Γεννιέσαι, μεγαλώνεις, πας σχολείο, σπουδάζεις και κάποια στιγμή στη μίζερη ζωή σου έρχεται η ώρα να βγεις στη βιοπάλη. Όλα εκείνα τα βάσανα που αναθεμάτιζες ωσάν παιδάκι και για τα οποία ζητούσες να μεγαλώσεις απεγνωσμένα κάποτε, τώρα τα αποζητάς πίσω και τα λαχταράς βαθύτατα. Εκεί έξω, εργατικού Γολγοθά κι επαγγελματικής κατάρτισης γωνία, τα πράγματα θέλουν υπομονή κι ιδρώτα. Κοινώς, δε βρίσκεις ευχάριστη δουλειά και τίμιους εργοδότες (δεν υπάρχουν τίμιοι εργοδότες, γαμώ τον καπιταλισμό!) από την πρώτη κιόλας στιγμή και η αλήθεια είναι πως θα λουστείς με σκατό πολλάκις πριν ευδοκιμήσεις.

Θα μπορούσα να μιλάω, επίσης, με τις ώρες για τα εργατικά δικαιώματα, την εκμετάλλευση, την αναζήτηση μίας εξουθενωτικής και χωρίς προνόμια εργασίας, την εργατική πάλη και όλα ταύτα. Αλλά θα επικεντρωθώ σε ένα πολύ βασικό και τραγελαφικό σημείο: «Όταν είσαι πολύ όμορφη κοπέλα θα βρίσκεις πάντα πιο εύκολα δουλειά, ναι μεν, αλλά και στα πιο «ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή» εργασιακά περιβάλλοντα»!

Και για να προλάβω τους haters, οι οποίοι θα ρητορεύσουν το γνωστό «μιλάνε οι χήρες, μιλάν κι οι παντρεμένες» -λαϊκιστί, «μιλάν όλοι, μιλάν κι οι κώλοι»- είναι όντως κολακευτικό να τιμάνε και να επιδοκιμάζουν την εμφάνιση μίας κοπέλας, καθώς κάτι τέτοιο τονώνει την αυτοπεποίθησή της. Αλλά είναι εξίσου αποκαρδιωτικό και ντεκαβλέ να μετράνε τις δυνατότητές της στην εμφάνιση της φάτσας της και στο σχήμα του κορμιού της και πόσο μάλλον όταν πλέον δεν αστειεύεται κι η εύρεση δουλειάς είναι ζωτικής σημασίας για εκείνη. Ευχή και κατάρα!

Άσε που συνήθως όταν τα αφεντικά λιμπίζονται την εμφάνισή της, βάζουν πρωταρχικής σημασίας κριτήριο αυτό και εύχονται να προσελκύουν πελάτες πουλώντας μονάχα το κάλλος της, μέθοδος που στρατηγικά αποτυγχάνει σε λιγότερο από ένα μήνα. Επιπλέον, δε μιλάω μόνο για τον άντρα-εργοδότη, αλλά και για τη γυναίκα-εργοδότη που λειτουργεί ακριβώς με τον ιδιο τρόπο. Όταν, μάλιστα, μπαίνεις ως εργαζόμενη στο τρυπάκι του να πλασάρεις την ωραιότητά σου και σε πιάνει το πείσμα να εξαλείψεις την ανισορροπία που υφίσταται ο σεβασμός μεταξύ μυαλού και μόστρας, αρχίζεις και να βιώνεις αυτό που κάποτε έτυχε να πάρουν τ’ αυτιά μου, πως όλα σ’ αυτόν τον κόσμο γίνονται για τις γυναίκες και το χρήμα. Σκέψου το απλά. Πάντα μία γυναίκα προσελκύει τα βλέμματα κι αυτά τα βλέμματα σκάνε τα φράγκα με τη σέσουλα για χάρη της. Μία γυναίκα συνεπάγεται και χρήμα. Αν είναι και ωραία γυναίκα, τι γίνεται;

Βέβαια, για μία ορισμένη κατηγορία γυναικών, αυτό ίσως και να είναι ένα θείο δώρο, γιατί αντικειμενικά υπάρχουν κι άνθρωποι σ’ αυτήν την κοινωνία που εκείνο που έχουν να προάγουν και να παρέχουν είναι η ομορφιά τους. Εκείνοι δε νοιάζονται για οποιαδήποτε πνευματική κι εγκεφαλική ανέλιξη, γιατί μια μερίδα αυτού του πληθυσμού «φτιάχνεται» και βασίζεται στο περίφημο «φαίνεσθαι», με το οποίο όλοι κατά καιρούς έχουμε διασταυρωθεί, συστηθεί και συγκατοικήσει. Και με κάθε ειλικρίνεια τώρα, δε νομίζω ότι είναι η κατάλληλη ώρα ν’ αναλύσουμε το αν το συγκεκριμένο κοινωνικό κομμάτι διαθέτει ή όχι γνωστικές, πνευματικές και ηθικές ικανότητες. Δυνατότητες έχουν όλοι, οι περισσότεροι κολλάνε στις ικανότητες. Κι οι ικανότητες γαλουχούνται μέσω της παιδείας και της εκπαίδευσης (μεγάλη κουβέντα αυτή!).

