Το «Τhe Voice 2» ήταν μόνο η αρχή. Δυο πολλά υποσχόμενοι καλλιτέχνες αλλά και δυο ξεχωριστές φωνές που μας κέρδισαν και μας ταξίδεψαν από την πρώτη στιγμή. Ο καθένας με το δικό του στυλ και άποψη, έχουν αρχίσει ήδη να αφήνουν το δικό τους στίγμα στην μουσική σκηνή. Ένα γλυκό μουσικό ταξίδι από Κύπρο μέχρι Λάρισα σταθμεύει στο Mindthetrap. Τα διαμάντια της Μελίνας Ασλανίδου, Αλέξανδρος Μπαρμπούτης και Ανδρέας Ελεσνίτσαλης είναι στην παρέα μας και μας μιλάνε για τα πάντα. Μουσική, έρωτα, μελλοντικά σχέδια και πολλά άλλα. Πάμε να τους γνωρίσουμε.

Καλησπέρα παιδιά, είναι μεγάλη μας χαρά που σας φιλοξενούμε στο Mind. Αλήθεια, η περιπέτεια σας με την μουσική πως γεννήθηκε ;

A.Μ:  Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη μουσική από πολύ μικρός, κάνοντας μαθήματα κλασσικού πιάνου και κατ’ επέκταση και κάποια θεωρητικά, αλλά η πιο έντονη ενασχόληση μου άρχισε όταν έφτασα φοιτητής στη Θεσσαλονίκη, όπου και ξεκίνησα τις πρώτες μου επαγγελματικές δουλειές σε μαγαζιά.

Α.Ε:  Η περιπέτεια μου με την μουσική ξεκίνησε από πολύ νωρίς όταν ζήτησα από τους γονείς να γραφτώ στο ωδείο να για να μάθω μπουζούκι. Από τότε, άρχισε να γεννιέται μέσα μου μια μεγάλη αγάπη για την μουσική που συνεχίζει μέχρι και σήμερα . Ευελπιστώ να μην τελειώσει ποτέ και να χαράξει μια μακρόχρονη και δημιουργική πορεία.

 Είχατε κάποια ερεθίσματα που σας παρότρυναν να στραφείτε προς τη μουσική και το τραγούδι;

Α.Μ:  Τα ερεθίσματα που με παρότρυναν να ασχοληθώ με την μουσική ήταν σίγουρα και η ύπαρξη ενός πιάνου στο σπίτι, αφού με μάγευε ο ήχος του από μικρό παιδί. Αλλά πιστεύω καθοριστικό ρόλο έδωσαν οι μουσικές παρέες που έκανα στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, αφού ακούγοντας με σε χορωδίες, μου έδωσαν την ώθηση να πιάσω μικρόφωνο για πρώτη φορά, σε συγκροτήματα.

Α.Ε:  Άκουγα από πολύ μικρός καθημερινά μουσική. Έτσι, στην συνέχεια δεν αποτελούσε πλέον μόνο ευχαρίστηση αλλά και ανάγκη να ασχοληθώ περαιτέρω και να γεννήσω νέες επιθυμίες και στόχους με αυτή την τέχνη.

Το Voice πως προέκυψε, ήταν όνειρο σας να κατακτήσετε μια θέση στο παιχνίδι ;

Α.Ε:  Η συμμετοχή μου στο The Voice προέκυψε μέσα από την παρότρυνση γνωστών και φίλων. Η αλήθεια είναι όμως πως ήθελα και εγώ να δοκιμάσω το ταλέντο μου σε ένα τέτοιο διαγωνισμό, όχι μόνο για να δω τι μπορώ να κάνω αλλά και μέχρι που μπορώ να φτάσω. Κάπως έτσι λοιπόν πήγε το πράγμα και να ‘μαι στο Voice!

Α.Μ:  Όταν χτύπησε το τηλέφωνο και μου είπανε ότι πρέπει να πάω στην πρώτη οντισιόν στην Θεσσαλονίκη καθώς και το γεγονός ότι δούλευα και ζούσα χρόνια εξ ολοκλήρου ή εν μέρη από την μουσική, με παρότρυνε να δω αν κατέχω τις δυνατότητες να κάνω ένα βήμα παραπάνω από εκεί που βρισκόμουν.

Θεωρείτε ότι έχετε αποκτήσει αναγνωρισιμότητα μέσα από το παιχνίδι ; Οι άνθρωποι έξω πως σας αντιμετωπίζουν ;

Α.M:  Προφανώς όταν συμμετέχεις σε ένα σόου που το παρακολουθούν ίσως και εκατομμύρια άνθρωποι είναι λογικό να προκύψει αναγνωρισιμότητα. Άνθρωποι στον δρόμο σε αναγνωρίζουν και σε φιλοφρονούν. Ενώ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πολυάριθμα μηνύματα αγάπης και ευχών, σου δίνουν δύναμη να συνεχίσεις.

