Μέρα που είναι, λέω να ανοίξω με μια ειλικρινέστατη δήλωση: μας σπάσατε τα κάκαλα πάλι φέτος. Κάθε χρόνο γιορτάζει ο Βαλεντίνος (που δεν είναι κι ακριβώς εκπρόσωπος του έρωτα, κατάχρηση ονόματος λέγεται αυτό), και πέρυσι γιόρταζε, και του χρόνου θα γιορτάζει, σταματήστε να ενθουσιάζεστε, όσοι έχετε μείνει να το κάνετε, με αυτή την παπαριά!

Στο θέμα μας, λοιπόν. Ο έρως είναι ανίκητος στη μάχη, αλλά αυτό που τον κάνει αήττητο είναι ένα καλό και θρεπτικό γεύμα. Σε συνέχεια του παλιού κείμενου «Πεινάω», καρπώνομαι της ευκαιρίας και θα σας πω την αλήθεια. Αντρικά πάντα.

Κοκόνες, ακούστε να δείτε. Για όσες από εσάς αυτή η γιορτή σημαίνει κάτι, δεν έχω κάτι να δηλώσω. Αλλά για να τη γιορτάζετε, βάση guide book, πρέπει να έχετε κι έναν κακομοίρη γκόμενο να τρέχετε. Να τα ψώνια, να οι σοκολάτες, να τα γούτσου, να τα μέλια, να τα βούτυρα, να και η φρυγανιά, φτιάξε πρωινό. Και όχι, δεν είναι μεταφορικό. Όντως φτιάξε πρωινό.

Οι γιαγιάδες σας, αν θυμάστε καλά, σας έλεγαν το μελό αλλά αληθινό «ο έρωτας περνάει από το στομάχι». Έχει μια δόση αλήθειας. Η πλήρης αλήθεια είναι άλλη. Όλα περνάνε από το στομάχι. Υγρά, στέρεα, κρέμες, έρωτας, άγχος, αέρια, ουράνια τόξα (για τις γυναίκες μόνο) κι όλα τα συναφή. Οπότε αν είστε αληθινά ερωτευμένες μαζί μας, ακούστε τι θα κάνετε.

Ειλικρινά, δε μας νοιάζει πού. Δε μας νοιάζει πώς. Δε μας νοιάζει τι θα φοράτε. Δε μας χαλάει να μη φοράτε. Μας ενδιαφέρει μόνο ένα πράμα: αυτή τη γαμημένη μέρα να φάμε καλά. Να έχει και έναν θετικό αντίκτυπο εκτός από το τσικιμπαουμπαού).

Θες, μάνα μου, λούσα και φύκια-μεταξωτές κορδέλες; Πολύ ωραία. Κανονίσου να πάμε σε κάνα restaurant περιωπής να φάμε σαν άνθρωποι και μετά να σου λέω όλο υπονοούμενο και υφάκι «και στο χωριό σου όταν βγαίνεις έξω σε restaurant πας ή σε χασαποταβέρνα; Μισό μηνιάτικο χαλάσαμε για να μεγαλώσεις την έκταση του κώλου σου και σιγά το φαΐ που πήραμε! Μου τα ΄λεγε η μάνα μου!». Να ξέρεις ότι θα σχολιάσω και το πόσο καλά ντύθηκες (θετικά ή αρνητικά) αλλά, at the end of the day που λένε και στο χωριό μου, θα έχω φάει και θα είμαι ένας ευτυχισμένος γκρινιάρης.

