Βαθμός Λελέτζας: Αρούρι

Μέρα 16

(λίγο πριν το ξημέρωμα)

Υπηρεσία Θαλαμοφύλακας 2 με 4. Αν εξαιρέσεις τον σπαστό ύπνο, πλάκα έχει. Ησυχία και λίγο εμπιθρί, περνάει η ώρα. Έχει κρύο όμως. Δεν είναι και Έβρος, αλλά το νιώθεις.

Αυτή η βδομάδα είναι πιο ήσυχη και φτάνει στο τέλος της. Έχει πάλι έξοδο, Σάββατο αυτή τη φορά.

Μέχρι τις ακτές της Κύπρου, there and back again, έχω ακόμα δρόμο.

Μουτζούρα 1: 

Σήμερα είχε «ελεύθερη συζήτηση» με τον Γενικό ΓαΜάο της επιλαρχίας μας. Έχει λίγο την εντύπωση ότι είμαστε κολέγιο επειδή έχει κάνει Έβρο, και ότι αυτό που κάνουμε είναι απλά εισαγωγικό πριν τη δεύτερη εκπαίδευση, αλλά τουλάχιστον κάτι παιδάκια που προσπαθούν να μας κουλαντρίσουν με το ένα χέρι να τρίβουν το πουλί τους τους και το άλλο με ανοιχτή παλάμη πάνω απ' το κεφάλι τους λες και ζητάνε πάσα στην αλάνα, τα καταπίνει αμάσητα. Μορφωμένος, με γνώσεις, ηγετικότητα, χάρισμα ρήτορα (σχετικά με άλλους δηλαδή – άσχετο που σε μερικά πρόβατα δεν πιάνει).

Του βγαίνει αυτή η έγνοια για τον φαντάρο, Ζυγός με Ζυγό (ταιριάζουμε) και ομάδα ΠΑΟΚ (με Τοξότη) λόγω ενός φαγοποτίου στη Σπάρτη (συνεπάγεται χιούμορ). Γενικά, γαμώ τα παιδιά. Δε νομίζω να βρω πολλούς τέτοιους. Φαντάσου δηλαδή εγώ συμπάθησα στρατιωτικό και δεν τον γιαουρτώνω στη φαντασία μου κάθε που τον βλέπω. Κάτι είναι κι αυτό.

Ο χρόνος βέβαια παραμένει στρεβλός. Χρονικά σημεία πλησιάζουν και απομακρύνονται, δημιουργούν ψευδαίσθηση αποστάσεων – χρονική ρευστότητα χωρίς γράμματα στο Μαρόκο αυτή τη φορά. Η αντίληψη κοιμάται και ανοίγει ο τρίτος όρχις, ο εσωτερικός, αυτός που ξύνεις νοητικά, είπαμε με γκασμά, γιατί η τσουγκράνα αφήνει κενά .

Γνωριμίες και αίσθηση οικειότητας, απαραίτητη και αναπόφευκτη.

Γίνεται να μην ξυπνήσω το πρωί παρά μόνο για αναλάβω υπηρεσία 9-12; Όχι ε;

(απόγευμα)

Μαρμελάδα hi, βούτυρο president, γκοντζίλα άγνωστης προέλευσης αλλά πίτσα Υφαντής (όλα κι όλα). Οι επόπτες μαγειρείων στον πόλεμο της γεύσης χάνουν στο psp ή κοιμούνται στα χαρακώματα των φασολιών στα τσουβάλια, οι ψήστες φορτώνουν τις παράπλευρες απώλειες στους βοηθούς και οι μάγειρες χάνουν λόγω της μεταβλητής της ποσότητας. 

Συμπέρασμα: Η «καντίνα του φαντάρου» απ’ έξω πλουτίζει γιατί ακόμα κι απ' τα μαγειρεία παραγγέλνουν.

Χρυσές σελίδες από το βιβλίο της στρατιωτικής ρητορικής – Διάλογοι του ΓαΜάο: 
«Ποιος γιωτάς σάς είπε πάλι μαλακίες ότι δε θα μπείτε σε άρματα; (απάντηση από μέσα μας: «ο μαλάκας, ο λοχίας της καρδιάς μας») Πασχαλίτσες πετάλωνε ο γιωτάς; Μην τους ακούτε ρε!»

«Στον Έβρο φτύναμε παγάκια. Αυτά θα 'χετε να θυμάστε. Μίλαγα με ένα λεβεντοπουτσαρόπαιδο στο facebook που τον είχα πάνω φαντάρο και μου ‘λεγε “Tι κάναμε μωρέ εκεί πάνω;”»

«Σε περίπτωση πολέμου ο Ε.Σ. θα νικήσει. Γιατί είναι αξιόμαχος και ο καλύτερος του γαλαξία (επιβεβαίωση της θεωρίας του Δ. ότι ο Γενικός ΓαΜάο μπαίνει στο άρμα του και το κάνει διαστημόπλοιο). Κοιταχτείτε απλά στον καθρέφτη και απαντήστε αυτό: είστε μέσα στο άρμα και δε βγαίνει το βλήμα. Είστε διατεθειμένοι να το χτυπήσετε με σφυρί για να φύγει στον πυρετό της μάχης; Πάντα ήμαστε λιγότεροι. Πιστέψτε με.»

