Συναντήθηκα με τον Κώστα στο μαγαζί του. Ένα πολύ όμορφο και προσεγμένο ιταλικό εστιατόριο που ξεχωρίζει από την πρώτη στιγμή που πατάς το πόδι σου στην πλατεία που βρίσκεται. Ο Κώστας είναι ιδιοκτήτης αυτού του εστιατορίου εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο, φτιάχνοντάς το από το μηδέν. Το αξιοπερίεργο; Είναι μόλις 26 χρονών.

Σίγουρα σπάνιο είδος στην Ελλάδα. Ας δούμε όμως τι έχει να πει ο Κώστας για την πορεία του στον χώρο, τους νέους επιχειρηματίες και την εστίαση γενικά.

Λοιπόν, Κώστα, πως ξεκίνησε η όλη κατάσταση και μπλέχτηκες με τον χώρο της εστίασης;

Ξεκίνησα στα 16 μου, όταν ένας συγγενής μου που εργαζόταν στη Μύκονο μου πρότεινε να κατέβω για δουλεία εκεί σαν βοηθός σερβιτόρος. Δούλεψα 6 καλοκαίρια στη Μύκονο και παράλληλα βρήκα δουλειά σε ένα εστιατόριο στο Κολωνάκι, εδώ στην Αθήνα. Ο λόγος που μπλέχτηκα και έμεινα σε αυτή τη δουλειά ήταν οικονομικός, παρότι έχω σπουδάσει κάτι διαφορετικό με αυτό που κάνω τώρα.

Πότε σου μπήκε η ιδέα να κάνεις κάτι δικό σου;

Μου μπήκε πρώτη φορά πριν 7 χρόνια, στα 19 μου και το υλοποίησα πέρυσι . Ο λόγος που το έκανα είναι επειδή στην εστίαση αν δεν κάνεις κάτι δικό σου, δεν αξίζει να μείνεις για όσο καιρό έχω μείνει εγώ.

Είσαι ένας νέος επιχειρηματίας, ετών 26. Πολύ σπάνιο είδος ζωής στην Ελλάδα. Πώς σου φαίνεται η όλη κατάσταση σαν νέος επιχειρηματίας σε αυτή τη χώρα;

Η κατάσταση γενικότερα είναι δύσκολη στην Ελλάδα θεωρώ. Ειδικά για τους νέους επιχειρηματίες. Αλλά πιστεύω ότι σιγά-σιγά η όλη κατάσταση θα αρχίσει να φτιάχνει.

Δηλαδή πιστεύεις ότι μελλοντικά θα υπάρξει κάποια βοήθεια από το κράτος ή από κάποιο άλλο φορέα για να βοηθήσει τους νέους επιχειρηματίες να κάνουν το όνειρο τους πραγματικότητα;

Πιστεύω όχι, αλλά πιστεύω ότι ο κόσμος σιγά-σιγά θα σταματήσει να φοβάται, είμαστε σε μια κατάσταση φόβου αυτή την στιγμή. Σε κάποια χρόνια από τώρα ο κόσμος θα σταματήσει να φοβάται και θα ξεκινήσει να βγαίνει και να επιχειρεί περισσότερο.

Τι είναι αυτό που σου αρέσει στη δουλειά σου και σε έκανε να ασχοληθείς σοβαρά επαγγελματικά με αυτό;

Μου αρέσει πολύ η επικοινωνία που αποκτάς μέσω αυτής της δουλειάς και ότι σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις πολλές γνωριμίες γενικότερα. Επίσης, μου αρέσει και η εστίαση σαν επάγγελμα. Μου αρέσει να σερβίρω κόσμο.

Δηλαδή σου αρέσει να εξυπηρετείς και να προσέχεις τον άλλο;

Μου αρέσει η όλη επικοινωνία της κατάστασης και ότι μπορώ να του φτιάξω τη μέρα και τη διάθεση από το μηδέν.

