Συζητώντας τις προάλλες με μια συνάδελφο, μου έλεγε τον πόνο της που της χάλασε το πλυντήριο. Είπε, λοιπόν, να πάει να πάρει ένα καινούργιο. Ο πωλητής που την εξυπηρετούσε προσπαθούσε να της πουλήσει ένα ακριβό πλυντήριο λέγοντας πως αν βάλεις το iPhone σου κοντά στην οθόνη, αυτό συγχρονίζεται με το κινητό και μπορείς να κατεβάζεις τα updates του πλυντηρίου από το κινητό σου. Προσοχή, δε μπορούσες να κάνεις κάτι άλλο από το κινητό (π.χ. να ορίσεις ώρα έναρξης), απλά να κατεβάζεις τα updates.

Κάπου εκεί, αφού σταμάτησα να γελάω, άρχισα να ξύνω την καούκα μου και σκέψεις τριβέλιζαν μέσα στο ξανθό μου κεφάλι. Για να το προωθούσε έτσι, σημαίνει ότι είτε είναι η πολιτική της εταιρίας για να εντυπωσιάσει τους πιθανούς αγοραστές, είτε (ακόμα χειρότερα) αυτή η ατάκα έχει πείσει άτομο να το αγοράσει.

Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα του smartphone fever που έχει χτυπήσει τον κόσμο και δε λέει να γιατρευτεί με τίποτα. Σε άλλες χώρες ίσως και να το δικαιολογώ, αλλά στη σύγχρονη Ελλάδα φαίνεται αστείο.

Προφανώς και ο καθένας έχει δικαίωμα να ξοδεύει τα χρήματα του όπως θέλει (αυτό λέγεται και ελεύθερη οικονομία, να ξέρετε), αλλά είναι από τις περιπτώσεις που η μαζική συμπεριφορά και η καταναλωτική δράση ξεφεύγουν από τα πλαίσια της λογικής. Το φαινόμενο αυτό υπάρχει σε οποιοδήποτε καταναλωτικό αγαθό, με τα smartphones, όμως, να είναι το πιο χτυπητό παράδειγμα καταναλωτικού παραλογισμού στη χώρα μας.

Ας μη πιάσουμε τα κλασικά επιχειρήματα, όπως ότι το να χαλάς κάτι παραπάνω από το μέσο μισθό στην Ελλάδα για να πάρεις ένα τηλέφωνο είναι παράλογο. Ούτε καταστάσεις όπως «έχω iPhone και κάνω αναπάντητες και είμαι 30 χρονών». Να πάμε σε άλλα βασικά ερωτήματα.

Στην αγορά κάθε αγαθού, υπάρχει μια λογική ροή σκέψεων που κάνει (θεωρητικά) ο καταναλωτής. Το τι θέλει, το τι χρειάζεται, το τι μπορεί να αξιοποιήσει, τους διαθέσιμους πόρους, τα διαθέσιμα προϊόντα, τα σημεία των καιρών και καταλήγει στο βέλτιστο δυνατό συμπέρασμα για να έχει το καλύτερο δυνατό value for money που του επιτρέπεται, σωστά; Καλά τα λέω.

Αλλά εδώ τι κάνουμε; Χέζουμε κάθε μορφή λογικής και ορμάμε να αγοράσουμε iPhone και Galaxy και κάθε κινητό που κοστίζει όσο ένα μηχανάκι, επειδή πατάτες γιαχνί. Άνευ ουσιαστικού λόγου και ρεαλιστικής αιτίας. 

