σαν τον Βασίλη» και άπαξ και πιάσατε το νόημα, έχετε καταλάβει πώς πήγαινε το θεματάκι. Ό,τι ήθελε να πει ο καθένας σαν μπηχτή στο διπλανό, στη μάνα, στην κοπέλα του, στον κολλητό, έπαιρνε τον Βασιλάκο και ‘γραφε.

Τα περισσότερα, από κατασκευής τους, ήταν αδιαμφισβήτητα έξυπνα και αστεία. Όμως ο Έλληνας δεν έχει ως γνωστόν μέτρο. Βρήκε τον τρόπο να κάνει ο καθένας πολιτική ή κοινωνική τοποθέτηση, χωρίς να εκτεθεί και πολύ. Ο Βασίλης έγινε η κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τον μέσο χρήστη των σόσιαλ, αναγεννώντας και ξεπλένοντας εκεί κάθε κρυφό του πόθο, κάθε νεύρο, κάθε εμμονή του με όποιο δημόσιο πρόσωπο.

Και όπως όλα τα πράγματα, όσο αστεία ή πετυχήμενα κι αν ξεκινούν, από ένα σημείο και μετά σε κουράζουν. Μπουχτίζεις, πώς να το κάνουμε, μπινελικώνεις σιωπηρά όποιον άμοιρο τολμήσει να σου ξαναπεί για χιλιοστή φορά τι να κάνεις και τι να πεις ακόμη κι αν υπό άλλες συνθήκες θα ‘κανες καινούριο συκωτάκι από το γέλιο.

Βέβαια υπήρξαν και θετικά από την πρόσφατη επιδημία του «Αυτός είναι ο Βασίλης», τα οποία σχεδόν ταυτίζονται με τα αρνητικά. Μπερδέυτηκες; Θα στο ξεκαθαρίσω.

Η δομή τους ήταν τέτοια που ένα μειδίαμα θα στόλιζε έτσι κι αλλιώς το μούτρο σου σε κάθε ανάγνωσή τους. Πράγμα που οφείλεται στο πνεύμα της επαναληπτικότητας των προτάσεων τους, και όχι πάντα στο ίδιο το περιέχομενό τους. Ακόμα και μετά από 40 τέτοιες φωτογραφίες, δεν τις βαριέσαι. Για την ακρίβεια είναι κάτι σαν εθισμός. Θες συνεχώς κι άλλες. Αν περάσει ώρα που σκρολάρεις στο newsfeed σου και δεν πέσεις πάνω σε κάποια, αρχίζεις να αναρωτιέσαι τι έγινε. Η μιζέρια που φαίνεται να μας πιάνει όταν κατακρίνουμε κάθε καινούρια ιντερνετική «μόδα» δεν οφείλεται στην ίδια τη μόδα. Οφείλεται ακριβώς σε αυτό που προανέφερα, δηλαδή στην έλλειψη μέτρου όσων τη χρησιμοποιούν.

Επιπλέον, για μένα τουλάχιστον, ήταν απείρως ανακουφιστικό που πλέον ο καθένας μπορούσε να εκφράσει όποιου είδους αγανάκτηση του, είτε αυτή στρεφόταν σε καλλιτέχνη, είτε σε πολιτικό, είτε σε δημόσιο πρόσωπο, χωρίς να ξεστομίσει την εξής μία –εξαιρετικά φασιστική, μικρόψυχη και ανόητη– λέξη «ψόφος». Ακόμα και αν χρησιμοποιείται κωμικά απ’ την πλειοψηφία που σαφώς, θέλω να ελπίζω, δεν την εννοεί, είναι από τα πιο άσχημα πράγματα που μπορείς να συναντήσεις σε ποστ και κόμμεντς στον κόσμο του διαδικτύου. Δε θέλω ρε φίλε να πίνω τον καφέ μου, να τρώω το κρουασανάκι μου και να διαβάζω κατάρες. Αν λοιπόν ο Βασίλης, εκτόνωσε τους ανθρώπους που εύχονται ψοφούλι περίπου 15 φορές τη μέρα και τους έκανε να εκφράσουν την άποψή τους κάπως πιο πολιτισμένα, αυτό από μόνο του φτάνει και περισσεύει.

Τέλος, έδειξε πως ο κόσμος δεν είναι εγκλωβισμένος σε κάποια στείρα κριτική. Δεν του φταίνε όλα και όλοι, απλώς για να του φταίνε ή γιατί έχει κάποιο φετίχ με την γκρίνια. Ούτε όμως και αδιάφορος είναι για ό,τι συμβάινει. Μπορεί να κάνει εξίσου στοχευμένους σχολιασμούς, ντύνοντάς τους με τη σατυρική και λακωνική διατύπωση του «This is Bill». Μπορεί επίσης και να το προτιμά. Βρήκαν έτσι διέξοδο να εκφραστούν επιτυχώς τόσο οι φανφαρολόγοι που λένε, λένε, λένε ώστε να διατυπώσουν ένα νόημα μισής σειράς καταντώντας να φαίνονται γραφικοί, δύστροποι ή κλαψιάρηδες (ενώ ουσιαστικά έχουν δίκιο), αλλά και όσοι που ακριβώς για να αποφύγουν τους παραπάνω χαρακτηρισμούς, την αντιπαράθεση ή είτε απλώς επειδή δεν το έχουν με το μπλα μπλα, διαλέγουν τη σιωπή -που λανθασμένα εκλαμβάνεται ως απουσία γνώμης.

Γι’ αυτό, ίσως τελικά το τρεντ του Βασίλη να μην έκανε και απαραίτητα κακό στην καθημερινότητά μας έτσι όπως αυτή διαμορφώνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αυτός, που λέτε, είναι ο Βασίλης. Ο Βασίλης λέει αυτά που θέλει πρωτότυπα, ειρηνικά και με χιούμορ. Ο Βασίλης είναι έξυπνος. Γίνε σαν τον Βασίλη!


 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.