Θυμάμαι την πρώτη φορά που πέρασα τα σύνορα της χώρας. Στην πλάτη μου κρεμόταν μια νοητή ελληνική σημαία σαν μπέρτα και στο δεξί μου χέρι κρατούσα έναν φραπέ μέτριο χωρίς. Όταν αυτός τελείωσε και κατάλαβα ότι δε γινόταν να ανεφοδιαστώ, με διαπέρασε ένα ρίγος.

«Τι εννοείς δεν πίνετε φραπέ;».

Δε θα πω ψέματα. Ήταν σοκαριστικό. Ήταν σχεδόν σοκαριστικό όσο το «Τι είναι το σουβλάκι; Εδώ μόνο κεμπάπ». Και πράγματι, κατάπια το σάλιο μου (γιατί σουβλάκι δεν είχε), πήρα μια βαθιά ανάσα και τότε πήρα άλλον αέρα. Διαφορετικό. Μύριζε αλλιώτικα και αισθάνθηκα όμορφα.

Σε κάθε βήμα είχα την όρεξη να πω «για κοίτα, αυτό δεν το έχουμε στην Ελλάδα» και κάθε δυο βήματα «αυτό δεν το κάνουμε στην Ελλάδα». Γελούσα με προφορές, γελούσα με παροιμίες ενώ συνάμα τις θαύμαζα. Και κοιτούσα τους ανθρώπους. «Αυτό δε θα το φορούσαμε ποτέ εμείς», έλεγα και χαμογελούσα γιατί για αυτούς θεωρείται εντάξει.

Όσον περισσότερο καιρό έμενα μακριά απ’ το σπίτι, τόσο περισσότερο μου έλειπε, μα σιγά-σιγά απέκτησα δεύτερη ζωή, δεύτερο σπίτι, δεύτερο κεφάλι, γιατί ο κόσμος ήταν τόσο διαφορετικός αλλά πλέον έμοιαζε ίδιος.

«Εντάξει, σαν την Θεσσαλονίκη, σαν την Αθήνα, σαν τα νησιά της Ελλάδος, πουθενά», θα έλεγαν πολλοί. «Καλύτερα έτσι», θα απαντούσα εγώ. Η διαφορετικότητα, η μαγεία του ξεχωριστού είναι που κάνει τον κόσμο τόσο όμορφο και μοναδικό. Σαν ένα σουβλάκι απ’ όλα.

Μα και το διαφορετικό τρομάζει. Όποιος έχει βρεθεί εκεί «έξω» ξέρει πως κάθε δρόμος ξεκινά με εσένα αρκετά βήματα πιο πίσω. Χωρίς βοήθεια και με πολλά εμπόδια που δε θα υπήρχαν αν δεν έφευγες. Θα είχες γονείς, θα είχες φίλους. Θα είχες υποστήριξη. 

Όσο δύσκολο κι αν ακούγεται, ο χρόνος θα σου δείξει πως, καλό είναι και το σπίτι, αλλά έχει πολλά περισσότερα πράγματα μακριά απ’ αυτό. Και όταν φτάσεις στην κορυφή του βουνού και δεις τη θέα, θα είσαι πια σίγουρος ότι το να καθόσουν σπίτι θα ήταν λάθος. Και όταν σιγουρευτείς, θα γυρίσεις πίσω κουβαλώντας ένα κάρο ιστορίες να διηγηθείς. Ιστορίες που σου άλλαξαν τη ζωή.

‘Ομορφη η Ελλάδα. Δεν είναι όμως μόνο αυτή όμορφη.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.