Γνωστές οι θεωρίες τους Einstein περί βλακείας και σύμπαντος, που σαν άλλος Murphy επιβεβαιώνεται με κάθε ευκαιρία.

Μια φορά λάθος μην σε αφήσει να τον βγάλεις, θα πάθει τίποτα. Φυσικοί, παιδί μου.

Σε αυτό το rollercoaster απύθμενης βλακείας που ζούμε όλοι μας καθημερινά, μερικοί αποφασίζουν να γίνουν κοινωνοί της και να δώσουν σε όλους τους υπολοίπους μια δικαιολογία για εύκολο κράξιμο. Να ‘ναι καλά τα παιδία, μην ψάχνουμε και δικαιολογίες που είμαστε σκατόψυχοι και όλα μας φταίνε.

Ας το πάρουμε χρονολογικά το θέμα.

Πριν καμιά δεκαετία, έφηβος γαρ, είχα πέσει στο τότε τριπάκι της μοδάτης κώμης. Καμιά φράτζα από ‘δω, καμιά φαβορίτα από ‘κει, άντε και κάνα μαλλί Son-Goku που και που, όλα καλά και όλα ωραία. Αλλά δεν θα συγχωρήσω ένα πράγμα ποτέ στον εαυτό μου. Τον λασπωτήρα a la Φάνη Γκέκα.

Ειλικρινά, τι σκεφτόμασταν όλοι μας τότε; Την είχαμε δει ο cult φιγούρες των 80s, αλλά για να μην είμαστε και εκτός μόδας, κοτσάραμε και μια φρατζάρα μέχρι το πιγούνι. Το απόλυτο surreal μαλλί. Μην συζητήσουμε και για διάφορες βαφές που βάζαμε πάνω και χαιρόμασταν.

Και πες μερικοί, εντάξει, παιδιά ήμασταν. Αλλά να το βλέπεις αυτό από 25 χρονών μαντραχαλέους, ε, το έλεγες και tragic.

Περνώντας τα χρόνια και προσπερνώντας πολλά άλλα διαμάντια, θα φτάσω λίγο πριν την κρίση. Ήτανε 2009 με 2010 θαρρώ.

Κάτι λίγο η αρχή της κρίσης, κάτι η εθνική μας ταυτότητα να κλονίζεται, κάτι ο Λιακόπουλος πούλαγε πιο πολύ και από την Μενεγάκη τότε, το fashion industry της Ελλάδας είπε να το γυρίσει στην παράδοση. Και τι πιο λογικό από το να βγάλει τις εξαιρετικά σεξουλιάρικες βράκες για γυναίκες(και για άντρες, αλλά ας μην κάνουμε το κείμενο gore).

Και εδώ έχω να ρωτήσω: ρε fashion victims, θεωρήσατε ότι θα είναι ωραίο πάνω σας ένα ρούχο που όταν προχωράτε φαίνεται να περιέχει κάτι που δεν θα έπρεπε να σας έχει φύγει αν είστε πάνω από 2 ετών; Μην σχολιάσω που προσπαθούσατε και όλες να το παίξετε χανούμισσες, ωθώντας πολλούς από εμάς να σκεφτούμε σαν λογική λύση την λοβοτομή.

Μένοντας στην χρυσή εκείνη εποχή καγκουριάς και κιτσαριού, δεν μπορώ παρά να αναφέρω μια μάστιγα που για κάποιο λόγο επιβιώνει ακόμα: τα νύχια-υπερπαραγωγές.

Με διαμαντάκια, στρασάκια, piercing και τον χαμένο θυσαυρό του Jack Sparrow πάνω.

But wait! There is more!

Βγαίνει σε κάθε μέγεθος και σχήμα!

Στρογγυλά, τετράγωνα, πολύγωνα, μικρά, μεσαία, μεγάλα, enormous, gigantic, φονικά όπλα.

Τα χειρότερα, βέβαια, ήταν αυτά τα μυτερά και μεγάλα που αν τα έκανε η κοπέλα σου, σκεφτόσουν σοβαρά να αποφύγεις να πάτε στο κρεβάτι. Ήξερες ότι ήταν πολύ πιθανό να σου κόψει κομμάτι με αυτές τις κακόγουστες ρέπλικες των νυχιών του Wolverine.

