Αν το καλοσκεφτεί κανείς, είναι αστείο.

Τραγικό θα μπορούσε να πει κάποιος, φαιδρό κάποιος άλλος, ξεκαρδιστικό ένας τρίτος.

Την εβδομάδα που μας πέρασε είδαμε την πιο γρήγορη παραίτηση υπουργού στην χώρα μας (δεν έκανα έρευνα αν σε άλλες χώρες έχει ξαναυπάρξει κάποιος υπουργός μόνο για 12 ώρες, οπότε πιθανότατα να κατέχουμε και παγκόσμιο ρεκόρ). Big deal, θα πει κάποιος. Σύμφωνοι. Το θέμα είναι το μέσο με το οποίο ανακοινώθηκε και ο λόγος.

Η ανακοίνωση, λοιπόν, για όσους ζείτε κάτω από καμιά πέτρα, έγινε μέσω twitter και η αφορμή όλης αυτής της κατάστασης ήταν ένα tweet του κ. Δημήτρη Καμμένου, βουλευτή των ΑΝ.ΕΛ.

Με λίγα λόγια, πιάσε το twitter και κούρευ’ το.

Το αστείο πάει φυσικά στο πόσο υποτιμούσε ο κόσμος -και δη αυτός της πολιτικής- τα ΜΜΔ (μέσα μαζικής δικτύωσης) μέχρι τώρα.

Με αφορμή αυτό, ίσως πρέπει να γίνει κάποιος απολογισμός στην πραγματική επιρροή τους στη σημερινή πολιτική πραγματικότητα.

Πριν από μια πενταετία, να λεγόταν κάτι τόσο σοβαρό μέσω ενός tweet ή ενός post, χωρίς κάποια επίσημη ανακοίνωση του κόμματος προς εφημερίδες, κανάλια, ραδιόφωνα και χωρίς δελτία τύπου θα ήταν, τουλάχιστον, περίεργο (η λέξη που έψαχνα να βρω στα ελληνικά είναι odd, αλλά ας βολευτούμε με το πιο γενικό «περίεργο»).

Από την άλλη μεριά, όμως, πριν μια πενταετία δύσκολα κάποιος θα έπαιρνε σοβαρά μια ατάκα που γράφτηκε σε κάποιο ΜΜΔ. Πολύ εύκολα θα μπορούσαν να πουν ότι η σελίδα είναι πλαστή, τα σχόλια επίσης, και ούτε γάτα, ούτε ζημιά.

Όπως επίσης, και πριν μια πενταετία, ο μέσος πολιτικός υποψήφιος δε θα έμπαινε καν στον κόπο να σχολιάσει κάτι μέσω ενός ΜΜΔ, καθώς πίστευε ότι η προβολή που θα έπαιρνε από εκεί θα ήταν μόνο σε πολύ συγκεκριμένες ομάδες τις οποίες ο ίδιος δε στόχευε.

Τα πρώτα δύο πιθανότατα και να ισχύουν. Το τρίτο σίγουρα όχι.

Η νέα γενιά πολιτικών έφερε μαζί της την συνεχή χρήση και επικοινωνία μέσω των ΜΜΔ. Οι νέοι πολιτικοί πάντα θέλουν να είναι κοντά και να «αφουγκραστούν» τους νέους ανθρώπους, οπότε πολύ λογικά θεώρησαν ότι έπρεπε να εισχωρήσουν στα «στέκια» τους. Το facebook και το twitter, δηλαδή.

Με την σειρά τους, οι παλαιότεροι πολιτικοί, βλέποντας ότι πιάνει και αντιλαμβανόμενοι ότι τα ΜΜΔ δεν χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από έφηβους που ακούνε περίεργη μουσική, ξεκίνησαν και αυτοί την αυτοπροβολή τους εκεί.

Εδώ είναι που ξεκινάει η μεγάλη μετάλλαξη της πολιτικής σκηνής.

Πλέον, το κάθε τεταρτοπέμπτο στέλεχος που δεν έχει χρόνο στα κανάλια, μπορεί ευθαρσώς να πει την γνώμη του και αυτή να ακουστεί. Μπορεί να προβάλει εαυτόν και προσωπικό έργο, χωρίς την ανάγκη να εγκριθεί από τη δημοσιογραφική (sic) κοινότητα.

