Η ερωτική ζωή του Αϊνστάιν δεν ακολούθησε την ιδιοφυιή πορεία της επαγγελματικής του ζωής. Πλήθος προσωπικών επιστολών μάς ενημερώνουν για άστατες προσωπικές σχέσεις και δύσκολους γάμους. Ιστορίες με πικρό τέλος χαρακτηρίζουν την προσωπική ζωή του πιο διάσημου φυσικού του κόσμου.

Όσο στη ζωή του επιζητούσε την απλότητα, τόσο χάος εισέπραξε ή/και δημιούργησε στην ερωτική του ζωή. Αυτό φαίνεται καθαρά στην εν λόγω επιστολογραφία, τόσο προς στις συζύγους του, όσο και στις άλλες γυναίκες με τις οποίες συνδέθηκε συναισθηματικά.

Τον Ιανουάριο του 1903 ο είκοσι ενός χρόνων Άλμπερτ, μετά από παθιασμένη σχέση και φλογερή αλληλογραφία, παντρεύτηκε τη συμφοιτήτριά του στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης (και κατά τριάμιση χρόνια μεγαλύτερή του) Μιλέβα Μάριτς. Η Μιλέβα σπούδαζε μαθηματικός, καταγόταν από τη Σερβία και ο γάμος τους έγινε παρά τη διαφορά τους σε πολλά σημεία και τη συνεπακόλουθη άρνηση του πατέρα του. Αμφίβολο βέβαια παραμένει για κάποιους το τι θα γινόταν εάν του γάμου αυτού δεν προηγείτο (το 1902) μία απρόσμενη εκυμοσύνη, ένα νεογέννητο κοριτσάκι το οποίο πέθανε κατά την παιδική ηλικία. Για άλλους, βέβαια, ο γάμος ήταν μία φυσική συνέχεια ενός φλογερού πάθους, γεγονός που φάνηκε από τα πρώτα ευτυχισμένα χρόνια του έγγαμου βίου τους.

Ο πρώτος τους γιος, Χανς Άμπερτ, γεννήθηκε το 1904, ενώ ο δεύτερος, ο Έντουαρντ, γεννήθηκε το 1910. Έζησαν μαζί περίπου δέκα χρόνια, μέσα στα οποία η καριέρα του Άλμπερτ απογειώθηκε με τη διατύπωση και δημοσίευση της περίφημης Θεωρίας της Σχετικότητας. Ωστόσο, η σχέση τους άρχισε να φθίνει, ενδεχομένως εξαιτίας της κατάθλιψης αλλά και της ζήλειας της Μιλέβα (η οπτική του Άλμπερτ).

Όταν εκείνη αρνήθηκε να του δώσει διαζύγιο, εκείνος αντιπρότεινε όρους, τους οποίους εάν εκείνη αποδεχόταν, θα της επέτρεπε να ζήσει μαζί του. Οι όροι αυτοί αφορούσαν κυρίως την καθημερινότητα. Τα ρούχα του και η καθαριότητά τους θα παρέμεναν σε τάξη, τα τρία γεύματα του θα τα έπαιρνε στο δωμάτιό του, το υπνοδωμάτιο και το γραφείο του θα διατηρούνταν τακτοποιημένα, ενώ το γραφείο του θα το χρησιμοποιούσε μόνο ο ίδιος. Οι πιο προσωπικοί όροι αφορούσαν την αποκήρυξη εκ μέρους της Μιλέβα οποιασδήποτε προσωπικής σχέσης, η παραίτηση από οποιαδήποτε αξίωση τρυφερότητας αλλά και η εντολή να μην του απευθύνει ποτέ τον λόγο εάν δεν της το ζητούσε.

