Νεοεισαχθέντες στα ελληνικά ανώτατα ιδρύματα, σας λυπάμαι.
Καλύτερα, σας οικτίρω.

Το υπουργείο παιδείας σας στέρησε τη μεγαλύτερη χαρά που θα μπορούσατε να πάρετε από την εγγραφή σας στην σχολή.

Τι ωραία, τι καλά, θα ντυνόσασταν, θα πηγαίνατε παραμάσχαλα με κάνα φίλο ή την μαμάκα σας (εγώ μαζί της πήγα, σαν σωστός μπούμπης) και με το που θα πατούσατε το πόδι στην] σχολή και θα κατευθυνόσασταν προς τη γραμματεία, θα ήταν εκεί να σας περιμένουν.

Θα ήταν εκεί να σας τραβήξουν από όπου μπορέσουν για να σας αναγκάσουν να σας βοηθήσουν, να σας πουν για τους αγώνες και τις προσπάθειές τους και να σας «εγκλιματίσουν» με την μία στα τεκταινόμενα της σχολής, τρομάρα τους.

Αλλά, δεν θα το ζήσετε αυτό. Όχι την πρώτη μέρα τουλάχιστον.

Μην πτοείστε όμως! Δεν σας εγκατέλειψε τελείως η τύχη.

Οι παρατάξεις στα ελληνικά πανεπιστήμια συνεχίζουν απτόητες το έργο τους!

Είναι εκεί για σας. Για να σας βοηθούν και να παλεύουν για τα συμφέροντα σας! Είναι εκεί για να σας βοηθήσουν όταν κανείς άλλος δε θα μπορεί!

Είναι… Οκ, ας πάμε στο κανονικό κείμενο.

Χρόνια τώρα, οι λιμνάζουσες παρατάξεις των ελληνικών πανεπιστήμιων, με πρωτεργάτες τους ΔΑΠίτες και τους ΠΚΣίτες, μας σπάνε τα κάκαλα με κάθε πιθανό τρόπο.

Και η αλήθεια είναι ότι το κάνουν με μεγάλη επιτυχία.

Αλλά ας πιάσουμε τις μεγάλες παρατάξεις μία-μία για να τους δώσουμε την σημασία που τους αρμόζει.

ΔΑΠ-ΔΝΦΚ

Στα χαρτιά σημαίνει Δημοκρατική Ανανεωτική Πρωτοπορία – Νέα Δημοκρατική Φοιτητική Κίνηση. Στην πραγματικότητα, το στερεότυπο είναι σπαστικοί κάγκουρες, υπερστυλάτοι wannabe γιάπιδες, κλαρινογκόμενες και ελαφρώς παχουλές κοπέλες που μιλάνε πολύ. Η λογική τους είναι απλή, ως προς τα μέλη. Πρώτος στόχος πάντα είναι οι πιο εμφανίσιμες κοπέλες κάθε έτους και μερικοί από τους πιο εμφανίσιμους άντρες (μην έχουμε και πολύ ανταγωνισμό στα μωράκια). Από εκεί και πέρα, όλοι καλοδεχούμενοι. Ο αγώνας που κάνουν σε κάθε φοιτητικές εκλογές είναι αξιοζήλευτος, καθώς και έχει συμβεί να προσφερθούν να κάνουν το ταξί για να φέρουν 4 ψηφοφόρους από Θεσσαλονίκη στις Σέρρες και πίσω (true story).

Διακρίνονται για τα άπειρα κονέ με καθηγητές, τα πάρτι σε όλα τα trendy μαγαζιά μιας πόλης, καθώς και για τις ανεξάντλητες σημειώσεις από τους «καλούς» φοιτητές. Πάντα είναι διατεθειμένοι να τα «μοιραστούν» μαζί σου, αν πας στο πάρτι που διοργανώνουν μέσα στην εβδομάδα (με είσοδο πάντα) ή αν έχεις ρίξει ή ρίξεις στις επόμενες εκλογές το ψηφαλάκι σου, φορώντας το απαίσιο αυτοκόλλητο με την μπεκάτσα στο στήθος στις εκλογές ή σε όποια άλλη δραστηριότητα της παρατάξεως.

Θα τους βρεις να αράζουν σε σικ και trendy μαγαζιά της πόλης (που είναι «βαμμένα» μπλε) και να συζητάνε βαθυστόχαστα πράγματα, όπως τι βυζάρες έχει εκείνη η ΑΡΕΝίτισα και πόσο πολύ έχουν τουμπανιάσει από το γυμναστήριο.

Ενοχλητικοί μέχρι τα μπούνια, κοινώς.

ΠΚΣ

Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας, λοιπόν. Εδώ το στερεότυπο επιβάλλει μουσάτους με μακριά μαλλιά, εναλλακτικές κοπέλες με σαλβάρια και περίεργα κουρέματα, fans του Μάλαμα και των Παπακωνσταντιναίων (Θανάση και Βασίλη) και, γενικότερα, ό,τι θα συναντούσε κάποιος σε ένα χωμένο καφενείο του Μεταξουργείου πριν γίνει in.

Αν είσαι πρωτοετής, θα τους αναγνωρίσεις όταν μπουν στο μάθημα για ανακοίνωση και τα «ωχ» θα πέσουν βροχή. Μετά από εκεί, θα ακολουθήσει ένας μονόλογος που θα έκανες τον Stallin να δακρύσει και να γελάσει το μουστάκι του, καθώς και τονικότητες ομιλίας που θα σε παρέπεμπαν σε Uruk-Hai.

