Ω, βασιλεύς, Ζουράρι! Από δω το ‘φερες, από κει το πήγες, το ‘φαγες το Υπουργείο Παιδείας. Κι εκεί που περιμέναμε να ‘ρθει ο Φίλης και να ρημάξει κάθε απομεινάρι αρχαίων ελληνικών, οραματίζομαι τώρα μια ζωή αμιγώς αρχαιοελληνική με την υπογραφή σου, αφού εμένα ασυζητητί μ’ έπεισες το Φλεβάρη πως ο λόγος σου έχει βάθος. Στοιχηματίζω πως η πρώτη σου ενέργεια είναι να μεταφράσεις τα πάντα στα αρχαία κι η επίσημη γλώσσα του κράτους να γίνει η αρχαία ελληνική!

Ήδη όλα ξεκίνησαν από το facebook, τον επικείμενο «προσωποπάπυρον». Καλά τα έλεγαν τότε οι Ράδιο Αρβύλα κι εμείς γελούσαμε. Όλα θα λάβουν αυτό το πολυπόθητον και καθηλωτικόν «ν» στο τέλος των λέξεων, οι τόνοι έγιναν περισπωμένες και θα μάθουμε να γράφουμε τα ονόματά μας από την αρχή σε λίγο.

Όταν σχολιάζεις σε ενημερώνει με το «σχόλιον γράφειν» κι η «δημοσίευση» μεταφράστηκε «ἐκθείναι». «Τί δοκείς;» αντί για «τι σκέφτεστε;» και θα παλεύουμε τώρα να γράψουμε μία ορθογραφικά και συντακτικά σωστή φράση στα αρχαία από τη ντροπή μας που το fb είναι πιο διαβασμένο από εμάς. Αν δε γίνει το like «αρέσκω» εγώ δεν ησυχάζω. «Οἶκος» η αρχική σελίδα, «Διαγγελίαι» τα notifications, οι εκδηλώσεις έγιναν «῏Ω γέγοναι». «Αγγέλματα», «Γνώριμοί σοι ἄνϑρωποι», «Πάσας παϱαινέσεις ϕιλίας ίδεῖν», «Πάντα Ἰδεῖν» σκόρπια σε όλη τη σελίδα στο fb. Και πού ‘στε ακόμα!

Αποστέλλω δε, ἐκ τῶν προτέρων επίσημην αίτησην στο Υπουργείον ούτως ώστε όταν εφαρμοστούν κι άλλες αλλαγές, το «έλεος» να γίνει «ἀποκηρύσσω μετά βδελυγμίας», το «ουάου» να δώσει τη θέση του στο «κολοφών δόξης» και το «τέλειο» στο «ἐκπάγλου καλλονῆς». Ψαγμενιές χρειάζεται το πράγμα κι όχι προχειροδουλειές, ἒπεα πτερόεντα δε βοήθησαν ποτέ κανέναν.

Το χειρότερο θα ‘ναι κάθε φορά που το facebook αποφασίζει να σου υπενθυμίσει παλιές δημοσιεύσεις και θα σε κοροϊδεύει γράφοντάς σου ότι τίποτα δεν μπορεί να μείνει κρυφό για πάντα, «οὐδέν κρυπτόν ὑπό τόν ἥλιον». Εκεί προτείνω, αν θέλετε, να διεκδικήσουμε την επιλογή «σιγήν ἰχθύος» ή «τά ἐν οἲκῳ μή ἐν δήμῳ» για να έχουμε και το κεφαλάκι μας ήσυχο. Άλλωστε, ό,τι συνέβη «πάλαι ποτέ» μένει και στο «παρελθόν». Στην τελική, πώς ήμουν έτσι πριν δυο χρόνια;