Το διαζύγιό τους εκδόθηκε το 1919, μετά από πέντε χρόνια ξεχωριστής διαβίωσης, καθώς η Μιλέβα είχε πάρει τους γιους της και είχε μετακομίσει στη Ζυρίχη, αφήνοντάς τον στο Βερολίνο όπου είχε βρει εργασία. Ο ιδιαίτερος καινούριος όρος για να μπορέσει μετά από τα πέντε αυτά χρόνια να αποσπάσει το διαζύγιο από την Μιλέβα ήταν ο εξής: εκείνη θα του έδινε το διαζύγιο κι εκείνος θα της έδινε τα χρήματα από το Νόμπελ που ένιωθε ότι κάποια στιγμή θα έπαιρνε. Μετά από μία εβδομάδα σκέψη η Μιλέβα τελικά δέχτηκε την πρόταση. Έτσι, όταν μετά από μερικά χρόνια ο Αϊνστάιν κέρδισε το Νόμπελ, η πρώην σύζυγός του αγόρασε με αυτά τα χρήματα τρία πολυτελή διαμερίσματα στη Ζυρίχη.

Τον ίδιο χρόνο, τέσσερεις μήνες αργότερα, ο Άλμπερτ παντρεύτηκε την Έλσα Λόβενταλ . Όταν μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την κρίση του 1914 ο Άλμπερτ βρέθηκε να πάσχει από σφοδρούς στομαχόπονους εξαιτίας των διατροφικών ελλείψεων του πολέμου, εκείνη η οποία τον φρόντισε ήταν η πρώτη του ξαδέλφη Έλσα, η οποία είχε ήδη δύο κόρες από τον πρώτο της γάμο και την οποία και αργότερα παντρεύτηκε. Γράμματα της κόρης της Έλσα, ωστόσο άφηναν να διαφαίνεται η αρχική ταλάντευση του Άλμπερτ γύρω από το αν θα έπρεπε να παντρευτεί τη μητέρα ή την εν λόγω κόρη της. Το ζευγάρι έζησε στο Βερολίνο μέχρι το Νοέμβριο του 1933, όταν μετακόμισαν στο Νιου Τζέρσεϊ, όπου ο Άλμπερτ έγινε μέλος του Ινστιτούτου Ανωτάτων Σπουδών του Πρίνστον.

To Δεκέμβρη του 1936 η Έλσα πεθαίνει. Ημερολόγιο που βρέθηκε τα τελευταία χρόνια αναφέρει ως τελευταία του σύντροφο τη Γιοχάνα Φάντοβα, με την οποία γνωρίστηκε στο Βερολίνο το 1929. Η Φάντοβα έφτασε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1939, μετά από κάλεσμα του Άλμερτ. Εκεί παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας. Ήταν κατά 22 χρόνια μικρότερη από τον Αϊνστάιν και έζησε μαζί του μέχρι το τέλος του, τον Απρίλη του 1955, σε ηλικία 76 ετών.

Πλήθος γραμμάτων του Άλμπερτ Αϊνστάιν μαρτυρούν μία προσωπική ζωή δύσκολη και πολύπλοκη, έναν αγώνα να παραμείνει πιστός, ο οποίος δεν ευόδωσε σε κανένα επίπεδο. Οι διάφορες σχέσεις του με γυναίκες, ακόμη και κατά τη διάρκεια των δύο γάμων του, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το μόνο θηλυκό στο οποίο έμεινε για πάντα πιστός ήταν και η μεγάλη του αγάπη, η Φυσική.  

Μία ακόμη στενάχωρη πτυχή αυτής της προσωπικής ζωής ήταν η σχέση του με τους δύο γιους του, όπως διαφαίνεται και από την μεταξύ τους αλληλογραφία. Ο μεταξύ τους σύνδεσμος πάσχιζε να διατηρηθεί εξ αποστάσεως, μεσω γραμμάτων, όταν τα παιδιά του μετακόμισαν στη Ζυρίχη, στα 11 και 5 τους χρόνια αντίστοιχα. Η πορεία του Έντουαρντ δεν ήταν καλή. Ενέδωσε σε ψυχική ασθένεια και νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρικό ίδρυμα κοντά στη Ζυρίχη μέχρι το τέλος της ζωής του. Η πορεία του Χανς Άλμπερτ ήταν καλύτερη. Σπούδασε Μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης, όπου και γνωρίστηκαν οι γονείς του, ενώ αργότερα έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.