Μια κλασική θυμοσοφία λέει ότι ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται.

Μια βασική οικονομική αρχή λέει ότι οι οικονομικές κρίσεις δημιουργούν ευκαιρίες.

Αν αυτές οι δύο προτάσεις έκαναν παιδί, το όνομα του θα ήταν Startup πρόγραμμα.

Ελληνιστή αυτά τα προγράμματα είναι οι γνωστοί διαγωνισμοί καινοτομίας και επιχειρηματικότητας.

Ένα briefing για τους 2-3 που δεν ξέρουν τι είναι αυτό.

Κατά καιρούς, διάφορα ιδρύματα (που συνήθως από πίσω τους κρύβονται επιχειρήσεις) προκηρύσσουν διαγωνισμούς με σκοπό την οικονομική, συνήθως, επιβράβευση του νικητή.

Το concept είναι να καταθέσουν και να παρουσιάσουν οι διαγωνιζόμενοι τα project τους – συνήθως πάνω σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο -  και να κριθούν σε  διάφορα πεδία από τους διοργανωτές.

Με την ανεργία να μένει σταθερά υψηλά και τους μισθούς σταθερά χαμηλά, πολλοί καταφεύγουν σε τέτοιους διαγωνισμούς, ελπίζοντας να κερδίσουν και να μπορέσουν να πραγματοποιήσουν την επιχειρηματική τους ιδέα.

Οι λόγοι που αυτοί οι διαγωνισμοί είναι σε ιδιαίτερη άνθηση τα τελευταία χρόνια είναι λίγο έως πολύ ευνόητοι.

Η καλή φήμη που αποκτούν οι διοργανωτές προσπαθώντας, τάχα μου, να καταπολεμήσουν την ανεργία είναι κάτι που κάθε επιχείρηση θέλει. Διαφημίζοντας, κιόλας, τον νικητή ή τους νικητές, προσωποποιούν την «καλή τους πράξη» και δίνουν ελπίδα στους επόμενους συμμετέχοντες. Από τις παλαιότερες τεχνικές marketing.

Επίσης, ένα μεγάλο έξοδο μια επιχείρησης είναι το R&D, η έρευνα και η ανάπτυξη. Μέσω αυτών των διαγωνισμών αποκτάνε πρόσβαση σε μια τεράστια δεξαμενή ιδεών και πλάνων, με ελάχιστο κόστος.

Σε ένα best case scenario για αυτές, ανακαλύπτουν και κάποιον ιδιαίτερα ταλαντούχο, τον οποίο προσλαμβάνουν άμεσα.

Από την άλλη πλευρά οι διαγωνιζόμενοι, αγανακτισμένοι είτε λόγω ανεργίας είτε λόγω πενιχρών μισθών, το βλέπουν σαν μια λύση για κάτι καλύτερο από αυτό που ήδη έχουν (ή δεν έχουν).

Αλλά είναι όντως αυτοί οι διαγωνισμοί μια ρεαλιστική ελπίδα για επαγγελματική αποκατάσταση ή ανέλιξη;

Η σκληρή αλήθεια είναι πως όχι στην συντριπτική πλειοψηφία τους.

Το να κερδίσει κάποιος έναν τέτοιο διαγωνισμό δεν σημαίνει, ούτε προδικάζει επαγγελματική επιτυχία.

Να λέμε και τα πράγματα με το όνομα τους, το να κερδίσει κάποιος σε έναν τέτοιο διαγωνισμό δεν σημαίνει ότι και η στήριξη που θα πάρει θα είναι επαρκής για να επιτύχει.

Από την άλλη πλευρά, όσοι συμμετέχουν σε τέτοιους διαγωνισμούς με σκοπό την πρόσληψη από κάποια επιχείρηση, έχουν ακριβώς τις ίδιες ή και λιγότερες πιθανότητες να το επιτύχουν από το να περνούσαν συνέντευξη.

Η πραγματικότητα είναι απλή.

Κάποιος ο οποίος είναι αρκετά ικανός για να πετύχει, θα το καταφέρει και χωρίς αυτούς τους διαγωνισμούς.

Τα ποσά που παραχωρούν στους νικητές αυτοί οι διαγωνισμοί είναι από μηδαμινά έως ελάχιστα για να ξεκινήσει κάποιος μια επιχείρηση.

Είναι σαν να δίνεις σε κάποιον με υψηλό πυρετό depon. Θα τον βοηθήσει λίγο, αλλά και πάλι δεν θα τον γιατρέψει.

Μέσα σε όλα αυτά βέβαια υπάρχουν και μερικά θετικά για τους διαγωνιζομένους που «χρυσώνουν το χάπι» για να συμμετάσχουν σε έναν τέτοιο διαγωνισμό.

Το πρώτο έχει να κάνει με την τριβή πάνω στο αντικείμενο. Κάποιος άνεργος ή απασχολούμενος σε τελείως διαφορετικό κλάδο από αυτόν που σπούδασε σίγουρα χρειάζεται εμπράγματη εμπειρία και τριβή με το αντικείμενο του για να είναι σε θέση να εργαστεί σε αυτό όποτε του ζητηθεί. Ότι αφήνεις σε αφήνει, κοινώς. Και αυτοί οι διαγωνισμοί είναι μια καλή ευκαιρία για τον καθένα να ακονίσει τις ικανότητες του.

Το δεύτερο έχει να κάνει κυρίως με τον ψυχολογικό τομέα. Όσοι έχουμε υπάρξει άνεργοι για μεγάλο χρονικό διάστημα ξέρουμε πολύ καλά τι εννοώ.

Το να μην έχεις την επιλογή να κάνεις κάτι ουσιαστικό επαγγελματικά μπορεί σε σκοτώνει. Η αφθαρσία και η απραξία από ένα σημείο και μετά προκαλούν αρκετά προβλήματα στον καθένα, πόσο μάλλον σε άτομα που δεν βλέπουν φως στην άκρη του τούνελ. Ένας τέτοιος διαγωνισμός είναι μια καλή ευκαιρία να «ξεγελαστείς» και να πεις ότι κάτι κάνεις, μέχρι να βρεθεί κάτι πιο ρεαλιστικό και ουσιαστικό.

Το τελευταίο καλό έχει να κάνει με ένα beta testing των ικανοτήτων ενός διαγωνιζόμενου. Σε τέτοιους διαγωνισμούς συνήθως παίρνουν μέρος νεαρής ηλικίας άτομα, πολλές φορές χωρίς σχεδόν καμία εμπειρία στον χώρο. Είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να δει ο καθένας μέχρι που φτάνει.

Παρόλα αυτά, όμως, δεν παύουν αυτοί οι διαγωνισμοί να είναι ποιοτικές εργατοώρες που δε θα πληρωθούν ποτέ. Δεν παύουν να είναι μια στυγνή εκμετάλλευση διάφορων επιχειρήσεων προς την ελπίδα νέων, έξυπνων, μορφωμένων και – πιθανότατα- καινοτόμων ανθρώπων.  

Το να έχει κάποιος μια πολύ καλή ιδέα και να κυνηγάει την υλοποίηση της με κάθε τρόπο είναι θεμιτό και σωστό. Ο καθένας έχει δικαίωμα και πρέπει να κυνηγάει τις ελπίδες του και να υποστηρίζει τις ιδέες του.

Αλλά, δυστυχώς, στη χώρα μας τα παραδείγματα αυτών των οποίων δεν κατάφεραν κάτι μέσω τέτοιων διαγωνισμών είναι συντριπτικά περισσότερα από όσους όντως πέτυχαν αυτό που ήθελαν.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.