(Ο μονιμάς που μάτιασες και αντιπαθείς γιατί τόλμησε να σε ειρωνευτεί για τα Ελληνικά σου, αμφισβητεί μπροστά στον Γενικό ΓαΜάο τη δυνατότητα να εκπαιδευτούν επίστρατοι στην τεχνολογία των νέων λέοπαρντ. Τι το ΄θελε κι αυτός; Η απάντηση του Γενικού ΓαΜάο έρχεται αφοπλιστική και απολαυστική:)

«Παραιτήσου αυτή τη στιγμή αν δεν το πιστεύεις. Βουτάς τον επίστρατο μισή ώρα σε νερό και σου λέω εγώ αν είναι έτοιμος.»

(Απάντηση στην ερώτηση φαντάρου τι προσφέρουν τα τεθωρακισμένα στο πεδίο της μάχης) 

«Ό,τι και το πυροβολικό και το πεζικό: τίποτα. Μαζί όμως, με έναν Δίκα πίσω που η πούτσα του σπάει καρύδια, γαμάει.»

«Το πυροβολικό είναι οι θρασύδειλοι μαέστροι της μάχης.»

«Μπορεί αν βουλιάξει πλοίο με πυρηνικά απόβλητα τομπουτσοκλαίγανε, αλλά η πυρηνική ενέργεια είναι η λύση. Με την αιολική; Εκεί που βάζουν ανεμογεννήτριες δεν πηδάνε οι τράγοι και αυτοκτονούν οι γλάροι. Τα πυρηνικά όπλα είναι άλλη δουλειά: είναι η αρρώστια του μυαλού του ανθρώπου.»

«Μπορώ κι εγώ αύριο πρωί να βάλω μάσκα και αναπνευστήρα, να πάω σε μια βραχονησίδα και να στήσω σημαία, μαζί με τα κατσίκια. Ξυσταρχίδιασου! Για στείλε, πούστη, όμως φρεγάτα να σε δω!»

«Α, δες τον Οτσαλάν. Με τόσα φάρμακα που θα του ‘χαν δώσει για να μιλήσει, φυτό θα ‘χε γίνει. Άντε να τη βρει, να κατουρήσει

«Αν δεν υπάρξει πολιτική βούληση εγώ τι να κάνω; να ζωστώ κουμπούρια και να με λέτε καπετάνιο;» (απάντηση Δ. χαμηλόφωνα: καλή φάση θα 'ταν – γελάμε)

Χρυσές σελίδες επιχειρηματικής ιστορίας:
Ο εγκεκριμένος από το ΓΕΣ πλασιέ #3 μας μιλάει:
«Ουαί κι αλίμονο αν λέγαμε για λογοτεχνία, μυστήρια και μαλακίες!»

«Προσέξτε το παιχνίδι με τις αδερφές σας!»

«Αν υπάρχει αγόρι μεγαλύτερο, από τον ίδιο γονέα, και επηρεάζει τη διάρκεια της θητείας σας, 
μπορούμε να το εξαφανίσουμε.
»

«Γεννάν τα γίδια; Άδεια.»

«Μην αφήσετε κάτι κοντοπίθηκους ένα κι είκοσι στην ανάταση, σαν εκείνα τα σκυλάκια τα κανίς να σας κάνουν κουμάντο επειδή είναι παλιοί.»

«Δε λέμε ποτέ τον λοχαγό “μπάρμπα” και “μάστορα” τον συνταγματάρχη.»
 

Μουτζούρα 2:

Σήμερα γλίτωσα βήμα επειδή ήμουν πρωί θαλαμοφύλακας. 
Ρέκλα στον ήλιο και καλή κουβεντούλα. Ησυχία και καφές. Σαν φυλακή με κακές στολές είμαστε. Και παίρνουμε και λιγότερα από τους φυλακισμένους. Το απόγευμα στο καψιμί, παρόλο που δεν υπάρχουν λεφτά για λάμπες, βερνίκια, ασβέστη, βασικά πράματα, είχε καινούρια τηλεόραση.
Η μια έπαιζε σαπουνόπερα και η άλλη το «Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ».

Μέρα 17

Ξημέρωμα, μία ώρα πριν την έξοδο. 

Μουτζούρα 3:

Ποστ δοκιμαστικό, νεύρα σε δοκιμασία, διάθεση για δοκιμές, δοκιμασμένη
μελαγχολία, δόκιμοι τρόποι κοινωνικής συμπεριφοράς, αντοχή αδοκίμαστη.
Φάλτσα επιστροφή, συγχορδία που δεν κολλάει, ξεκούρδιστη υπομονή.

Μουτζούρα 4:

Νιώθω την (επιθετικά) θετική μου ψυχολογία να τελειώνει. Έξω ή μέσα δεν
καταλαβαίνω τη διαφορά και τι περιμένω πια λιγότερο. Ποιο έχω
λιγότερους λόγους να περιμένω. Κάντε με τώρα μόνιμο στρατιωτικό, γιατί
ούτως ή άλλως κουράστηκα να μετράω τη ζωή με ψεύτικα σταθμά.

-- 
Lelos «Sent from my mobile device»

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.