Υπάρχουν πολλές κατηγορίες ανθρώπων.

Κάποιο είναι όμορφοι, κάποιοι είναι έξυπνοι, κάποιοι έχουν αθλητικές ικανότητες και κάποιοι, σαν και του λόγου μου, δε θέλουμε να χορεύουμε. Είμαστε passive aggressive άτομα, βρε μάνα μου, πώς να το κάνουμε. Η κίνησή μας περιορίζεται στην περιστροφή των βολβών του ματιού αναλόγως με το τι θέλουμε να δούμε. Μας αρέσει η αρχή διατήρησης ελάχιστης ενέργειας κι είμαστε περήφανοι γι’ αυτό.

Μπράβο σας, μαγκιά σας, χεστήκαμε, με το καλό να μείνετε στο ράφι θα μου πείτε όλοι και δίκιο θα έχετε. Αλλά αυτό το άρθρο στοχεύει αλλού. Να αναφέρει, επιτέλους, μια μάστιγα φασιστών που χαίρουν άκρας ασυλίας από τον περισσότερο κόσμο. Γενναία, λοιπόν, θα βγω να σας δείξω με το δάχτυλο και να σηκώσω ανάστημα (δεν έχω και μπόλικο, μην αγχώνεστε) στις φασιστικές πρακτικές σας.

Πίνεις, λοιπόν, την ποτάρα σου αμέριμνος, ξύνεις τους όρχεις σου μετά επιτυχίας κι απολαμβάνεις μια έξοδο σε κάποιο κέντρο διασκέδασης –στο οποίο σε έχουν τραβολογήσει τα υπόλοιπα party animals της παρέας. Εκεί που έχεις πετύχει αυτή την τέλεια προσαρμογή με το περιβάλλον –ωσάν άλλος χαμαιλέων–  και χαίρεσαι που περνάς απαρατήρητος, να και θα έρθει ο κλασικός σπαστικός φίλος, που είναι μεγάλος tryharder όταν «περνάει καλά».

«Σήκω, ρε, να χορέψουμε! Να περάσουμε καλά ήρθαμε!» 

Μετά το συγκεκριμένο φίλο, θ’ ακολουθήσουν το παράδειγμα του και τα υπόλοιπα λικνίζοντα μέλη της παρέας, πρήζοντάς σου τα κάκαλα σε τέτοιο βαθμό που αρχίζει κι αποτυγχάνει το προαναφερθέν ξύσιμο. Το αποτέλεσμα συνήθως είναι να σε σηκώνουν με τη βία από τη θέση σου, ίσα-ίσα για να κόψεις μια στροφή γύρω από τον εαυτό σου και να ξανακάτσεις χάμω. Μια σκηνή που θα επαναληφθεί μέσα στο βράδυ αρκετές φορές και θα αναφέρεται συνέχεια, όταν μνημονεύεται αυτή η βραδιά ή και γενικότερα όποτε το επιτρέπει η περίσταση.

Τώρα, φασίστα με πουέντ, είναι η ώρα να σου απαντήσω. Για ‘μένα και για όλους τους τραμπουκισμένους μη χορευτές εκεί έξω. Για τη φουκαριάρα τη βαρεμάρα μας, ρε γαμώτο!

Ας πιάσουμε τα βασικά. Μωρή ψωνάρα, εσένα που σ’ αρέσει να χορεύεις, πρέπει να το κάνεις σε δημόσιο χώρο για να περάσεις καλά; Σπίτι δεν έχεις, μάνα μου; Έμενα πρέπει να σύρεις έξω, που ξέρεις ότι είμαι λαπάς με πόδια, για να σπάσεις το κορμάκι σου; Όπως εγώ κάθομαι και λιώνω στο pc μου μόνος κι ήρεμος και δε σε τρέχω στα Net cafe, κούνα τον κώλο σου μόνος σου, να εκτονώσεις την ανάγκη σου για χορό. Παλιοεπιδειξία του τσιφτετελιού!

Συνεχίζοντας, ρε φασιστόμουτρο, σ’ έχω αναγκάσει εγώ να ξεκινήσεις τα headbangings και τα moshpits όποτε ακούω τις μεταλιές μου; Σου είπα εγώ «πάμε όλοι μαζί στους Deicide, θα περάσουμε καλά!»; Όχι! Ξέρεις γιατί; Γιατί είμαι δημοκράτης, κύριε ή κυρία μου, και σέβομαι την διαφορετικότητά σου, άσχετα αν είσαι ψώνιο, φασίστας ή πόζερος. 

Πες κι ήρθα επειδή θέλεις να είμαι ο wingman σου –τόσο άχρηστος/η είσαι που χρειάζεσαι wingman. Τι ακριβώς καταλαβαίνεις με το να με τραβολογάς λες κι είμαι το μούλικο σου στα Jumbo την ώρα που κλείνουν και δε σηκώνομαι να φύγω; Έτσι θα με εμπνεύσεις να νιώσω το ρυθμό και ν’ αφήσω τη μουσική να διαπεράσει το κορμί μου και ν’ αφεθώ στις μελωδίες που χορεύουν μαζί μου πάνω στο πεντάγραμμο; Βρε ουστ!

Και ποτέ δεν κατάλαβα και κάτι άλλο. Πού νομίζετε ότι ζείτε; Επειδή την έχω ακούσει αρκετά την παπάρα ότι με το να ξέρεις να χορεύεις ρίχνεις γκομενάκια (αντρική ατάκα κατά βάση, για τις γυναίκες εννοείται ότι ισχύει για ευνόητους λόγους), ήρθε η ώρα να σας γκρεμίσω τ’ όνειρο.

Αν δεν είσαι πρωταγωνιστής σε ταινίες ενδιάμεσα από Dirty Dancing με Step Up ή σε ταινία της Φίνος Φιλμ, πιο εύκολα πηδάω εγώ με +16 Dark Crystal Armor στο Lineage παρά εσύ στο μπουζουκορεμπετάδικο με τη σεκλετιασμένη ζεμπεκιά σου. Ότι δηλαδή τόσην ώρα σε αγνοούσε, αλλά μόλις δει τις χορευτικές σου ικανότητες, θα βάλει τις φίλες της να της κρατάνε τα ποδάρια κλειστά, για να μη γεμίσει το πάτωμα νερά; Ούτε σε J-Pop videoclip δε συμβαίνουν αυτά! Σύνελθε!

Εν κατακλείδι, για να τελειώνει αυτή η ιστορία. Αν κάποιος που είναι σε ένα χώρο που εσείς χτυπιέστε σαν τα κρι-κρι τον Αύγουστο και δε σηκώνει το κουφάρι του να σας μιμηθεί, δε σημαίνει ότι ντρέπεται. Ούτε ότι φοβάται. Ούτε ότι όταν σηκωθεί θα λάμψουν οι χορευτικές του/της ικανότητες.

Απλά δεν του αρέσει να χορεύει! Δέξου το! Μη γίνεσαι σαν τους τσομπανοπαππούδες στο χωριό που σε σηκώνουν να χορέψεις τσάμικο ακόμα κι αν δεν ξέρεις τα πρώτα 2 βήματα! Και μην ξαναδείς το Billie Elliot, σε χαλάει!


 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.