Στην Πορτογαλία η αστυνομία έχει δική της σελίδα και τα όργανα ασφαλείας ανεβάζουν selfies εν ώρα εργασίας. Ε, λοιπόν, αυτό με μια πρώτη ματιά είναι τραγικό, ειδικά ο συνδυασμός του οργάνου ασφαλείας και των selfies. Με μια δεύτερη ματιά και παραλείποντας το γεγονός ότι είναι μπάτσοι –δική μου προκατάληψη αυτό, το παραδέχομαι!-, όλος ο κόσμος πλέον βγάζει φωτογραφίες στη δουλειά. Καλά, εντάξει, η επίσημη σελίδα στο facebook των Πορτογάλων συνεχίζει να είναι τραγελαφική. Μοιάζει με διαφήμιση και δεν ξεχωρίζεις αν πρόκειται όντως για το επίσημο, αστυνομικό σώμα ή αν είναι καρναβαλιστές που τρολάρουν. Αλλά, εδώ στα δικά μας, ας μην αρχίσουμε καλύτερα ιστορίες για αγρίους, όπου σηκώνουμε το δάχτυλο και φωνάζουμε ότι «είναι υπεύθυνοι για την προστασία μας κι αυτοί κωλοβαράνε», γιατί κι οι γιατροί με τους νοσηλευτές, τους τραυματιοφορείς, τους ναυαγοσώστες και τα συναφή μ’ ένα κινητό στο χέρι είναι κι εξίσου υπεύθυνο πόστο έχουν αναλάβει. Αλλά εκεί δεν παραπονιέται κανείς, βλέπω. Οπότε, ας ξεκολλήσουμε!

Είναι τραγικό, λοιπόν, αλλά όχι όσο φανταζόμαστε, το γεγονός ότι πλέον όσοι υπηρετούν τα σώματα ασφαλείας βγαίνουν απροκάλυπτα στα social media και εκθέτουν το καθήκον τους. Αν ήταν υδραυλικοί, μαθηματικοί, ηλεκτρολόγοι μηχανικοί κι ό,τι άλλο, δε θα σε ενοχλούσε και τόσο. Αυτό είναι κομμάτι της προκατάληψης –κι όχι άδικης, καταλαβαίνω!- που έχουμε για τους αστυνομικούς ή γενικότερα, αν θες, για τις ένοπλες δυνάμεις.

Κι όπως είπα άνωθεν, δεν έχεις άδικο που τους παρεξηγείς. Άλλωστε, ουκ ολίγες φορές, μας έχουν αποδείξει περίτρανα ότι ή που θα είναι ανίκανοι κι αδιάφοροι ν’ ασκήσουν το επάγγελμά τους ή που το καλάμι που καβαλάνε είναι μακρύτερο απ’ το μπόι τους. Λες και το να φοράς στολή σε κάνει ανώτερο από τους υπολοίπους. Φταίνε αδιαφιλονίκητα η υπερβολική εξουσία που τους προσδίδει το κράτος, η λίγη παραπάνω εξουσία που κλέβουν οι ίδιοι από μόνοι τους έχοντας ένα κράτος ανίκανο να επιβάλλει την τάξη κι η εγωκεντρική και μάγκικη εκπαίδευση που τους προσφέρεται κάνοντας τους να πιστεύουν πως κατακτούν το σύμπαν (και η γενικότερη εκπαίδευση και παιδεία που διαθέτει η Ελλάδα, βεβαίως-βεβαίως). Φθάνοντας έτσι, η πλειοψηφία –γιατί είναι άδικο για κάποιους να τους βάλουμε στον ίδιο σάκο- να έχουν απρεπή κι απαράδεκτη (τουλάχιστον!) συμπεριφορά προς το κοινωνικό σύνολο, το οποίο υποτίθεται πως έχουν υπό την προστασία τους. Χάνοντας, εν κατακλείδι, την ουσία, πορεύονται εχθροί του κοινωνικού συνόλου, το οποίο τους απεχθάνεται και τους σιχτιρίζει με το δίκιο του, καθώς νιώθει πως ζει μέσα στην ανασφάλεια!

