Ζούμε στην εποχή που ανοίγοντας το χαζοκούτι της τηλεόρασης μπορείς ν’ ακούσεις και να γελάσεις με κάθε μακρύ και κοντό του καθενός. Από παπάδες πεθαμένους να περιφέρονται ωσάν την αποκάλυψη των ζόμπι στα στενά της πόλης, από συζυγικά βασανιστήρια σε κάνα άτυχο παππού που του έμελλε να εξορίζεται στο ίδιο του το μπαλκόνι από την αλλοπαρμένη μπαμπόγρια γυναίκα του, μέχρι και δεήσεις στον Ύψιστο μπας και μας λυπηθεί και στείλει λίγη βροχούλα, θυμίζοντάς μας ότι το δωδεκάθεο έχει βαθιά τις ρίζες του χωμένες στην καρδιά μας.

Παιδιά, καταλαβαίνω απόλυτα πως η οικονομική κρίση στις τσέπες μας, μας ρούφηξε και μας ξεζούμισε. Ξέρω, δε, ότι είμαστε όλοι ένα βήμα πριν την απόλυτη ξεφτίλα, πριν βγούμε στο δρόμο ξεβράκωτοι κάνοντας θυσίες σε Δία και Απόλλωνα, μήπως τελικά τους πείσουμε να αποκαταστήσουν την ηθική τάξη και στείλουν κάνα δίφραγκο στο παντελόνι. Αλλά όταν ο παραλογισμός γίνεται τρόπος ζωής και τον θεωρούμε και λογικό, τότε βαράτε βιολιτζήδες!

Γιατί, όπως και να το κάνουμε, βλέποντας του αντιεμβολιαστές να μάχονται κατά των εμβολιασμών και ν’ αφήνουν τα παιδάκια τους ανεμβολίαστα, βάζοντάς τα σε κίνδυνο, σου στρίβει το μάτι και το μυαλό μαζί. Όταν στη Ρουμανία καταγράφονται 675 κρούσματα ιλαράς για το 2016 λόγω αντιεμβολιασμών –ανάμεσά τους τρεις θάνατοι- έναντι 7 κρουσμάτων για το 2015 –χωρίς να σημειωθεί θάνατος-, καταλαβαίνουμε πως κάτι τέτοιο είναι το λιγότερο ανεγκεφαλιά και το περισσότερο κάποιο είδος μαζοχισμού και φρενίτιδας.

Το γεγονός ότι είμαστε άφραγκοι δε μας κάνει λιγότερο έξυπνους ή λιγότερο ικανούς. Πανικοβληθήκαμε, δε λέω! Είναι άτιμο πράμα, άλλωστε, να μετράς ένα-ένα τα χάλκινα ψιλά σου για να συμπληρώσεις κομπόδεμα για ένα πακέτο μακαρόνια. Βάσανο, θαρρώ επίσης, είναι να διαπραγματεύεσαι με τη ΔΕΗ για λίγες δόσεις παραπάνω, με φόβο μην ξυπνήσεις κάνα πρωί και τρίβεις πέτρες για ν’ ανάψεις φωτιά για τον ελληνικό σου. Αυτό, όμως, δε δικαιολογεί σε καμία περίπτωση την έκπτωση της κρίσης και του πνεύματός σου.

Δεν είναι άλλοθι, ας πούμε, για τις μανούλες του φου-μπου που ευτελίζουν την έννοια της μητρότητας  πετώντας ό,τι χαζομάρα τους κατέβει. Είναι ανησυχητικό, απογοητευτικό κι ανέλπιδο να βλέπεις πως όλη η στενομυαλιά κι η ανοησία συγκεντρώθηκαν στο μυαλό μαμάδων που «δεν πρέπει να τρώνε χταπόδι στην εγκυμοσύνη επειδή βεντουζάρει το έμβρυο»!

Ωστόσο, ναι! Οι οικονομικές συνθήκες που βιώνουμε, η νοσούσα αγοραστική μας δύναμη κι οι τεχνικές λιτότητας και μικροπρέπειας θυμίζουν αρκετά εκείνες τις εποχές που μαζί με τη φτώχια και την υπανάπτυκτη οικονομία συμβάδιζαν ακαλλιέργητα μυαλό και πνεύμα. Έτσι και τώρα, στρέφοντας όλη μας την προσοχή στο πώς θα εξασφαλίσουμε λεφτά –γιατί είναι γλυκά τα άτιμα-, αποδυναμωθήκαμε πνευματικά κι αναπτύξαμε μια ιδιόρρυθμη και ψυχασθενική συμπεριφορά ηλιθιότητας. Οπισθοδρομούμε ανελλιπώς και περνιόμαστε και για σοφοί!