Δε θες λούσα και ιστορίες; Θες λαϊκά πράματα; Να βγάλεις τον Παπαμιχαήλ που κρύβω μέσα μου και να φυτρώσεις τρίχες στο άτριχο και φλώρικο στήθος μου; Γαμώ, εξαιρετικά. Πάμε χασαποταβέρνα που λέγαμε πριν! Μπριζολίδια, κοψίδια, γενικά ό,τι μπορεί να προκαλέσει ένα mini καρδιακό κατά τη διάρκεια της κατανάλωσης. Μη νομίζεις ότι εδώ γλυτώνεις. Να ξέρεις ότι θα σχολιάσω το ότι πας να φας πολιτισμένα σε χασαποταβέρνα. Ρε, εδώ δεν παίζουμε! Γράπα το παϊδάκι και σκίσ' το, όπως η λέαινα σκίζει τη ζέβρα! Βγάλε το ζώο από μέσα σου! Φτιάξε με, μανίτσα μου!

Too brutal, ε; Ναι, δίκιο έχεις. Αλλά και πάλι, θα έχω φάει και θα είμαι χαρούμενος(το επικριτικός θα το έχω ξεχάσει μεταξύ δεύτερης σόδας και όγδοης μπριζόλας, εκεί παίζει να μη με νοιάζει κιόλας)

Δε θες να σε λέω ψωνάρα, δε θες να είμαι Conan ο Βάρβαρος, μη σκας, έχουμε κι άλλες λύσεις. Παραλία και ψαράκι. Γαριδούλες, καλαμαράκια, πατατούλες, ουζάκι και τα μυαλά στο teppanyaki, που ψήνει, τηγανίζει, τσιγαρίζει, απολεπίζει και βρίσκει γκόμενο στην άχρηστη φίλη σου, όλα αυτά με 39,99 (αγαπάμε telemarketing, ακούς Τριγώνη;). Βέβαια, εδώ άκου το πρόβλημα. Στην αντρική λογική, το ψάρι δεν είναι φαΐ. Είναι ένα εξαιρετικό έδεσμα, αλλά είναι ότι για σένα το γιαούρτι. Σνακ, ρε μάνα μου, δε χορταίνεις σαν άνθρωπος. Οπότε μετά θα σου γκρινιάζω ότι πεινάω και, όχι, δε παραγγέλνω κι άλλη τσιπούρα να μου πάει ο κούκος αηδόνι, να μάθεις να μαγειρεύεις, άσχετη! Μου τα 'λεγε η μάνα μου! Πάω για σουβλάκια!

Κι επειδή στα σουβλάκια θα καταλήγαμε, ας πιάσουμε κι αυτή την επιλογή. Μέσα σε αυτά βάλε όλα τα delivery, τα έτοιμα φαγητά της οικίας και αυτά που θα μαγειρέψεις εσύ ή το amore. Κοινώς, να έχετε ένα ρομαντικό δείπνο στο σπίτι.

Εδώ τα πράματα είναι απλά. Αλλά θέλω να με προσέξεις. Ναι, να κάνουμε ρομαντικό δείπνο σπίτι, με φως από αυτά τα γαμημένα ρεσό, που με πνίγουν από τις αναθυμιάσεις. Ναι, να βάλω τα καλά μου για να κάτσω σπίτι με την αρχοντομουτσουνάρα σου (κατανοείς την ειρωνεία, όταν πριν λίγες ώρες με είδες να σηκώνομαι από το κρεβάτι, ξύνοντας με μένος το δεξί μου κωλομέρι). Ναι, να βάλουμε και γαμημένη ερωτική μουσική. Ναι, να είμαι γλυκός και ρομαντικός. Αλλά πρόσεξε. Μην τολμήσεις και με διακόψεις την ώρα που τρώω, δε θα σου ξανακάτσω μέχρι να σου έρθει κλιμακτήριος. Με έχεις βάλει να κάνω τον καραγκιόζη in-doors, άσε με να φάω σαν άνθρωπος!

Κοινώς, από όσο καταλάβατε, κορίτσια, άκρη με μας δε θα βγάλετε τη σημερινή μέρα. Οπότε δύο οι επιλογές σας: ή σταματήστε να το παίζετε γκόμενες σε αμερικάνικη comedy των '90s και κόφτε την παπαριά με τον Βαλεντίνο ή απλά αφήστε μας να φάμε! Πεινάμε, γαμώ!

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.