Α.Ε:  Υπάρχει αναγνωρισιμότητα και είναι παρά πολύ όμορφο να δέχεσαι θετικά σχόλια. Αν θες, αποτελεί ένα ωφέλιμο έρεισμα για τις ενέργειες ενός καλλιτέχνη.

Α.Μ : Και στην Κύπρο η αλήθεια, είναι αρκετά πιο έντονο!

Θα ήθελα να μου πείτε όμως και λίγα λόγια για την δουλειά σας, ασχολείστε με το γράψιμο ;

Α.Ε : Δεν γράφω μουσική αλλά πολλές φορές νιώθω την ανάγκη να αποτυπώσω κάποιες σκέψεις στο χαρτί με την μορφή στίχων. Προς το παρόν, ό,τι έχω γράψει το κρατάω για μένα και εύχομαι να μπορέσουν αυτοί οι στίχοι κάποια στιγμή στο μέλλον να μελοποιηθούν.

Α. Μ :  Γράφω μουσική κατά κύριο λόγο σε στίχους άλλων. Αν ξεντραπεί βέβαια ο Ανδρέας και μου δώσει κανένα στίχο, ίσως και κάνουμε κάτι παρέα. Εδώ να τονίσω ότι έχουμε ήδη στα σκαριά ένα τραγούδι σε μουσική δικιά μου και στίχους Γιάννη Μιχαήλ το οποίο θα ντύσει με την φωνή του ο Ανδρέας.

Πηγή έμπνευσης για τα τραγούδια σου ;

Α.Μ : Τις λίγες φορές που ασχολούμαι με στίχο, γίνομαι συνήθως περιγραφικός. Είναι βιωματική η γραφή μου το πλείστον. Όσο αναφορά την μουσική όμως, η έμπνευση προέρχεται από διάφορα πράγματα. Μπορεί να είναι το αίσθημα που θα μου χαρίσει η ανάγνωση ενός στίχου, η βίωση μιας κατάστασης ,μπορεί να είναι και μια μελωδία που έχει σκαλώσει στο μυαλό μου για μήνες ή για χρόνια και με αυτό τον τρόπο βρίσκω πως θα την ανθίσω και θα την ενσωματώσω μέσα σε ένα τραγούδι .

Αν η ζωή σας ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό ;

Α.Ε:  Μμμμ, πολύ ωραία ερώτηση αλλά και πολύ δύσκολη. Πολλά τραγούδια είναι αυτά που μας εκφράζουν, αλλά είναι αρκετά δύσκολο να επιλέξεις το μοναδικό για σένα μέσα στο σμήνος δημιουργημάτων. Αν θα έλεγα ένα τραγούδι, γιατί με εκφράζει και συνάμα μου δημιουργεί κάθε φορά διαφορετικά συναισθήματα, θα ήταν το Αερικό του Θανάση Παπακωνσταντίνου.

Α.Μ: Εγώ δεν ξέρω τι να πω, η αλήθεια. Με έπιασες απροετοίμαστο.

Α.Ε: Αν ο Αλέξανδρος βεβαία ήταν τραγούδι θα ήταν ο Μπάμπης ο φλου ή αν θέλεις «ο Μπαρμπούτης ο φλου».

Ο έρωτας εκφράζεται με την μουσική ή έχει γίνει άλλο ένα τετριμμένο παιχνίδι για επιτυχία ;

Α.Ε : Υπάρχουν και οι δυο περιπτώσεις αδιαμφισβήτητα. Πολλοί καλλιτέχνες γράφουν πλέον μουσική και στίχους απλά για να βγάλουν άλλο ένα δίσκο που ενδεχομένως να μην τους γεμίζει. Αλλά μπορεί να εκφράσουν τον έρωτα και μέσα από την μουσική και το τραγούδι.

Α.Μ:  O έρωτας ανέκαθεν αν όχι πουλούσε, αποτελούσε καταλυτικό ρόλο για πολυάριθμα δημιουργήματα. Η ύμνησή του μπορεί να θεωρείται για πολλούς ως «ο άσσος στο μανίκι» για επιτυχία, παρόλα αυτά δεν σταματάει να αποτελεί την ομορφότερη πηγή έμπνευσης. Ίσως αυτή η ερώτηση να σηκώνει μεγάλη κουβέντα γιατί ζούμε και σε μια εποχή που η εμπορευματοποίηση της μουσικής και της τέχνης λιντσάρεται και ηγείται συνάμα.

Η μουσική είναι όπλο ;

Α.Μ: Η μουσική είναι σίγουρα όπλο, και από τα ποικιλόμορφα κιόλας.

Α.Ε: Το όπλο είναι περίεργη λέξη γιατί σε παραπέμπει σε πόλεμο, πόλεμο ψυχής, πόλεμο συναισθημάτων; Ίσως και τα δυο, ποτέ δεν ξέρεις. Το σίγουρο είναι ότι η μουσική μπορεί να εκφράσει συναισθήματα και να επηρεάσει την μάζα στο έπακρο.

