Όλοι εσείς, σας ξέρουμε.

Ναι, εσείς. Μη μου το παίζετε παρθένες στην εποχή του μεσοπολέμου τώρα.

Εσείς, που καταφέρνετε να σπάσετε τα νεύρα σε όλους τους υπόλοιπους.

Εσείς, που νομίζετε ότι βγήκατε έξω και θα μας δείξετε πώς είναι το περνάω καλά.

Εσείς, που καταφέρνετε με μοναδικό τρόπο το mood μιας παρέας ή ενός μαγαζιού.

Ποιοι είστε εσείς;

Ψήσε καφέ, μανίτσα, και θα σας πω τώρα. Σήμερα έχω όρεξη για στεγνό κράξιμο.

Ο καυλωμένος-με-ό,τι-τραγούδι-ξέρει: Οκ, το καταλάβαμε ψηλέ. Άκουσες ένα τραγούδι που έχεις ξανακούσει και ξέρεις τους στίχους. Μπράβο σου. Χαίρομαι πολύ που έχεις μνήμη, κάτι που αποδεικνύει ότι έχεις εγκέφαλο.

Πες μου τώρα κάτι όμως. Για ποιο λόγο το τραγουδάς αρκετά δυνατά ώστε να μου έρθουν τα πνευμόνια σου αγκαλιά και αυτό το κάνεις σε απόσταση αναπνοής από το αυτί μου;

Έρχομαι εγώ, πασάκο μου, όταν περιμένω να πάρω τον καφέ μου και ακούω μουσική, να σου τραγουδήσω στην καφετέρια που αράζεις το «Cowboys from hell» των Pantera που έχω στο mp3;

Εσύ γιατί όποτε ακούσεις σε μαγαζί Ξύλινα Σπαθιά ή Τρύπες κάνεις σαν groupie του Justin Bieber σε περίοδο ωορρηξίας; Σου πε κανείς ότι περνάς audition από το X-Factor ή ότι για να περάσουμε καλά πρέπει να σε ακούσουμε να γκαρίζεις σαν μουλάρι μέσα στο αυτί μας;

Fun Fact: Αυτό συμβαίνει κυρίως από άντρες, αυτούς που πάνε για ποτό με τις κολεγιακές καζάκες, και πάντα σε κάποιο ελληνικό rock ή ξένο alter-rock κομμάτι. Και όποτε το τραγούδι είναι το Λιωμένο Παγωτό, το τραγουδάνε στο Δέσποινα Βανδή version.

Η είμαι-ωραία-γκόμενα-και-θα-ήθελα-να-είμαι-DJ: Οκ, το καταλάβαμε. O Dj σε γουστάρει ή σου έκανε πεσιματάκι. Μπράβο σου, κοκόνα μου, χαίρομαι για σένα, άντε και με έναν πόνο να μπει και με έναν να βγει.Εξήγησε μου τώρα, όμως. Για ποιο λόγο τα τελευταία 45 λεπτά που πήρες χαμπάρι το τι παίζει πας και του κάνεις νάζια για να παίζει ό,τι θες εσύ;

Κοίτα να δεις κάτι. Όπως θα έρθεις σε εμένα και θα μου πεις «Δεν μπορώ να κάνω τη δήλωση μου, πάρε λεφτά και κάν’ τη μου», έτσι και ο μαγαζάτορας είπε στον DJ «Δεν ξέρω να παίξω μουσική, πάρε λεφτά και παίξε». Λέγεται επαγγελματίας, συνεπώς πληρώνεται για κάτι που ξέρει να κάνει.

Τώρα που το ξεκαθαρίσαμε αυτό, εσένα ποιος σου είπε ότι είσαι DJ και μας σπας τα κάκαλα, ζητώντας να ακούσεις Nirvana μετά από Rihanna;

Θα μου πεις καλός μαλάκας και αυτός που το κάνει, αλλά επειδή ξέρεις ότι το νινί σέρνει καράβι, άσε εμάς τους υπόλοιπους να πιούμε το ποτό μας σαν άνθρωποι και το βράδυ που θα του κάτσεις, άσ’ τον στο laptop με το σώβρακο και τα ακουστικά να σου ρεμιξάρει Κοκκίνου με Ραχμάνινοφ.  

Λυπήσου μας, μανίτσα μου. Και εσύ το ίδιο, αστραποκαυλίτσα DJ!