Το ότι έχεις πλέον δικό σου μαγαζί, πώς έχει επηρεάσει τη ζωή σου; Όχι μόνο επαγγελματικά, αλλά και προς την όλη καθημερινότητά σου;

Λοιπόν, αυτό είναι κάτι που όντως έχει αλλάξει. Οι άνθρωποι με αντιμετωπίζουν διαφορετικά πλέον. Και σε κοινωνικό επίπεδο και σε επαγγελματικό. Να σου δώσω να καταλάβεις, τώρα με αντιμετωπίζουν «καλύτερα», σαν πιο πετυχημένο. Κάτι που δε νομίζω ότι πρέπει να γίνεται – να σημειωθεί αυτό. Πλέον ρωτάνε περισσότερο τις απόψεις μου, τις λαμβάνουν υπόψη περισσότερο από όταν ήμουν σερβιτόρος. Επίσης, κάτι που έχω παρατηρήσει έντονα, όπου έχω πει ότι έχω μαγαζί, σε οποιοδήποτε επίπεδο, με αντιμετωπίζουν διαφορετικά από ότι παλαιότερα. 

Το οποίο φαντάζομαι είναι κάτι που σε ενοχλεί, από τον τρόπο που το λες.

Ναι, λίγο έως πολύ με ενοχλεί γιατί δε θεωρώ ότι η αξία του ανθρώπου αντικατοπτρίζεται μόνο από το τι έχει κάνει επαγγελματικά. Μου φαίνεται έως και λίγο υποκριτικό.

Όπως μας είπες, δουλεύεις από τα 16 σου, μια πολύ νεαρή ηλικία. Και έχεις φτάσει εδώ που έχεις φτάσει, 10 χρόνια μετά. Πιστεύεις ότι ο λόγος που έχεις φτάσει έως εδώ αφορά μόνο τη δουλειά που έχεις ρίξει, αφορά τον παράγοντα τύχη, αφορά κάτι άλλο, τι πιστεύεις;

Σίγουρα αφορά τη δουλειά, σίγουρα αφορά και την τύχη. Είναι, ας πούμε, 50-50. Είναι ο παράγοντας εργασία για να μπορέσεις να ξέρεις πώς να ξεκινήσεις και να οργανώσεις κάτι δικό σου, αλλά θέλει τύχη – ίσως και βοήθεια – στο να ξεκινήσεις κάτι δικό σου. Γιατί είναι πολύ δύσκολο πλέον να ξεκινήσεις από το μηδέν, από τα μεροκάματα και να ξεκινήσεις κάτι δικό σου και όπως σου αρέσει.

Τι είναι αυτό που σε παρακίνησε να ξεκινήσεις τη δική σου επιχείρηση σε μια τέτοια περίεργη οικονομικά, περίοδο;

Αφ’ ενός το ήθελα πολύ , αφ’ ετέρου τώρα μου δόθηκε η ευκαιρία. Και είμαι της άποψης ότι δεν πρέπει να αφήνεις τις ευκαιρίες να περνάνε χωρίς να κάνεις κάτι.

Είσαι σε έναν κλάδο, αυτόν των επιχειρηματιών, που παραδοσιακά οι περισσότεροι είναι αρκετά μεγαλύτεροί σου. Πώς αντιμετωπίζουν εσένα, ως νέο επιχειρηματία, και το εγχείρημα που έχεις ξεκινήσει οι παλιότεροι και πιο έμπειροι επιχειρηματίες;

Τους αρέσει πολύ που ένα νέο άτομο προσπαθεί κάνοντας κάτι δικό του. Πάντα προσπαθούν να σου πετάξουν μια συμβουλή για να σε βοηθήσουν ή να σου τονίσουν πιθανές παγίδες.  Αυτοί που δεν το αντιμετωπίζουν καλά είναι οι μεγαλύτερης ηλικίας σερβιτόροι, που προσωπικά δεν τους προτιμώ στη δουλειά μου, γιατί έχουν μια αντιμετώπιση του στυλ «θα μου πεις εσύ εμένα;». Παρότι έχουμε διαφορετικές θέσεις πλέον.

Είσαι χρόνια στο χώρο, έχεις ζήσει τον κλάδο από όλα τα πόστα που θα μπορούσες και, παρά το νεαρό της ηλικίας σου, έχεις αρκετά μεγάλη εμπειρία στην εστίαση. Πιστεύεις ότι αυτό σε κάνει καλύτερο εργοδότη από κάποιον που απλά χρηματοδοτεί ένα μαγαζί; Ακόμα και αν πάει καλύτερα από το δικό σου.