Θεώρησε, τώρα, δεδομένο πως η κοινωνία μας δεν είναι τίμια. Στα τίμια ή ποιοτικά, αν θες, επαγγελματικά περιβάλλοντα η ωραία γυναίκα θα απορριφθεί αν δε διαθέτει τα κατάλληλα προσόντα (και καλά να πάθει) και εννοείται με μεγαλύτερη ευκολία, καθώς η ωραιότητά πολλές φορές λειτουργεί ολέθρια επειδή η εμφάνιση διαμορφώνει την πρώτη εντύπωση. Και μπουχτισμένοι από τα ταμπού και τις προκαταλήψεις όπως είμαστε, ακόμα θεωρείται πως η εμφανίσιμη γυναίκα πρέπει να ‘ναι και χαζή –πού ζούμε!

Παρ’ όλα αυτά, στις λίγο πιο ανέντιμες και πονηρές επιχειρήσεις, η πρώτη φράση που ακούς είναι: «Είσαι μία κούκλα και να μη χρειαζόμασταν βοήθεια, σε θέλουμε». Το ότι είμαι όμορφη το ξέρω και εγώ και σίγουρα κι η μάνα μου (αλίμονο!). Φαντάζομαι, όμως, πως αυτό αφορά εμένα μονάχα, άντε και το γκόμενο μου, ο οποίος ζει με το φόβο μη με φάει κανένας άλλος. Δε νομίζω ότι αυτό αφορά ούτε το υποψήφιο αφεντικό, ούτε το πελάτη που θα του σερβίρω τον καφέ, ούτε το μαθητή που θα του κάνω μάθημα, ούτε της κυρά-Κατίνας που ζει απέναντι από την εταιρεία που αναμένεται να εργαστώ και, γενικότερα, δε νομίζω ότι πρέπει να ενδιαφέρει κάποιον!

Αν, λοιπόν, μου δώσεις εμένα δουλειά επειδή το φατσόνι μου είναι καλό, το βλέμμα μου σεξουαλικό και το σώμα μου καμπυλωτό, τότε σ’ εκείνη που θα θεωρήσεις πιο άσχημη από εμένα και στο παλικάρι που, για κακή του τύχη, γεννήθηκε γένους αρσενικού, να φανταστώ τι θα δώσεις; Ξέρουμε όλοι τι θα ‘ναι αυτό που θα δώσεις! Και γίνεσαι και απίστευτα μυσαρός και αναξιοκρατικός, αγαπητέ εργοδότη, γιατί εγώ μπορεί να έχω τα μισά εφόδια από τα παιδιά και να ‘μαι και σκατόψυχη. Και το τερματίζεις κιόλας, όταν εκτός από δουλειά βλέπω στο βλέμμα σου ότι θα ήσουν ευχαριστημένος αν έκανα και λίγη κονσομασιόν. Σε κάθε δουλειά διαφορετικού βαθμού κονσομασιόν, βέβαια.

Ρίχνω μια ματιά γύρω μου και το μόνο που βλέπω είναι να ζητούνται εμφανίσιμες κοπέλες, κι αν όχι εμφανίσιμες, ας είναι κοπέλες (βρε παλιομισοφόρια, τι τραβάν για σας τ’ άνεργα τ’ αγόρια;). Μπαίνω να ζητήσω δουλειά και, αφού περάσω από ακτινογραφία, εγκρίνομαι επειδή οι γονείς μου με έκαναν ωραίο μωρό.

Ε, λοιπόν, ξέρεις κάτι; Προτιμώ να μείνω άνεργη μέχρι να εκτιμηθώ για τη μυαλάρα που έχω και τις ικανότητες που έχω αναπτύξει, παρά να πέσω στην ανάγκη σου για ένα μεροκάματο που δε μου φτάνει κιόλας, να γίνω ίδια με όλη την ανήθικη μεριά αυτού του κόσμου και να υποστώ καθημερινά κάτι γλοιώδη βλέμματα που θα με περιτριγυρίζουν. Να, βλέπεις, υπάρχει κι η άλλη μερίδα των ωραίων γυναικών που το «είναι» τους είναι πολύ πιο ανεπτυγμένο από το «φαίνεσθαί» τους κι αυτές δεν πέφτουν, όσο καλλονές κι αν είναι, στην παγίδα της ομορφάδας που χρειάζεται η σημερινή, «προοδευτική» κοινωνία. Αυτές δεν τις χρειάζονται τις χαριστικές θέσεις εργασίας, γιατί επαναστατούν για μια κοινωνία ίσων ανθρώπινων και εργατικών δικαιωμάτων, για μια κοινωνία ηθικής νοημοσύνης.

Γεννήθηκα όμορφη, γιατί απλά έγινε. Έγινα ικανή, γιατί απλά το ήθελα. Μάντεψε τι θα σου επιβάλλω να αξιολογήσεις πριν μου δώσεις δουλειά. Πάντως, σίγουρα δε θα ‘ναι ούτε το σφριγηλό μου στήθος ούτε ο πεταχτός γλουτός μου, βλάκα εργοδότη!

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.