Fun Fact: θα είναι η μόνη που γουστάρει στο μαγαζί, όλοι οι υπόλοιποι θα βαράνε ενέσεις καφεΐνης στο μάτι για να μην κοιμηθούν και στο τέλος θα τους βγάλει όλους ξενέρωτους και ότι δεν διασκεδάζουν. [email protected]%^%^^$%^! Αυτό έχω να σου πω μόνο!

Ο/Η μην-πάμε-εκεί-δεν-είναι-ωραία: Εντάξει, δε χρωστάς καλό λόγο ούτε στη μάνα σου, το ξέρουμε αυτό. Παρ’ όλα αυτά, είμαστε αρκετά ανώμαλοι να σε πάρουμε μαζί μας.

Πάντα θες και να περνάει το δικό σου, επίσης το ξέρουμε.

Αλλά γιατί δε χρησιμοποιείς την ικανότητα βασικής επικοινωνίας που έχουν τα νήπια και να πεις «πάμε εκεί», παρά κάθεσαι και μας λες «δεν έχω πρόβλημα να πάμε οπουδήποτε, αλλά μην πάμε σε όλα τα υπόλοιπα μαγαζιά εκτός από αυτό που θέλω, δεν είναι ωραία»;

Και άντε και να το έλεγες έτσι. Πρέπει να κάνεις το τελετουργικό σου πρώτα.

Πρέπει να στίβουμε όλοι το μυαλό μας (που σε μερικούς δε μας περισσεύει κιόλας) για να πάμε κάπου που θα ήμαστε όλοι ευχαριστημένοι και να απορρίπτεις με φανερή αγανάκτηση και υποβόσκουσα καύλα στα μάτια ό,τι και να προταθεί με το επιχείρημα ότι δεν είναι ωραία.

Αρχικά, αν το μόνο πράγμα που σε νοιάζει στην έξοδο σου είναι το μέρος, βγαίνε μόνος σου. Έπειτα, γενικότερα βγαίνε μόνος σου. Μου σπας τα νεύρα.

Fun Fact: όταν πάμε στο μαγαζί που μας τα έχει κάνει τσουρέκια να πάμε, θα είναι σχεδόν πάντα η χειρότερη δυνατή επιλογή και θα πει κάτι του στυλ «πω, πω, μαλακία που ήρθαμε εδώ, έπρεπε να είχαμε πάει εκεί που λέγατε εσείς».

Ο/Η χορεύω-και-παίζω-muai-thai: Εντάξει, μάνα μου, το πιάσαμε. Είσαι γεννημένος ή γεννημένη Billy Elliot και Michael Jackson συμπούρμπουλα. Ή έτσι νομίζεις, τέλος πάντων.

Η απορία μου έγκειται στο εξής: Γιατί πρέπει να μας σαπίσεις όλους στο ξύλο;

Μια να πέφτεις πάνω μας, μια να μας κλωτσάς, μια να τρώμε σφαλιάρες κατά λάθος, μια να φεύγει αλλού το ποτό κι αλλού τα παγάκια. Και πάντα η ίδια βλαμμένη έκφραση, ακόμα και την 12η φορά που θα το κάνεις.

Goofy puppy-eyes και ένα συμπαθητικό «συγγνώμη, απλά έχω πορωθεί».

Μωρέ καλά κάνεις και εκφράζεσαι, αλλά εγώ γιατί να φύγω από το μαγαζί με κατάγματα πολλαπλού βαθμού, 3 πληρωμένα ποτά που δεν ήπια και πλέον κατοικούν στα ρούχα και μια κάφτρα που άφησες δωράκι στο χέρι μου (επειδή όταν χορεύεις το κάνεις και με στιλ);

Fun Fact: Αν του/της κάνεις οτιδήποτε κοντά σε παρατήρηση, θα σου πει «χαλάρωσε, ρε φίλε, σε μπαρ είσαι». Το ξέρω ρε φίλε, σε bar είμαι, όχι σε συναυλία των Lamb Of God, ούτε στο ring με τον Tyson!

Είστε πολλοί ακόμα που αξίζετε να βρεθείτε σε αυτό το άρθρο, και την συγγνώμη μου που σας αφήνω εκτός. Αλλά όπως προείπα, ξέρουμε ποιοι είστε. Όχι ότι θα σας κάνουμε και τίποτα, απλά να ΄χαμε να λέγαμε.

Α. Και ξέχασα.

Σταματήστε να μας σπάτε τα αρχίδια! Με πολύ αγάπη. 


 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.