«῏Ω κοινὸν αὐτάδελφον ᾿Ισμήνης κάρα», διατυμπάνιζε η Πέγκυ Καρά; Φίλε, φαντάζομαι ότι αντί για «WC» το ταμπελάκι προς τις τουαλέτες θα γράφει «ΜΠΙΝΤΕΣ», ώστε να γίνει και το όνειρο του Κατακουζηνού πραγματικότητα, επιτέλους. Ο υπολογιστής θα πάψει να σε υποδέχεται με το ένθερμο «Καλώς όρισες, Γιάννη» και πλέον θα σου αμολάει το «῏Ω χαῖρε, τέκνον Ἰωάννη». Όταν εκπλησσόμαστε ή ανησυχούμε θα μονολογούμε «Φεῦ!» και «Οϊμέ!» και δεν ξέρω γιατί, αλλά μας φαντάζομαι όλους ταυτοχρόνως να σηκώνουμε τα χέρια προς τον ουρανό, να κρατάμε τις καρδιές μας και τα κεφάλια μας και να μοιρολογούμε. Πόσο πίσω θα γυρίσουμε πια;

Το «σεξ» θα γίνει «συνουσίαν» και το «ὅδευε εἷς συνουσίαν» θα ‘ναι το νέο «άντε γαμήσου». Για να μην αναφερθώ σε όλες τις άλλες βρισιές με τις οποίες trollάραμε από ‘δω κι από ‘κει και τώρα θα γίνουν απτή πραγματικότητα, όπως «λαβέ ταῦτα νοσούσα κορασίδα» , «τῆς ἐπὶ χρήμασιν γυναικός τό σιδηροῦν κιγκλίδωμα» (προφητική Κατακουζίνα!) ή το «ἀπείρου κάλλους αἰδοῖον» (για τα ωραία κορίτσια κοπλιμέντο κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!).

Κι ας υποθέσουμε πως θες να παραγγείλεις τώρα σουβλάκι –λατρεμένο σπορ κάθε γνήσιου Έλληνα και μη-, μια πίτα με πατάτα, ντομάτα, κρεμμύδι και τζατζίκι, η γνωστή σε όλους μας «απ’ όλα». «Μια πίτα γύρο χοιρινό με γεώμυλον (πατάτα), στρίχνον το λυκοπερσικόν (τομάτα), κρόμμυον (κρεμμυδίλα) και μπόλικο γιαουρτοσκόρδιον (τζατζικίλα), παρακαλώ». Ήδη φιγουράρει ο σουβλατζής μπροστά μου να κλαίει με λυγμούς αγκαλιάζοντας το λεξικό σε εμβρυική στάση πάνω στην ψησταριά. Ντάξει, παιδιά, νομίζω αυτό είναι ιεροσυλία και θυμίζει λίγο αρχαιοελληνικά βασανιστήρια. Και το χειρότερο είναι πως οι αρχαίοι Έλληνες τέτοια προβλήματα δεν είχαν, γιατί στην εποχή τους δεν υπήρχε ούτε η πατάτα, μα ούτε κι η τομάτα!

Μεγάλε Μπιθικώτση, το «Εγώ δεν έχω βγάλει το σχολείο» ετοιμάζεται για μεγάλες δόξες κι επανεκτελέσεις. Εγώ, τουλάχιστον, χάρη σ’ εσένα έμαθα πως «η προπαραλήγουσα ποτέ δεν περισπάται όταν η λήγουσα είναι μακρά» και νομίζω πως μάλλον θα σε χρειαστούμε κομματάκι για όλες τις αλλαγές που επίκειντο.

Έχω ήδη αρχίσει να ξεφυσάω τρομοκρατημένη για τον αρχαιοελληνικό κόσμο που ετοιμάζει ο Ζουράρις. Δε μας έφταναν οι πόρτες που έχουμε φάει στη μάπα χάρη στα ανεπανάληπτα «έλξατε» και «ωθήσατε» που πάμε και κολλάμε στις εισόδους και δε φτάνει που δεν μπορούμε έτσι κι αλλιώς να συνεννοηθούμε μεταξύ μας, άχνα δε θα βγάζουμε τώρα!

Κατά τ’ άλλα, υπάρχει καιρός του λέγειν, του αντιλέγειν και του ψέγειν… κι ό,τι θέλει ας κατεβάσει!

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.