Υπάρχει και κάτι ακόμα πιο περίεργο, όμως. Να πεις ότι κάποιος αγοράζει μια τέτοια συσκευή για επαγγελματικούς λόγους, να το καταλάβεις και να το θαυμάσεις. Είναι επαγγελματίας, επενδύει σε ένα εργαλείο για τη δουλειά του και μπράβο του γι’ αυτό. Αλλά να αγοράζεις 800€ κινητό για να παίζεις candy crash και να κάνεις sweeps στο tinder, σε ποιον να το πεις και να μη γελάσει;

Κι εδώ είναι μια από τις μεγαλύτερες «απάτες» της σύγχρονης εποχής. Η αγορά των ακριβών smartphones κατάφερε και δημιούργησε μια «ανάγκη» εκεί που δε βρισκόταν λόγος να υπάρχει. Προώθησε τα ακριβά κινητά τηλέφωνα σαν κάτι must-have και η πλειονότητα του κόσμου ψάρωσε παραπάνω κι από τα πιο τρελά τους όνειρα.

Πραγματικά είναι εντυπωσιακό αν το δει κανείς από την σκοπιά τους. Ένα status symbol αγαθό έφτασε να θεωρείται αναγκαίο παγκοσμίως, ακόμα και σε χώρες που ο μέσος καταναλωτής στην καλύτερη απλά ζορίζεται για να το αποκτήσει. Ακόμα πιο εντυπωσιακό, δε, είναι το γεγονός ότι ο καταναλωτής ξέρει ότι το προϊόν που αποκτά έχει ημερομηνία λήξης από το ίδιο το λογισμικό που χρησιμοποιεί η συσκευή σε πολλές περιπτώσεις.

Από την πλευρά των καταναλωτών, όμως, μιλάμε για τραγικά αποκλίνουσα συμπεριφορά. Ξαναλέω, τι κάνει τα χρήματα του ο καθένας είναι προσωπικό θέμα και απολύτως σεβαστό, αλλά δεν παύει να παραμένει κάτι παράδοξο. Ειδικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που η ανεργία όσο πάει και αυξάνεται και, ακόμα και όσοι δουλεύουν, έχουν χαμηλούς μισθούς. Και σίγουρα καταντάει από ενοχλητικό έως εξοργιστικό να βλέπεις άτομα με κινητό 800€ και να σου παραπονιούνται ότι δεν έχουν χρήματα. Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια, ρε αδερφέ;

Όλη αυτή η μόδα, βέβαια, έχει δώσει κι ένα comic relief στοιχείο. Ποιο είναι αυτό; Οι καυλοκινητάκηδες. Μακρινά ξαδέρφια των καυλοαμαξάκηδων και το μαύρο πρόβατο της οικογενείας των καυλοπισάκηδων.

Οι καυλοκινητάκηδες, λοιπόν, συνήθως είναι τύποι που δεν έχουν σχέση με το application development των smartphones, ούτε είναι τεχνικοί ή τίποτα τέτοιο. Είναι απλά τύποι που μαλώνουν σε forum ποιο από όλα αυτά τα πανάκριβα smartphones είναι καλύτερο. Ειλικρινά, είναι σαν να βλέπεις κάγκουρες να μιλάνε για τις διαφορές του Evo X με το Impreza Sti. Τόσο πάθος και μένος δε βλέπεις ούτε σε σχόλια αθλητικού site μετά από αγώνα Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός.

Το ένα έχει 3 mb μεγαλύτερη μνήμη, το άλλο 0,2 megapixel καλύτερη camera, το ένα μπορεί να υποστηρίξει full teamviewer, το άλλο έχει περισσότερα apps, υπάρχει κι ένα τρίτο που τυλίγει ντολμάδες καλύτερα και από το εργαλείο της Βέφας κλπ κλπ.

Ειλικρινά παιδιά, χεστήκαμε κι εμείς, χεστήκατε κι εσείς στην πραγματικότητα, χέστηκαν κι από τη χαρά τους οι εταιρίες που πουλάνε αυτά τα μαραφέτια και, ακόμα μια φορά, επιβεβαιώνεται ότι είμαστε βυθισμένοι σε έναν λάκκο σκατά. Αλλά έχουμε κινητό με καλή camera.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.