Το έχουν πει με πολλούς τρόπους «ζήσε τη στιγμή», «άδραξε τη μέρα», «carpe diem». Όλες αυτές οι προτροπές συνηγορούν στην απλοποίηση, άρα και στην απόλαυση αυτού που κάνεις, το «ένα πράγμα τη φορά».

Θες για παράδειγμα να φας ένα μήλο. Το καθαρίζεις συζητώντας στο τηλέφωνο. Το τρως ελέγχοντάς το facebook σου. Σε λίγα λεπτά έχεις ξεχάσει πως πραγματικά το έφαγες. Ήσουν τόσο απορροφημένος με άλλα που δεν το ευχαριστήθηκες.

Το λεγόμενο multitasking έχει γίνει πλέον τρόπος ζωής σε τέτοιο βαθμό που είναι πολύ δύσκολο να το βγάλουμε από τις συνήθειες μας. Πόσοι από εμάς δεν πάμε στην τουαλέτα με tablets και κινητά προκειμένου να μην πάει χαμένος ο χρόνος που μένουμε εκεί. Περπατάμε στο δρόμο και κάνουμε εκείνη την ώρα τα τηλεφωνήματά μας για να κερδίσουμε χρόνο. Κάποτε τα καταφέραμε.

Εκμεταλλευτήκαμε στο έπακρο κάθε στιγμή της ζωής μας και τη φορτώσαμε με δουλειές. Δεν είχαμε κακή πρόθεση. Το κάναμε για να κερδίσουμε ελεύθερο χρόνο. Μόνο που στην πορεία ξεχαστήκαμε και τον γεμίσαμε και αυτόν με υποχρεώσεις και έτσι δεν έμεινε καμιά στιγμή για να απολαύσουμε. 

Γεμίσαμε τα συρτάρια μας και τις τσάντες μας με organizers και ηλεκτρονικά ημερολόγια που καθορίζουν τις ζωές μας, κάποιες φορές ακόμα και ανά λεπτό. Αισθανόμαστε ότι έχουμε τον έλεγχο με τέτοια σχέδια. Όμως αυτό είναι μια ψευδαίσθηση. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη τα πράγματα να’ ναι πιο χαλαρά. Να δίνει σε κάθε τι που κάνει τον απαιτούμενο χρόνο. Να συγκεντρώνεται σε ένα πράγμα τη φορά και ίσως τελικά αυτή να’ ναι και η έσχατη λύση.

Αν συγκεντρωθώ μόνο στο μαγείρεμα θα μου πάρει λιγότερο χρόνο και θα γίνει και πιο καλό το φαγητό. Μετά θα μπορέσω απερίσπαστη να βοηθήσω το παιδί μου να διαβάσει τα μαθήματά του. Αν προσπαθήσω να τα συνδυάσω και τα δύο συγχρόνως μπορεί να πιστεύω πως κέρδισα μερικά λεπτά, αλλά θα έχω ένα φαγητό άνοστο και ένα παιδί στρεσαρισμένο που δεν θα έχει καταλάβει καλά την άσκηση.

Ο μόνος τρόπος να τα καταφέρεις είναι ο παλιός παραδοσιακός: Να κάνεις ένα πράγμα τη φορά! Προσπαθώντας να τα κάνεις όλα μαζί χάνεις χρόνο και κυρίως την ψυχική  σου ηρεμία. Επικεντρώσου στη σημαντική δουλειά που έχεις στα χέρια σου, αποκλείοντας οτιδήποτε άλλο, και είναι πολύ πιθανό να την ολοκληρώσεις, σε πιο σύντομο χρόνο, και με λιγότερη προσπάθεια.

Σκέψου πόσο συχνά οι μέρες σου πηγαίνουν ακριβώς σύμφωνα με το πλάνο σου. Είναι αρκετά σπάνιο, γιατί δεν έχουμε τρόπο να προβλέψουμε το μέλλον. Όσο σκληρά κι αν προσπαθήσουμε. Υπάρχει πάντα ένα email που θα διαταράξει τα πράγματα, ένα meeting της τελευταίας στιγμής, ακυρώσεις και αναβολές, επείγοντα περιστατικά και φωτιές που θα πρέπει να σβήσεις. Συνεπώς τα σχέδια σχεδόν πάντα στραβώνουν. Μήπως λοιπόν όλος αυτός που χρόνος που ξοδεύουμε για να οργανώσουμε το κάθε μας λεπτό πάει χαμένος;

Η μόνη εναλλακτική που έχουμε είναι να αφεθούμε στη στιγμή. Δεν λέω πως είναι εύκολο. Ίσως και να μην λειτουργήσει σε όλους. Υπάρχουν εκείνοι που θα δυσκολευτούν να εγκαταλείψουν την ψευδαίσθηση του ελέγχου και άλλοι που απλώς δεν μπορούν να δουλέψουν ή να ζήσουν μ’ αυτό τον τρόπο.

Όμως αξίζει μια προσπάθεια να δινόμαστε με όλη μας την ψυχή σε κάθε τι που κάνουμε. Γιατί όταν αφιερωνόμαστε στη στιγμή, μόνο τότε ζούμε πραγματικά τη ζωή στο μέγιστο. Αυτό είναι το δώρο που μας δίνει το παρόν.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.