Πλέον το ίντερνετ, έχει καταντήσει πολύ επικίνδυνο. Ξυπνάω, βάζω τον καφέ μου και ανοίγω, ανυποψίαστη, το λάπτοπ, να ενημερωθώ για το τι συμβαίνει στον κόσμο.
Και πέφτω εμπρός στην παρακάτω είδηση: «Κρέας του σωλήνα. Σε λιγότερο από τρία χρόνια έτοιμο για κατανάλωση».

Αποφάσισε δηλαδή μία εταιρία να δει αν μπορεί ένας σωλήνας εργαστηρίου να βγάλει κεφτεδάκι. Κι αν βγάλει, αυτό το κεφτεδάκι θα θυμίζει όντως το κεφτεδάκι της γιαγιάς μας; Θα μυρίζει σαν κρέας και θα έχει τη γεύση του κρέατος; Και σε όλα αυτά, απάντησε θετικά. Και μετά ενθουσιάστηκε, γιατί έτσι λέει, μειώνονται οι εκπομπές στις οποίες οφείλεται το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατά 90%!

Παιδιά, συγγνώμη, και χορτοφάγοι πέστε ελεύθερα να με φάτε, αλλά αυτά τα πράγματα δεν είναι σοβαρά. Εκ δημιουργίας τούτου εδώ του κόσμου, τα ζώα πέρα από αγαπημένοι σύντροφοι του ανθρώπου, αποτελούν και μέρος της τροφικής αλυσίδας. Ε, και τους έλαχε ο ρόλος του τροφίμου, ας είχαν προλάβει να αναπτύξουν εκείνα πρώτα νοημοσύνη, να έτρωγαν αυτά εμάς. Πώς να το κάνουμε, από πρωτόγονος μέχρι σήμερα, από ξεβράκωτος στη σπηλιά μέχρι κοστουμαρισμένος σε πανάκριβο εστιατόριο, μοσχαράκι φιλέτο θα επιλέξει ο άλλος για να γεμίσει το στομαχάκι του.

Και το κάνει γιατί είναι άκαρδος, σκληρός και αλήτης; Όχι, το κάνει γιατί όσο και να χτυπιέστε, το κρέας είναι η πιο νόστιμη τροφή που έχει ποτέ υπάρξει σ’ αυτόν εδώ τον πλανήτη. Που και να μην ήταν, έχει ξεκάθαρα διαπεράσει το dna των ανθρώπων η συνήθειά τους να το τρώνε.
Αν δεν ήταν έτσι, αγαπητοί μου βίγκανς δε θα ψάχνατε λυσσομανώς διάφορες ύλες ή υφές που να ομοιάζουν σε αυτό ή στα παράγωγά του, για να βάλετε π.χ στο μουσακά σας. Ψιλοκομμένα μανιτάρια ή καρότα, τοφού, ή κιμά σόγιας. Όχι, να ζήσετε με μαρούλια. Που κι αυτά ανασούλες παίρνουν, απλώς δεν έχουν ουρά κι έτσι κατευνάζετε κάπως την πετριά σας.

Τελοσπάντων, παρασύρθηκα. Το θέμα μου δεν είναι οι χορτοφάγοι. Το θέμα μου εμένα είναι, αυτή η εταιρία (Memphis Meats τη λένε, μη δω κανένα σας να αγοράζει μετοχές της), που ήρθε από το πουθενά και με το έτσι θέλω να μου αλλάξει εμένα τις συνήθειες. Γιατί είναι και βέβαιη, σε τρία χρόνια το πολύ, παντού, σε εστιατόρια, σε σούπερ μάρκετ, δε θα ξαναματαδούμε, λέει, φρέσκο κρέας ματωμένο.

Το δηλώνω ευθαρσώς. Δε θέλω όταν τρώω την μπριζόλα μου, όταν βάζω λεμονάκι στο κεφτεδάκι μου, να ξέρω ότι αυτό που τρώω δημιουργήθηκε μέσα σε ένα εργαστήριο. Πως ήταν μέσα σε ένα πλαστικό, διαφανές κουτί και από μισό κύτταρο γουρουνιού, μεγάλωνε μέρα με τη μέρα μέχρι να γίνει κεφτές. Δε θέλω, νιώθω περίεργα, θα μου κάτσει στο λαιμό. Θα μου πεις, καλύτερα είναι να ξέρεις πως ένα γουρουνάκι στη Νότια Αμερική έφαγε μία ροπαλιά κι έπεσε ξερό για να πίνεις εσύ τώρα τσίπουρα με μεζέδες; Όχι, καθόλου. Γι’ αυτό αν μου έλεγες πως μία εταιρία προσπαθεί να μειώσει τη βιομηχανοποίηση της παραγωγής κρέατος και να βελτιστοποιήσει τις τεχνικές με τις οποίες θανατώνουν τα ζωάκια, μέσω κρατικού παρεμβατισμού, προστίμων και ελέγχων, θα ήμουν μαζί της 100%. Αυτό όμως είναι άλλο.