Αυτό που άργησαν να αντιληφθούν οι περισσότεροι «νέοι» σ’ αυτόν τον κόσμο, είναι η ταχύτητα μετάδοσης των δηλώσεων και η ύπαρξη πολλών αντιλόγων μαζί.

Για αρκετούς, δεν ήταν εύκολο να καταλάβουν το πόσο τους παίρνει να εκτεθούν και με τι ρυθμό . Ειδικά σε μια περίοδο που το internet PR στην Ελλάδα έχει μόλις κάνει τα πρώτα του δειλά βήματα σαν κάτι αναγκαίο.

Πόσο μάλλον σε μία αναβράζουσα πολιτική σκηνή, όπως αυτή της Ελλάδος τα τελευταία σχεδόν 10 χρόνια, το παραμικρό επικοινωνιακό λάθος ήταν άξιο λιθοβολισμού.

Η λέξη λάθος, εν τη προκειμένη, έχει μια φοβερά ενδιαφέρουσα σημασία.

Κάνοντας ένα επικοινωνιακό λάθος, ο εκάστοτε πολιτικός απλά στην ουσία έλεγε την γνώμη του, χωρίς να φιλτραριστεί από τους επικοινωνιολόγους και τους δημοσιογράφους της κάθε κομματικής εφημερίδας. Κοινώς, έλεγε την γνώμη του νέτα σκέτα.

Η συχνότητα αυτής της εκφοράς γνώμης ήταν στην διακριτική ευχέρεια του καθενός, αλλά όπως όλοι ξέρουμε, δώσε ένα νέο παιχνίδι σε ένα παιδί και αυτό θα παίζει μαζί του όλη μέρα.

Οι πολιτικοί μας υποψήφιοι, λοιπόν, απλά μας έλεγαν την γνώμη τους με την συχνότητα που επιθυμούσαν. Και όσον αφορά εμάς τους πολίτες, πολύ καλά έκαναν.

Πλέον έχουμε κάθε στοιχείο που χρειαζόμαστε προκειμένου να αντιληφθούμε το προφίλ που θέλει ένας πολιτικός να βγάλει προς τα έξω, χωρίς τα φίλτρα της «δημοσιογραφίας».

Μια βόλτα σε μια ενεργή σελίδα ενός πολιτικού σε κάποιο ΜΜΔ αρκεί για να καταλάβει κάποιος τι άτομο θέλει να δείχνει και κατά πόσο αξίζει την ψήφο μας.

Η ικανότητα υποστήριξης της γνώμης του, δε, φαίνεται από τις απαντήσεις που δίνει σε θετικά ή αρνητικά σχόλια που δέχεται από τους υπόλοιπους χρήστες. Ένα online debate χωρίς χρόνο ερώτησης και απάντησης και non-scripted. Ίσως και το πλέον δημοκρατικό debate στην Ελλάδα.

Επιπλέον, με όλο και λιγότερους ανθρώπους να βλέπουν τηλεόραση ή να διαβάζουν εφημερίδα, η πληροφόρηση και η επικοινωνία μέσω κάποιου ΜΜΔ σαφώς και συνάδει με το πνεύμα των ημερών. Όπως επίσης, ο πραγματικός σχολιασμός ενός γεγονότος από όσους ενδιαφέρονται να το σχολιάσουν έχει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα από μια «τυχαία» δημοσκόπηση.

Η πραγματικότητα είναι απλή. Ήταν θέμα χρόνου μέχρι τα ΜΜΔ να αποτελέσουν βασικό και όχι βοηθητικό κομμάτι της πολιτικής σκηνής, όπως και σε σχεδόν κάθε άλλη δραστηριότητα του σημερινού ανθρώπου.

 Το αν είναι σωστό ή καλύτερο, είναι προσωπικό θέμα του καθενός. Το μόνο βέβαιο είναι ότι το internet είναι σκληρό (ίσως και δίκαιο) σε αυτά που συναντάει. Και επειδή η κριτική καλό είναι να μη γίνεται στο μέσο αλλά στο περιεχόμενο, καλοί μου πολιτικοί συνεχίστε την έκθεση σας. Μόνο καλό μας κάνει.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.