Α.Μ: Και η ιστορία έχει δείξει ότι η μουσική μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν όπλο από λαούς όταν βιώνουν δυσκολίες .Πες το κάτι σαν γιατρικό που απαλύνει τις αντιξοότητες και την ρουτίνα.

Ως νέοι τραγουδοποιοί, πόσο πιστεύετε ότι επηρεάζει η κρίση την τέχνη και συγκεκριμένα το είδος της μουσική σας; Αντίστροφα η τέχνη μπορεί να επηρεάσει;

Α.Ε: Δυστυχώς η κρίση επηρεάζει την τέχνη καθώς και πολλά πράγματα στην καθημερινή μας ζωή, όμως η ιστορία έχει δείξει μέσα από περιόδους, τους καλλιτέχνες να εκφράζονται πάνω σε αυτά τα δύσκολα ζητήματα. Αντίστοιχα η τέχνη επηρεάζει την κρίση με ένα διπλωματικό τρόπο, μια σχέση δράσης-αντίδρασης, θα έλεγα.

Α.Μ: Η κρίση επηρεάζει τη μουσική θετικά και αρνητικά για μένα. Αρνητικά επηρεάζει τους όποιους καλλιτεχνείς ζουν μέσα από την τέχνη. Ανεξαιρέτως όμως από αυτό, οι περισσότεροι από εμάς δυσκολεύονται σε όποιο τομέα και να εργάζονται. Αν το δούμε θετικά τώρα, παρατηρούμε ότι οι κακουχίες και τα τυχόν προβλήματα δίνουν τροφή για έμπνευση σε έναν δημιουργό. Κάλλιστα, η τέχνη μπορεί να επηρεάσει και να λειτουργήσει σαν βάλσαμο γιατί όταν δίνεται τροφή για έμπνευση, αντίστοιχα το αποτέλεσμα αυτής δίνει τροφή για σκέψη και αντίδραση.

Πιστεύετε ένας καλλιτέχνης, που δεν εντάσσεται στην mainstream κουλτούρα, χαλιναγωγείται ή διαφοροποιείται ;

Α.Μ : Όλοι όπου και να εντάσσονται μπορούν να διαφοροποιηθούν άμα το θέλουν. Απλά μιλώντας για τέχνη και χρήμα, υπάρχουν οι λεγόμενες συνταγές επιτυχίας.

Α.Ε: Και εκεί φαίνεται η διαφορά της τέχνης της μουσικής που διασκεδάζει και της μουσικής που ψυχαγωγεί. Βέβαια αυτά τα δυο πρέπει να συνδυάζονται.

Α.Μ: Όλα είναι όμως μουσική μην το ξεχνάμε.

Τι επιφυλάσσει το μέλλον; Ποια είναι τα σχέδια σας ;

A.M: Είναι δύσκολη περίοδος να πούμε τι επιφυλάσσει το μέλλον και για τους δυο μας γιατί πολλά εξαρτώνται από την πορεία στο «The Voice» και όχι μόνο.

Α.Ε: Σίγουρα αυτό που θέλουμε είναι να ασχοληθούμε όσο γίνεται με τη μουσική, να εξελισσόμαστε καλλιτεχνικά και να προχωράμε πάντα ένα βήμα παραπέρα.

Α.Μ: Σίγουρα να κάνουμε ταξίδια, να έρθουμε σε επαφή και με άλλα κοινά με τα οποία δεν μας έχουν μάθει ακόμα γιατί άλλο είναι να σε βλέπει κάποιος για ενάμιση και δυο λεπτά την φορά και άλλο να σε μάθει μέσα από ένα ολοκληρωμένο Live.

Κάτι που θα θέλατε να πείτε, ένα ελεύθερο μήνυμα σε όλους τους Mindtrappers ;

A.E: Θα ήθελα να κλείσω με μια φράση που άκουσα πρόσφατα και μου κέντρισε το ενδιαφέρον. «Η ζωή είναι σαν ένα νόμισμα, μπορούμε να το ξοδέψουμε μόνο όπως θέλουμε αλλά μπορούμε να το κάνουμε μόνο μια φορά.» Επομένως ας πιούμε την ζωή με πράγματα που μας ευχαριστούν, που μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα. Και πάνω απ’ όλα να περιέχουν το πιο πολύτιμο συστατικό. Την αγάπη.

Α.Μ: Εγώ θα πω κάτι που έχω κάνει μότο και το λέω συνέχεια. Το έμαθα από μια συνέντευξη του Θανάση Παπακωνσταντίνου και είναι στίχοι του Octavio Paz. «Μη σας τρομάζει η ουτοπία γιατί η ουτοπία είναι σαν τον ορίζοντα. Μπορεί να μην την πιάσεις ποτέ αλλά άμα προσπαθήσεις, κάνεις βήματα μπροστά.» Και κάτι στο οποίο μας έχει επηρεάσει η coach μας.

Α.Μ & Α.Ε: Αγάπη παντού!

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.