Περνάνε 2 χρόνια ακόμα, το Instagram μας συστήνεται και επισήμως στην Ελλάδα και κάπου εκεί ξεκίνησε ο άτυπος αγώνας της πιο ανούσιας φωτογραφίας ever.

Selfies (που μέχρι τότε ξέρετε πώς τις λέγαμε; Φωτογραφίες απλά!), παπούτσια, φαγητά, μπούτια, παλάμες, κολώνες της Δ.Ε.Η., ένα ζάρι από D&D, η φορολογική μου δήλωση, ένα κάγκελο να ατενίζει αγέρωχο ένα πάρκο και η μακριά λίστα συνεχίζεται επ’ άπειρον.

Δεν φτάνει που στην Ελλάδα ήμασταν όλοι προπονητές, οικονομολόγοι, πολιτικοί αναλυτές,εμπειρικοί μετεωρολόγοι και οι μάγοι των Μασάι, ξαφνικά γίναμε και φωτογράφοι, τρομάρα μας.

Παράλληλα με την φωτογραφομάνια, στην Ελλάδα χτύπησε και μια μόδα που πραγματικά σκότωσε κάτι μέσα μου. Λίγο από την όρεξη μου για ζωή, λίγο από την ελπίδα μου για την ανθρωπότητα και, σίγουρα, πολύ από την αισθητική μου.

Ήταν ίσως η πρώτη φορά που κατάλαβα τι σημαίνει να αρπάζουν τον παιδικό σου ήρωα και να τον βιάζουν χταπόδια και καλαμάρια, μέσα στο πιο άρρωστο σκηνικό hentai.

Brands από rock και metal συγκροτήματα, πάνω σε ροζ και γαλάζιο φόντο, με στρασάκια. Με στρασάκια!

Δεν ξέρω ποιος βέβηλος trollάς το σκέφτηκε αυτό, αλλά well played, man.

Το τραγικότερο, βέβαια, δεν ήταν οι μπλούζες, per say. Ήταν ότι τις φοράγανε μόνο άτομα που δεν είχαν ιδέα τι σήμαινε αυτό που φοράνε.

Και δώσ’ του facepalms με την σέσουλα ο κοντός όποτε άκουγε ότι οι Ramones, οι AC/DC και οι Doors είναι μάρκες από ρούχα(μην γελάτε, στας Σέρρας που έκανα το φοιτητικό μου, το άκουσα σε φορές που δεν μετριούνται με το ένα χέρι).

Μια τιμητική αναφορά θα γίνει στα παπούτσια-κοθόρνους, στα δαχτυλίδια για 4 δάχτυλα(σιγά ρε Rihannες), στα αντρικά V, στο vintage hipster ντύσιμο, στα πολύχρωμα και πολυσχέδια All-Star(όλοι ξέρουμε ότι 4 χρώματα είναι αποδεκτά, τα υπόλοιπα είναι παραδοχές, που έλεγαν και στον στρατό), στους facebook gamers(αν θέλετε να παίξετε, παίξτε κανένα σοβαρό παιχνίδι!)και στα lip-liner που σας έκαναν να φαίνεστε σαν έναν μακρινό ξάδερφο του Nemo(ροφός δηλαδή).

Κλείνοντας, δεν θα μπορούσα να αμελήσω την σύγχρονη μόδα, που όταν την είδα πρώτη φορά, δεν ήξερα τι έπρεπε να νιώσω και να κάνω.

Τα selfie sticks.

Δεν χρειάζεται να πω πολλά για το θέμα. Einstein, επιβεβαιώθηκες θριαμβευτικά. Το μόνο που μπορούμε να πούμε με σιγουριά βλέποντας κάποιον να βγάζει φωτογραφίες με selfie stick, είναι ότι το σύμπαν σίγουρα σταμάτησε να είναι άπειρο και να μεγεθύνεται, γιατί αυτοκτόνησε.

Δεν υπάρχει κείμενο που να μπορεί να χωρέσει όλα τα τραγικά trends που αμέλησα να αναφέρω. Ο καθένας έχει τα δικά του αγαπημένα να μισεί, αλλά το σίγουρο είναι ότι o Einstein θα επιβεβαιωθεί ξανά σύντομα. Οπότε, brace yourselves αδέρφια, και βοήθεια μας.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.