Οι παροχές τους είναι λίγες και καλές. Κερασμένο μαγαζί στα κρασάδικα που συχνάζουν, κερασμένη μπύρα στην πλατεία (ανεκτίμητο), βαριές κουβέντες στα κενά μεταξύ μαθημάτων και, σίγουρα, κάποιον κιθαρωδό ή μπαγλαματζή να παίζει αείμνηστα ρεμπέτικα (ή έτσι να νομίζει, τέλος πάντων).

Δεν είναι πόζεροι άνευ συνειδήσεως όπως οι ΔΑΠίτες, αλλά πρόσεξε καλέ μου πρωτοετή. Αν δεν είσαι ένας από αυτούς,ποτέ μην πιάσεις πολιτική, οικονομική ή κοινωνική κουβέντα μαζί τους. Έχουν μάθει απ’ έξω τις ατάκες του Ριζοσπάστη και μετατρέπονται και αυτοί αυτόματα σε καρυοθραύστες. Με μεγάλη επιτυχία κιόλας.

Θα τους βρεις είτε έξω να αράζουν σε ένα παγκάκι σαν κύριοι, είτε σε κάποιο εναλλακτικό στέκι που να παίζει κάτι αναμεταξύ ρεμπέτικου, reggae ή έντεχνου και θα συζητάνε βαθυστόχαστα και αυτοί, αναπαράγοντας κατά σειρά πόσο ζώα είναι οι δεξιοί, πόσο σιχαίνονται τις ταξικές διαφορές και πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα χωρίς το σατανικό «κεφάλαιο».

Ενοχλητικοί άμα ασχοληθείς και δεν συμφωνείς μαζί τους, κατά τα άλλα άκακοι και αθόρυβοι (εκτός αν πέσεις σε διαπληκτισμό τους με ΔΑΠιτες).

ΑΡΕΝ

Αριστερή Ενότητα σημαίνει το ακρωνύμιο και είναι η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως και το μαμά κόμμα, έτσι και η ΑΡΕΝ ούτε ξέρει ποιες συνιστώσες υπάγονται σε αυτήν και τι πραγματικά πρεσβεύει. Άλλοι θα στους πουν αναρχικούς, άλλοι σοσιαλιστές, άλλοι κουλουβάχατα με πατάτες γιαχνί. Το τελευταίο ίσως είναι το πιο ακριβές.

Το main topic είναι ένα. Είναι αριστεροί, δεν είναι ΠΚΣ, άρα μάλλον είναι μαζί μας. Καθότι νέα μόδα η ΑΡΕΝ και χωρίς ξεκάθαρο κοινό, δεν έχει προλάβει να σχηματίσει στερεότυπο ακόμα ως προς τα μέλη της. Έχει τα πάντα. Από τον φοιτητή που σκάει στην σχολή με πουκάμισο και λινό παντελόνι έως την τίγκα εναλλακτικιά κοπέλα που πηγαίνει σε φεστιβάλ βουβής μουσικής.

Η φάση είναι αλλαγή στο κατεστημένο, χωρίς να προσδιορίζεται ακριβώς η αλλαγή. Ή και να προσδιορίζεται, εύκολα αντικρούεται συνήθως ως χειρότερη της τωρινής κατάστασης.

Οι παροχές τους είναι απλές και όμορφες. Αν τους ακολουθήσεις, θα έχεις ένα περιβάλλον που θεωρητικά η γνώμη είναι ελεύθερη (αρκεί να συμφωνεί με μία από τις γνώμες του ΣΥΡΙΖΑ, οπότε η γκάμα είναι τεράστια), φοιτητές που βοηθάνε ο ένας τον άλλον, πρώτες θέσεις σε κάθε εναλλακτική παράσταση ή συναυλία που υποστηρίζει η παράταξη, καθώς και καλά πάρτι (αυτό τους το δίνω, είναι η μόνη παράταξη που όντως τα πάρτι που διοργανώνει μετράνε).

Θα τους συναντήσεις σε κάθε εναλλακτικό στέκι που δε συχνάζουν οι ΠΚΣίτες (ή και εκεί, είπαμε, all left wing is love) και σε κάθε προσπάθεια έκφρασης τέχνης και ιδεών μέσω ακαταλαβίστικων τρόπων και πράξεων.

Το επίπεδο ενοχλητικότητας τους είναι όπως όταν ο μικρός σου αδερφός γίνεται πιο γομάρι από εσένα. Πιθανότατα δεν θα σε ενοχλήσει, αλλά μπορεί εύκολά να σε τραμπουκίσει. Εκτός αν σε βάλει στο μάτι.

Για ΠΑΣΠ και ΕΑΑΚ δεν θα γίνει ούτε καν τιμητική αναφορά. Απλά δεν χρειάζεται. Ακόμα και οι ίδιοι έχουν ξεχάσει γιατί υπάρχουν μέσα στα ιδρύματα.

Από όσο κατάλαβες, καλέ μου πρωτοετή ή ενεργέ φοιτητή, chaos exists και λέγεται φοιτητικές παρατάξεις. Και είναι αρκετά αστείες είναι η αλήθεια. Αρκεί να μην τις πάρεις ποτέ μα ποτέ σοβαρά.

Αν το κάνεις αυτό, το κρίμα στο λαιμό σου και το δούλεμα, δικό μας.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.