Δεν θα κρύψω ότι ήμουν από τους αντιφρονούντες για την κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α., καθώς θεωρούσα τον Τσίπρα κωλοτούμπα, και μου έδινε την εντύπωση ενός κακέκτυπου του Ανδρέα Παπανδρέου. Μέχρι στιγμής το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να δαγκώνω την γλώσσα μου, και να λέω πόσο άδικος πιθανότατα να ήμουν μαζί του (βέβαια θα φανεί στο χειροκρότημα αυτό).

Το βασικότερο όμως που έχει πετύχει έως τώρα η νέα κυβέρνηση, με μπροστάρηδες τον Τσίπρα και τον σεξουλιάρη Βαρουφάκη (ειλικρινά κοπελιές δεν σας καταλαβαίνω), είναι ότι έχει καταφέρει να μας δώσει κάτι που μας έλειπε πολύ καιρό. Και κάτι που πολλοί από εμάς είχαμε ξεχάσει ότι υπάρχει: ελπίδα για το εγγύς μέλλον.

Κατάφερε να κάνει τον κόσμο να πιστέψει και να ελπίσει (βάσιμα έως τώρα), ότι αυτοί που μας κυβερνάνε θα είναι η εξαίρεση που θα επιβεβαιώνει τον κανόνα στην σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ελλάδας. Και με αυτό έβαλε τις βάσεις για να δημιουργηθεί μία πολύ σπάνια ευκαιρία για τον ελληνικό λαό.

Η ευκαιρία έχει να κάνει με την ηρεμία και την ενότητα που έχει ξεκινήσει να φαίνεται στους πολίτες του κράτους.  Είναι μια ευκαιρία από την άποψη ότι θα χρειαστεί αρκετά αυτή η ηρεμία και η ενότητα για να ανταπεξέλθουμε σε αυτά που θα έρθουν στην συνέχεια.

Προσωπικά θεωρώ τις έως τώρα κινήσεις της κυβέρνησης εναντίων της Ευρώπης σαν μια παρτίδα πόκερ, που ο παίχτης με το μικρότερο stack μπαίνει all in από το flop. Μια επιθετική τακτική που χρειαζόταν να γίνει, μετά από τόσα χρόνια παθητικής δεκτικότητας σε ότι του φαινόταν του Λωλωστεφανή.

Και φαίνεται να πιάνει και να αναγκάζει μερικούς αντίπαλους να πάνε πάσο από την αρχή. Χρησιμοποιώντας αυτό το σταθερό βλέμμα σιγουριάς με ψήγματα ειρωνείας και ανωτερότητας του Βαρουφάκη, το poker face του Τσίπρα και το aggressiveness της Κωνσταντοπούλου.

Αλλά επειδή αρκετοί συμπαίκτες νιώθουν ασφαλείς, λόγω μεγαλύτερου stack, πιθανότατα να θελήσουν να μας «χτυπήσουν» στο turn και στο river. Και κάπου εδώ είναι η μοναδική ευκαιρία του λαού να βοηθήσει σε αυτή την δύσκολη παρτίδα πόκερ, ορμώμενος από την ελπίδα που δημιούργησαν οι προαναφερθέντες, ότι έχουν όντως καλό φύλλο.

Είναι χρέος μας σαν κοινωνία να στηρίξουμε αυτούς που μας ξαναέδωσαν ελπίδα και δείχνουν να παλεύουν για το καλό αυτού του τόπου (μέχρι αποδείξεως του εναντίου προφανώς). Είναι χρέος μας να ακούσουμε την υπενθύμιση ότι μπορούμε να σηκώσουμε το κεφάλι και να κοιτάξουμε μπροστά και όχι κάτω. Είναι χρέος μας να βάλουμε επιτέλους σαν γνώμονα το κοινό καλό και να σκεφτούμε συλλογικά σαν κοινωνία και να στηρίζουμε αυτούς που δείχνουν ικανούς να ανταποδώσουν αυτή την στήριξη(και ας ελπίσουμε ότι θα παραμείνουν).

Για να μην παρεξηγηθώ, το κείμενο δεν έχει πολιτικό χαρακτήρα αλλά κοινωνικό. Δεν υπάρχει λόγος ανάλυσης της πολιτικής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. από εμένα, ο καθένας έχει μυαλό και κρίνει. Αλλά βλέποντας αυτό το hype που δημιουργούν ο Τσίπρας και η παρέα του, νιώθω πως οφείλω να το σχολιάσω και να σταθώ σε αυτά που ήδη ανέφερα.

Τώρα βέβαια, το παιχνίδι πάντα κρίνεται στο river. Και αυτό είναι το χαρτί που όλοι περιμένουμε. Αν έχουν καταφέρει να κάνουν τους πάντες να foldάρουν πριν το river, μπράβο τους.

Αλλιώς, ίδωμεν.

Υ.Γ. Θέλω να θυμίσω ένα περιστατικό που συνέβη πριν από 42 χρόνια στην πρωτεύουσα. Είχε να κάνει με ένα μικρό γλυκούλι τανκ που έσπασε κάτι πόρτες. Είχε να κάνει με ανθρώπους που πριν μόλις 42 χρόνια πάλεψαν για να αποποιήσουν την Ελλάδα από μία συγκεκριμένη κατάσταση που λέγεται φασισμός και χούντα.

Πιθανότατα οι τωρινοί με τους τότε φασίστες να είναι διαφορετικοί (κατά την γνώμη του γράφοντα οι τωρινοί είναι πολύ χειρότεροι) αλλά και πάλι παραμένουν να πρεσβεύουν κάτι που μόλις πριν 42 χρόνια έγινε μάχη για να εξαλειφθεί, for fuck’s sakes.

Βάζοντας αυτούς τους ανθρώπους μέσα στην Βουλή, όσοι τους βάλατε, καταφέρατε, στην κυριολεξία, να κατουρήσετε το σύμβολο του Πολυτεχνείου. Και δεν μιλάω για τους ανθρώπους που το απάρτισαν, όπως μερικοί πολιτικοί και διάφοροι άλλοι εξέχοντες που το καταχράστηκαν για να πετύχουν. Μιλάω καθαρά για τον σύμβολο αυτής της κίνησης πριν 41 μόλις χρόνια. Και μερικά σύμβολα είναι και πρέπει να παραμένουν ισχυρότερα από τους ανθρώπους.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.