Είναι τιμή, σεβασμός και παράδοση, λέει, να κοτσάρουμε στο θρόνο τον Μητροπολίτη και να τον βολτάρουμε στους δρόμους της Λαμίας. Εγώ πάλι, όσο ωμή κι αν γίνομαι, αντίκρισα ένα νεκρό, κίτρινο άνθρωπο καθιστό σε μία καρέκλα και το εξοργιστικότερο είναι ότι έγινε viral από την ίδια την Εκκλησία όταν ανέβηκαν οι φωτογραφίες του στο φατσοβιβλίο. Την επόμενη φορά, εύχομαι, να περπατήσετε αγκαζέ και να χαζογελάτε αραδιάζοντας κουτσομπολιά σαν γυναικούλες! Ευτυχώς που υπάρχουν, δηλαδή, κι οι εκκλησιαστικοί άρχοντες σ’ αυτήν τη χώρα να πιπιλάνε το μυαλό μας με ό,τι πιο παλαιολιθικό υπάρχει και να γινόμαστε υποχείρια της ίδιας μας της βλακείας.

Αστοιχείωτη παιδεία, θες να ‘ναι; Πλύση εγκεφάλου απ’ τα χαζοκάναλα; Αδηφαγία και προπαγάνδα; Το μόνο σίγουρο είναι ότι η κρίση εμμένει όσο πιο υποβαθμισμένο είναι και το μυαλό μας. Γιατί αν δεν το βάλεις να δουλέψει, κλοτσώντας τις παρωπίδες, η κρίση, η αγανάκτηση και το αδιέξοδό σου θα στο κατασπαράξουν το μεδούλι. Άλλωστε, από τότε μου μας χτύπησε η μαύρη οικονομική μοίρα, μια βόλτα να κάνεις όξω, θα τη δεις τη μούρλα στα μάτια όλων μας.

Θεούσοι και θεούσες κραυγάζουν για πίστη στη Βίβλο, το μισό κοινωνικό πλήθος στιγματίζεται ως αθέμιτο, ο Φουρκιώτης έκανε στροφή στην ποιότητα κι αντί για τσόντες παρουσιάζει «σοβαρή» εκπομπή στο «Ε», καθιερώθηκε μέχρι και παγκόσμια ημέρα χωρίς σουτιέν. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, εκτός απ’ τα σουτιέν μας, θα τραβάμε και τα βυζγιά μας σε λίγο!

Τα φράγκα τελείωσαν, η κρίση επήλθε, η τρέλα εξαπλώθηκε και το μυαλό οπισθοχώρησε ατάκτως σε εποχές που μήτε τις γνωρίσαμε, μήτε τις λησμονήσαμε. Πόσο πιο πίσω μπορεί να πάει αυτή η κοινωνία; Ή σωστότερα, πόσο οπισθοδρομική αντέχει να γίνει;

Η κρίση και τα απότοκά της ήταν η επαλήθευση ότι κάτι στο ποιόν μας μάλλον είναι διαταραγμένο. Όταν ο άνθρωπος πανικοβάλλεται κι αγανακτεί μετατρέπεται σε όρνιο που αποδέχεται ό,τι του πλασάρουν κι ακόμη χειρότερα ό,τι μπούρδα ξεθάψει στον εγκέφαλο την προωθεί επισήμως στον έξω κόσμο.

Ας πάω κι εγώ, όμως, τώρα να ενημερωθώ για τις προβλέψεις της ΕΜΥ, γιατί με ‘χει φάει η κάψα μπας και πήγαν βερεσέ οι λιτανείες στις Καλυθιές της Ρόδου για την ανομβρία –όπου πρωτοστάτησε πάλι η κλασσική Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία. Χωρίς να υπονοώ, βεβαίως-βεβαίως, ότι η Εκκλησία εκμεταλλεύεται την ανημποριά και την ανάγκη για σωτηρία των ηλιθίων και τους ρίχνει ακόμη βαθύτερα στο βούρκο αναχρονισμών και ντεμοντέ αντιλήψεων.

Σε τι κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά μας, οέο;

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.