Αυτή είναι περίπου η έκτη προσπάθεια να ξεκινήσω εισαγωγή για το σημερινό μου κείμενο. Έτσι είναι: άμα μπλέκω με Ζγκρανιδιώτισσες σκαταδρόμισσες, βγαίνει η χολή ρυάκι και το κείμενο κυλάει σαν χοντρός που παραπάτησε σε κατηφόρα. Άμα και είναι να γράψω κάνα καλό λόγο, κάτι που μ' άρεσε, κάτι βρε παιδί μου που με γέμισε ως άνθρωπο (και δεν πρόκειται για προφιτερόλ), στούμπωμα. Δεν βγαίνει ιδέα ούτε με λοστό. Και κάθομαι και χτυπιέμαι στο πληκτρολόγιο ρίχνοντας καντήλια, μπας και γεμίσω το κείμενο, τραγικά πράγματα. Κάπου εδώ όμως τελειώνουν τα τραγικά και αρχίζουν τα ωραία.

Αφορμή για το κείμενο είναι η προχθεσινή συναυλία των Rock ‘n' Roll Children. Και ποιοι είναι αυτοί; Αυτοί είναι μια παρέα μουσικών που έχουν γράψει χιλιόμετρα, τόσο στο συναυλιακό σανίδι, όσο και στο στούντιο με μπροστάρη τον Μανώλη Τσίγκο και με αφορμή την απώλεια μιας εκ των μεγαλύτερων (για εμένα μακραν η μεγαλύτερη φωνή) φωνών σ' αυτό που χονδρικά θα λέγαμε «σκληρός ήχος» τον Ronnie James Dio, αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να δημιουργήσουν μια tribute band προς τιμήν του.

Κάθε χρόνο στην Αθήνα στις 16/5 (τη μέρα που ο μεγάλος αυτός καλλιτέχνης μας άφησε) καταρχήν και μετά και στην υπολοιπη Ελλάδα, για πάνω από 4 ώρες στήνεται ένα πραγματικό πανηγύρι, όπου πέρα απο την μπάντα που καταφέρνει με μοναδικό τρόπο να συνδυάσει την ψυχαγωγία με τον επαγγελματισμό και να κάνει τον κόσμο πραγματικά να περνάει ονειρικά, αξίζει να αναφερθεί ότι το σανίδι πατάνε μια σειρά από ταλαντούχους καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες, οι οποίοι/ες απλά διαπρέπουν στην εκάστοτε εκτέλεση. Αυτό όμως είναι η μια πλευρά του νομίσματος.

Η άλλη, ακόμη πιο σημαντική πλευρά, είναι ότι όλα, μα όλα τα έσοδα πηγαίνουν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς. Το τονίζω κυρίως γιατί πολλές φορές έχουν διοργανωθεί πανηγύρια για κοσμικές κυρίες και τηλεπερσόνες του κάδου, τα οποία διαφημίστηκαν ως «φιλανθρωπικές εκδηλώσεις» και η μόνη φιλανθρωπία που έγινε σ' αυτά ήταν να ασχολήθει ο κόσμος με φουσκωμένα υπερεγώ και ντίβες Γ' Εθνικής. Εδώ λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω, αλλά ναι, τα λεφτά πάνε εκεί που πρέπει. Ενδεικτικά αναφέρω το παιδιατρικό-ογκολογικό νοσοκομείο Ελπίδα, το σύλλογο Φλόγα για παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες, την κιβωτό του κόσμου, τα παιδικά χωριά S.O.S. και φέτος το σύλλογο γονέων παιδιών με νεοπλασματικές ασθένειες Λάμψη, που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, και αυτά είναι μόνο ένα μέρος της φιλανθρωπικής δράσης των παιδιών αυτών.


Νομίζω ότι κάπου εδώ πρέπει να γίνει μια αναφορά στα μέλη της μπάντας, όσο και το κρυμμένο χαρτί της: στα φωνητικά ο Γιάννης Παπανικολάου, στην κιθάρα ο Μανώλης Τσίγκος, στο μπάσο ο Γιάννης Τσίμας στα πλήκτρα ο Γιώργος Γεωργίου και στα ντραμς ο Νίκος Αναστασιάδης. Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στον Γιώργο Γαλάνη, μηχανικό ήχου και ένθερμο φαν του R.J. Dio αν και νομίζω ότι τον αδικώ με αυτόν το χαρακτηρισμό. Ο Γιώργος είχε την ευλογία να είναι μέλος ενός πολύ στενού κύκλου οπαδών και ταυτόχρονα φίλων του Dio, γνωστό ως Dio Family. Οπότε ο λόγος του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα.


Κλείνοντας αυτό το άρθρο, εύχομαι περισσότερος κόσμος να μάθει και να στηρίξει την προσπάθεια αυτή, ακόμα κι αν δεν σας καλύπτει μουσικά. Είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ να μείνουμε άνθρωποι.

Facebook: https://www.facebook.com/RnRChildrenOfficial/?fref=ts
Website: http://rockandrollchildren.gr/


 


 






 




 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.