Σ' αυτήν την κρίσιμη καμπή που όλοι μας περνάμε ως έθνος, θα περίμενε κανείς ότι η πλειοψηφία του βουλευτικού σώματος θα ήταν λίγο πιο προσεκτική δηλώσεις της, προκειμένου τουλάχιστον να μην προκαλεί. Ιδίως δε όταν αυτές οι δηλώσεις προέρχονται από άτομα -θεωρητικά- καταρτισμένα, τα οποία μάλιστα διδάσκουν στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας. Το ότι πολλές φορές έχει επέλθει διάψευση και μάλιστα πανηγυρική, δεν αποτελεί πρωτοτυπία. Δε σημαίνει όμως ότι θα έπρεπε να είναι κανόνας.

Αξιώθηκα στη ζωή μου να προέρχομαι από μεσοαστική οικογένεια, η οποία με τη σειρά της πέρασε από δύσκολες συνθήκες, μέχρι να μπορέσει να ορθοποδήσει, να εξελιχθεί και να μπορέσει να καταφέρει κάποια πράγματα. Ουδέποτε στο περιβάλλον που μεγάλωσα δεν υπήρχε απαξίωση για τον φτωχό. Διότι ο καθένας μας μπορεί να γίνει πολύ εύκολα. Πολύ πιο εύκολα απ' όσο μπορεί να φανταστεί και δυστυχώς πολύ πιο απότομα. Φτωχός, είναι αυτός που πολλές φορές οι συνθήκες δεν του επέτρεψαν να φτάσει εκεί που ήθελε ή κάποιες επιλογές του δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Δε χρειάζεται ούτε να τον προσβάλλεις, ούτε να τον υποτιμάς, απλά να τον σέβεσαι.

Αυτόν τον σεβασμό κάποιοι/ες τον θεωρούν περιττή πολυτέλεια, μιας και ο κύκλος με τον οποίο συγχρωτίζονται και μιλάνε ξεκούραστα για διάφορες οικονομικές θεωρίες, έχοντας πολλές φορές ανέβει την κυλιόμενη σκάλα της κοινωνικής καταξίωσης που προκύπτει από συγγενολόγια, τα οποία συνήθως αποτελούν το ασφαλές διαβατήριο ανέλιξης στην ελληνική κοινωνία.

Συνήθως βρίσκονται σε κάποιον κομματικό σχηματισμό αδιευκρίνιστης πολιτικής κατεύθυνσης με πολλά δείγματα «επιτυχημένων» και «καταξιωμένων» μελών, τα οποία τυχαία πάντα, σχετίζονται με γνωστούς οικονομικούς μονάρχες. Και φυσικά σε κανέναν δεν απαγορεύουμε να λέει την γνώμη του, έστω κι αν αυτή πολλές φορές συνοδεύεται από μια απαξίωση προς την «μπλέμπα», έστω κι αν ο λόγος του είναι συνήθως από υποτιμητικός έως απαξιωτικός, πολλές φορές και υβριστικός, που προκύπτει από την αλαζονεία της δύναμης που αποπνέει η εξουσία.

Το να είναι κάποιος πλούσιος δεν αποτελεί ούτε πλεονέκτημα, ούτε ελάττωμα. Αποτελεί κοινωνική κατάσταση, η οποία βελτιώνεται ή χειροτερεύει ανάλογα με την παιδεία που έχει εισπράξει από το περιβάλλον του. Δυστυχώς περισσεύουν τα παραδείγματα όπου η έλλειψη παιδείας κάνει κάτι παραπάνω από εμφανή την ανάγκη επίδειξης μέσω βλακωδών εκφράσεων και παρουσίασης στα τηλεοπτικά παράθυρα, εκεί όπου και οι στοιχειώδεις κανόνες συμπεριφοράς δείχνουν περιττή πολυτέλεια.

Στα πλαίσια μιας τέτοιας συμπεριφοράς, εκλεγμένη βουλευτής πολιτικού σχηματισμού που παραπέμπει στην ζωντάνια του αεικίνητου υγρού στοιχείου, αλλά μάλλον περισσότερο προς τις αναθυμιάσεις του βάλτου πλησιάζει, αμφισβήτησε την ευθυκρισία των μη εχόντων. Ευτυχώς για το σοφό των επιλογών φροντίζουν οι έχοντες, οι οποίοι με γνώμονα το καλό μας, έχουν προβεί σε σειρά αποφάσεων και νόμων που έχουν οδηγήσει σε ραγδαία βελτίωση της κατάστασης στη χώρα μας και τα προνόμια αυτών τα απολαμβάνουμε όλοι μας. Και τους ευχαριστούμε γι' αυτό.

Ευτυχώς λοιπόν που υπάρχουν και αυτοί οι σοφοί και αναλαμβάνουν το βαρύ έργο της σωτηρίας των απολωλότων προβάτων. Αλλιώς θα είχαμε τίποτα αγράμματους να μας λένε ότι:

«
αλλ’ είναι πράγματι δημοκρατία όταν οι ελεύθεροι
και πτωχοί πλειοψηφούν και είναι κυρίαρχοι της εξουσίας,
τουναντίον δε ολιγαρχία, όταν οι πλούσιοι και ευγενούς καταγωγής
κυριαρχούν, αν και ολιγότεροι κατ’ αριθμόν»


ΥΓ: Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Αριστοτέλη.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.