Κοιμάσαι με δέκατα, ξυπνάς με κρυολόγημα και το πρώτο πράμα που βλέπουν τα τσιμπλιασμένα μάτια σου είναι μια μαύρη φωτό στο τοίχο του fb του Δημήτρη Καλαντζή (ο τραγουδιέρης των Tsopana Rave και μέγας Mötorhead fan). Λες «ωχ, αμάν, ποιος πάλι;» και καταλήγει να είναι η είδηση ότι και ο Lemmy μας την έκανε.

Όσο αλκοόλ ρούφηξε, ρούφηξε (δεν ήταν λίγο), όσες γκόμενες πήδηξε, πήδηξε (και δεν ήταν λίγες), όση μουσική έγραψε, έγραψε (κι άλλαξε την πορεία του σκληρού ήχου). Ο Murder One ενισχυτής θα ξεκουραστεί κι αυτός, όπως και το πιστό Rickenbacker μπάσο, που έμελλε να γίνει το σήμα κατατεθέν του, μαζί φυσικά με τις διάσημες μπότες του.

Κι όμως φίλε/η, δε νιώθω στεναχώρια. Περισσότερο απογοήτευση νιώθω που τέτοιοι τύποι μας αφήνουν. Μας αφήνουν και πάνε αλλού και μένουμε πίσω με τρόμπες, αναγεννημένους χριστιανούς των τηλεοπτικών σόου, ανθρώπους που έγραψαν μουσική ιστορία στον χώρο του σκληρού ήχου και είναι τόσο φελλοί, που θες να πάρεις την δισκογραφία τους και να την πετάξεις στα σκουπίδια.

Ο Lemmy θα μείνει αξέχαστος γιατί πέραν από την μουσική, ήταν ένας τύπος που δεν κόλωνε πουθενά, δεν ψάρωνε από κανέναν και τίποτα και κυρίως δεν είχε πρόβλημα να σου δείξει ότι δεν γούσταρε κάτι ή κάποιον. Ταυτόχρονα είχε τον δικό του κώδικα τιμής που δεν τον πάτησε εκατοστό. Κι αυτό σε μια μουσική βιομηχανία όπου ουκ ολίγοι έχουν δώσει κώλο και έκαναν καριέρα, είναι μεγάλο παράσημο.

Κανείς δεν παινεύει τις καταχρήσεις του, αλλά πρώτος ο ίδιος έλεγε ότι ο τρόπος ζωής του θα σκότωνε οποιονδήποτε άλλο και δεν το διαφήμιζε. Αυτό έκανε, αυτό γούσταρε όμως. Και όσο το γούσταρε αυτός, κανένας δεν είχε λόγο. Εκτός αυτού, ο άνθρωπος ήταν προφανώς τετραπέρατος. Δεν είναι μόνο οι ατάκες του, το κλασικό χιούμορ-φαρμάκι, αλλά οι τοποθετήσεις του πάνω σε κυρίως κοινωνικά θέματα ήταν εύστοχες, σπάζοντας ταυτόχρονα την προκατάληψη του «στόκου» μεταλλά που ακόμα και στις μέρες μας είναι αρκούντως υπαρκτή.

Μουσικά τώρα, ο Lemmy είναι αυτός που επηρέασε όσο λίγοι τον σκληρό ήχο, μαζί με τους Black Sabbath. Το στυλ που λάνσαρε με τους Mötorhead επηρέασε το punk, το thrash metal (ΘΡΑΣ ΚΩΛΟΖΩΑ ΤΟΥ PROTAGON, ΘΡΑΣ!!!), το black metal και ένα σκασμό ακόμα είδη, έγινε επιρροή αμέτρητων μουσικών (ενδεικτικά αναφέρω James Hetfield) αλλά κυρίως ενσαρκωσε με μοναδικό τρόπο το αλήτικο στυλ του δρόμου. Βασικά, λάθος δεν το ενσάρκωσε, ΗΤΑΝ ο ίδιος τέτοιος τύπος.

Αλλά ο Lemmy δεν ήταν μπετοναρισμένος σε ένα στυλ. Από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις που είχα ακούσει ήταν ένα δισκάκι με τίτλο Lemmy, Slim Jim & Danny B one-off project αν θυμάμαι καλά, το οποίο είναι καθαρή rockabilly/americana φάση και μάλιστα καλή. Κατά τ’ άλλα, έναν σκασμό συνεργασίες με μια που προσωπικά με είχε αφήσει παξιμάδι, η συμμετοχή του στο project του κιθαρίστα των Rammstein, Richard Kruspe (Emigrate) με τίτλο Rock city.


Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω. Βασικά το θέμα είναι ένα: οι Mötorhead είναι στάση ζωής. Και αποτέλεσαν για πολλούς από εμάς βασικό soundtrack της καθημερινότητας μας. Ο κόσμος σίγουρα θα είναι χειρότερος, οι μαλάκες πάντα θα μας χαλάν τις ζωές κι αυτοί που κάνουν τα κουμάντα δεν πρόκειται να τα παραδώσουν ποτέ.

Ο Lemmy και η συμμορία του θα είναι εκεί να μας θυμίζουν ότι μπορεί να συμπορευόμαστε με σκατά, αλλά σκατά δεν θα γίνουμε. Ποτέ δε θα γίνουμε καθώς πρέπει και πάντα θα κάνουμε τις μικρές μας επαναστάσεις, που θα μας κρατάν διαφορετικούς. Στο τέλος τέλος, για κάποιους ο καλός λόγος θα είναι πάνω από τα λεφτά, ένα ποτήρι Southern θα έχει πάντα άλλη γλύκα από μπουγαδοπλύματα σε ελληνοσκυλάδικα και πάντα θα βρίσκουμε άλλους τρελούς του χωριού να μοιραζόμαστε ιστορίες εξευτελισμού που έχουμε ζήσει ακούγοντας την αγριοφωνάρα του Lemmy.

Το κομμάτι που θα κλείσει αυτό το κείμενο δεν ξέρω κατα πόσο γνωστό είναι. Το ποστάρω για 2 λόγους: ο ένας είναι ότι κάπου μετά από 8 χρόνια ο Grohl ανέβασε τον Lemmy επί σκηνής για να το τραγουδήσει και ο Θεόθεος γέμισε τη σκηνή χωρίς καν να παίζει μπάσο, αποδεικνύοντας για τι μέγεθος performer μιλάμε. Ο άλλος είναι ότι στο βίντεο παίζει ο Godfather of Doom, ο Scott “Wino” Weinrich. Όσοι δεν τον ξέρετε μάθετε τον.

Ο βασικός λόγος πάντως ήταν ένας : οι γκόμενες στο βίντεοκλιπ.

Αρχηγέ μου, σε ευχαριστούμε για όλα. Εκεί πάνω κάν’ τα πουτάνα με τον Bon Scott. Hell aint' a bad place to be.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.