Πιστεύω πως με έχουν κάνει γενικά καλύτερο σαν άνθρωπο η δουλειά τόσα χρόνια και η συναναστροφή με τον κόσμο. Αυτό έχει ένα αντίκτυπο στο ρόλο μου σαν εργοδότης. Επίσης, ξέροντας τις δυσκολίες του κάθε πόστου στο μαγαζί μου, μπορώ αρκετά εύκολα να καταλάβω πότε να «ζορίσω» κάποιον και πότε όχι, κάτι που έρχεται με την εμπειρία.

Θα πιάσεις δηλαδή και δίσκο, άμα χρειαστεί;

Βεβαίως και θα το κάνω όταν παραστεί ανάγκη. Το θέμα είναι να βγαίνει η δουλειά. Απλά σε περίπτωση που δεν υπάρχει η ανάγκη, το αποφεύγω για έναν απλό λόγο. Με το προσωπικό μου είμαστε συνεργάτες και προσπαθώ να έχουμε τις καλύτερες δυνατές σχέσεις πάνω σε αυτή τη βάση, αλλά έχουμε άλλες ευθύνες και άλλες αρμοδιότητες. Και αυτό θέλω να είναι ξεκάθαρο.

Για να ξεκινήσει κάποιος μια δική του επιχείρηση πιστεύεις πως μεγαλύτερο ρόλο παίζει η εμπειρία ή οι σπουδές;

Κοίτα, αυτό έχει να κάνει με τον κλάδο που ασχολείσαι. Αν μιλήσουμε για την εστίαση, που είναι μια πρακτική εργασία, η εμπειρία ξεπερνά κάθε σπουδή πάνω στο θέμα. Φυσικά καλό είναι να υπάρχουν και τα δύο. Αλλά αν μιλήσουμε για άλλους κλάδους, σαφώς και οι σπουδές παίζουν βασικότατο ρόλο, αντάξιο της εμπειρίας.

Μετά από δέκα χρόνια εμπειρίας στο χώρο, ποιο πιστεύεις ότι είναι το μυστικό για την επιτυχημένη εστίαση; Που είναι κάτι γενικά που λείπει από την Ελλάδα.

Δεν είναι καμιά επιστήμη ή μεγάλο μυστικό. Το θέμα είναι να συμπεριφέρεσαι όπως θες να σου συμπεριφέρονται. Αν έρθεις π.χ. με την κοπέλα σου, θα σου φερθώ όπως θα ήθελα εσύ να φερθείς σε εμένα σε μια αντίστοιχη κατάσταση. Και αυτό που μου έμεινε από αυτόν που μου έμαθε την δουλεία, το service είναι ιεροτελεστία. Αυτός που έρχεται δε σημαίνει ότι δεν έχει προβλήματα. Απλά όσο θα είναι εκεί, βοήθα τον όσο μπορείς να τα ξεχάσει.

Για να κλείσουμε σιγά-σιγά. Πιστεύεις γενικότερα ότι αξίζει για τους νέους να ρισκάρουν αυτή την περίοδο για να κάνουν κάτι δικό τους σε αυτή τη χώρα;

Κοίτα, πιστεύω εξαρτάται από τον άνθρωπο. Αν είναι σε μια φάση που μπορεί και θέλει να αναλάβει τις ευθύνες και το τρέξιμο που έχει ένα δικό σου μαγαζί, σίγουρα αξίζει. Αν δεν έχει ξανακάνει κάτι που απαιτεί πίεση, θα του είναι φοβερά δύσκολο. Χρειάζεται και μια εμπειρία στο να μάθεις να ζορίζεσαι, στο πως βγαίνουν τα χρήματα.

Πες κάτι που πιστεύεις ότι πρέπει να ειπωθεί γενικότερα για όσους θα σε διαβάσουν και για το mindthetrap.gr.

Να σταματήσουν οι άνθρωποι να σκέφτονται μόνο την πάρτη τους και να ξεκινήσουν να ενδιαφέρονται λίγο για το συνάνθρωπό τους και να αρχίσουν να κρίνουν τους άλλους όχι από τις ταμπέλες τους, αλλά πιο ουσιαστικά, από αυτό που όντως είναι.

Σε ευχαριστούμε πολύ, Κώστα. Καλή συνέχεια και καλή επιτυχία σε ότι και να κάνεις.

Σας ευχαριστώ κι εγώ. Καλή συνέχεια και συνεχίστε την καλή δουλεία στο site σας.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.