Και να σου πω και κάτι; Ούτε καν οι ίδιοι που σκέφτηκαν αυτό το έκτρωμα, το αποφάσισαν «για να μην υποφέρουν τα καημένα μοσχαράκια στις εργοστασιακές μονάδες». Αν, έστω, είχαν την ευαισθησία, να στήσουν αυτό το εγχείρημα γιατί δεν άντεχαν άλλο να βλέπουν βιντεάκια στο youtube, που δείχνουν ζώα να σκούζουν όταν σφαγιάζονται ζωντανά ή όταν τεμαχίζονται χωρίς να τα έχουν πρώτα σκοτώσει, δε θα έγραφα σήμερα αυτό το άρθρο. Ο καθένας, αποφασίζει να πολεμήσει αυτό που τον ενοχλεί, με όποιον τρόπο θεωρεί προσφορότερο, οπότε θα ‘ταν πλήρως σεβαστό και κατανοητό.

Όμως αυτοί ξέρετε τι δικαιολογίες χρησιμοποιούν για να σε πείσουν να αγοράσεις το εργαστηριοκρέας τους; Ισχυρίζονται, ότι τους αρέσει προφανώς να τρώνε κρέας, όμως όπως όλοι (να και αναγωγή στη λογική του όλον, ώστε να σε καταστήσουν συμμέτοχο της σκέψης του και άρα συνένοχο της απόφασής τους) δεν τους αρέσουν οι αρνητικές επενέργειες του κρέατος. Ήτοι η χοληστερίνη που θα πάθεις, τα περιττώματα που υπάρχουν στα ζώα, τα αντιβιοτικά και όλα τα άλλα επιβλαβή με τα οποία φορτώνονται αυτά και εν τέλει εμείς. Και κάπου εκεί κοπανάνε και τα οφέλη στο περιβάλλον, για να σε μπερδέψουν. Αλλά εσύ μη λυγίσεις.

Για να μη σχολιάσω το ύστατο ψέμα τους και την παροιμιώδη αντίφασή τους. Θέλουν να σταματήσουν την πρακτική του να σκοτώνουμε τα ζώα, όμως είναι τόσο άχρηστοι που για να δώσουν πνοή στο θαύμα των θαυμάτων τους, χρησιμοποιούν ορό από εμβρύου μόσχου. Το οποίο πρακτικά τι σημαίνει; Ότι το έμβρυο αφαιρείται από τη μητέρα, που μόλις σφαγιάστηκε, και του χώνουν μία βελόνα στην καρδιά για να αντλήσουν το αίμα του άθικτο, το οποίο αίμα στη συνέχεια επεξεργάζονται ώστε να πάρουν τον παραπάνω ορό. Βέβαια ισχυρίζονται, ότι προσπαθούν να το αντικαταστήσουν με μία εναλλακτική φυτικής προέλευσης. Ε ας τα καταφέρουν πρώτα και μετά ας μας πάρουν τα αυτιά με τη δήθεν ανακάλυψή τους για meat-free προϊόν. Πώς είναι meat free και καινοτόμο, κάτι που για να πραγματοποιηθεί εξαρτάται απ' την προυπόθεση να σφαχτούν τα ζώα, πράγμα που υποτίθεται πως πολεμά; Είναι δηλαδή τρελοί.

Τελος πάντων. Δε με αφορούν οι λόγοι για τους οποίους μία επιχείρηση επινοεί και σχεδιάζει την οποιαδήποτε επιχειρηματική της δραστηριότητα. Εμένα με ενοχλεί η φασιστοειδής λογική του «εμείς θα κατακλύσουμε το σύμπαν γιατί πιάσαμε τον παπά από τα τέστικλς». Εσείς να κάτσετε εκεί που κάθεστε, και όταν είστε έτοιμοι να βγάλετε τα προϊόντα σας στην αγορά να τα βγάλετε και να αφήσετε τον κόσμο μόνο του να επιλέξει τι θέλει να φάει. Όσοι συνειδητά έχουν αποφασίσει να μην τρώνε ζώα, θα γίνουν πολύ καλοί σας πελάτες. Ίσως και κάποιοι ακόμα, που θα εντυπωσιαστούν από το μεσσιανικό πλασάρισμα των –ο θεός να τα κάνει- φαγητών σας.

Και αφήστε εμάς τους υπόλοιπους, να εξακολουθούμε να βάζουμε στο πιάτο μας κάτι που κάποτε είχε ουρά, πόδια και έκανε και μου. Ευχαριστούμε.

Πηγή: http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-3428438/First-test-tube-MEATBALL-revealed-Startup-claims-lab-grown-meat-shelves-three-years-says-raising-animals-eat-soon-unthinkable.html


 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.