Άρα, έχουμε έναν πρώτο λόγο εδώ κι ίσως τον κυριότερο, η έλλειψη εμπιστοσύνης που μας δημιουργούν, από τη φύση τους πια, τα όργανα της τάξεως, να μας κάνουν να τρομοκρατούμαστε και να νευριάζουμε στη δημόσια εικόνα τους στα social media. Άλλωστε, στην τελική, δεν καταλαβαίνω γιατί χρειάζονται διαφήμιση, αν πάρουμε για παράδειγμα τους Πορτογάλους. Η αστυνομία, αστυνομία παραμένει όπως κι αν την κοιτάξεις. Επαναλαμβάνω πως αν ήταν επαγγελματίες, βέβαια, διαφορετικού τομέα δε θα θιγόσουν τόσο. Ούτε αν έκαναν καλά τη δουλειά τους κι ήταν ταγμένοι στο πλευρό του συνόλου –κάτι που αμφιβάλλω αν θα γίνει ποτέ- θα αναστατωνόσουν.

Ένας δεύτερος λόγος που θα έπρεπε να σε κάνει να πανικοβάλλεσαι όταν τους βλέπεις να σαχλαμαρίζουν βγάζοντας τη μουτσούνα τους στο φου-μπου, το ίνστα, το σνάπ-τσατ κ.ο.κ., είναι ότι θα έπρεπε να σε πειράζει και ν’ αντιδράς για τα πλοκάμια που έχει απλώσει η τεχνολογία σε κάθε τομέα της ζωής μας. Νομίζω πως όλοι καταλαβαίνουμε ότι αν το savoir-vivre δε μας έβαζε κάποια όρια, τότε μέχρι και το χέσιμο θα ανεβάζαμε σε selfie. Οπότε θα έπρεπε να στήνουμε το 90% της κοινωνίας στον τοίχο για την απρόσωπη, ανούσια, μηχανική κι αποπροσανατολισμένη ζωή που κάνουμε πλέον, όλοι μας ανεξαιρέτως! Άνθρωποι είναι όλοι κι όλοι τα ίδια κάνουν. Δε γίνεται να σε ενοχλεί στο μισό ποσοστό του συνόλου και το άλλο μισό να την περνάει λάδι. Ή που θα πλασάρουμε όλοι την ξεφτίλα μας προς τα έξω ή που θα είμαστε σοβαροί και μετρημένοι. Ποιος σου είπε ότι μ’ αρέσει να βλέπω μόνο σερβιτόρους και barmen να βγαίνουν φώτο; Ούτε αυτούς θέλω να βλέπω συνέχεια.

Αυτό που σου προκαλεί την απέχθεια όταν τους αντικρύζεις στον υπολογιστή είναι απλά η στολή, η σημασία και το βάρος που της έχεις δώσεις, που της έχει δώσει το γαλούχημα της κοινωνικής υπόστασης. Αυτό που πρέπει ν’ αλλάξει για να το αποδεχτείς ή να το απορρίψεις με επιχειρήματα, κι όχι με το γνωστό «σα δε ντρέπονται τα ρεμάλια», είναι η θέση κι η δύναμη που κατέχουν ανάμεσα στο σύνολο. Για ν’ αλλάξει η νοοτροπία των ένστολων και μετέπειτα ν’ αλλάξει κι η άποψη που έχεις γι’ αυτούς. Δε θες σώματα ασφαλείας που να σε καβαλάνε ή που να σε υπηρετούν, θες να σε προστατεύουν. Αν η σχέση σου μ’ εκείνους ήταν υγιής, τότε ούτε που θα ‘βλεπες τα καμώματά τους. Αν η ύπαρξή τους στην κοινωνία ήταν άξια κι επί της ουσίας, τα πράγματα θα φάνταζαν αλλιώς.

Επιπλέον, κάποια στιγμή θα πρέπει να μάθεις να κοντρολάρεις τον εθισμό σου στην τεχνολογική εξέλιξη και τα social media. Όλα φτιάχτηκαν για να εξυπηρετηθεί το ανθρώπινο ον. Ή μάλλον, η πρώτη αιτία αυτή ήταν. Δυστυχώς όμως, ταυτόχρονα αποπροσανατολίζεται και νανουρίζεται. Γι’ αυτό, πρώτα θα μάθεις να ρυθμίζεις το μυαλό σου και την κρίση σου κι ύστερα, αφού επισκευάσεις επιτέλους το έκτρωμα που έχεις φτιάξει για κόσμο, το ξανασυζητάμε. Μέχρι τότε, κι οι μπάτσοι θα κάνουν τα ίδια και χειρότερα με εσένα. Και ναι, αυτό είναι τραγικό!

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.