Το βλέπεις το κοπάδι. Το βλέπεις από μακριά.
Αλλάζει μόνο ο τόπος και η εποχή.

Απλώς αν η εποχή είναι καλοκαίρι και ο τόπος νησί βαριά τουριστικό, δεν έχεις την επιλογή να στρέψεις το βλέμμα αλλού.

Πρόβατα παραταγμένα, σχεδόν υπνωτισμένα, με περπάτημα νωχελικό και μυρωδιά μεταξύ μούφας Calvin Klein και ρεψίματος Heineken, στημένα στην ουρά, περιμένουν το βραχιολάκι, τη σφραγίδα ή απλώς το χαρτάκι της εισόδου τους, για το κλαμπ.

Οι πορτιέρηδες πιστοί στο τρίπτυχο «μελαχρινός, με τατού και μούσι», θ'  ανοίξουν βαριεστημένα τις ασήκωτες πόρτες με την τριπλή τζαμαρία και δεν θα σε καλωσορίσουν καν.

Θα σου πάρει περίπου είκοσι λεπτά για να φτάσεις στο μπαρ και άλλα τόσα για να παραγγείλεις.
Θα σε τσαλαπατήσουν, θα σε τραβήξουν από τη μπλούζα, θα σου κάψουν το μπράτσο και από αύριο θα αποκτήσεις και εσύ τατουάζ ή τρύπα στο πουκάμισο.
Θα φτάσεις ξεψυχισμένος στο βάθος και θα ετοιμάζεσαι να ζητήσεις το ποτό σου, όταν αρχίσεις ν' αναρωτιέσαι αν είσαι αόρατος. 

Χαμογελάς, φωνάζεις, αλλά πού ν' ακουστείς, κάνεις σήματα με τα χέρια σου, σκαρφαλώνεις στο σκαμπό αρπάζεις ένα καλαμάκι, το χώνεις στο ρουθούνι του μπάρμαν μπας και σε δει. 
Ζητάς Gray Goose. Σε κοιτάει σαν εξωγήινο.

- Από βότκα, μόνο Στόλι, θες;

Χρυσοπληρώνεις τη Stolichnaya και καταριέσαι την ώρα και τη στιγμή που έγινες κι εσύ μέρος του κοπαδιού.

Βλέπεις τους διπλανούς σου να κουνάνε το πόδι σε ένα ρυθμό αδιευκρίνιστο και σοκάρεσαι όταν ανάμεσά τους συναντάς και παλιούς συμμαθητές σου.

Σοκάρεσαι διπλά, όταν διαπιστώνεις το δικό τους σοκ, επειδή εσύ δεν κουνάς το πόδι σου.

Θα διασκεδάσεις, θες δε θες! Γιατί τα κλαμπ έχουν φτιαχτεί ακριβώς γι’ αυτό.

Για διασκέδαση με το ζόρι. Για διασκέδαση αυτοσκοπό.

Για να βρίσκεσαι τόσο κοντά στον άλλο, ώστε δεν μπορείς να αναπνεύσεις, αλλά ταυτοχρόνως τόσο μακριά, ώστε δεν μπορείς να γνωριστείς.
Η χαρά της αρπαχτής.

Μπορείς να φτάσεις με εξαιρετική ευκολία στην κοντινότερη παραλία ή τουαλέτα, να χαμουρεύεσαι, χωρίς καν να έχεις ρωτήσει ή να έχεις ακούσει τ' όνομά του άλλου.

Αυτά τα μαγαζιά, διαπράττουν έγκλημα κατά των ανθρώπινων σχέσεων, αλλά θα με άφηνε ελαφρώς αδιάφορη, αν δεν το διέπρατταν και εναντίον της μόδας και της μουσικής.

Οι ντόπιοι σε ένα τραγελαφικό στυλιστικό show, κρεμάνε επάνω τους από χρυσά σταυρουδάκια σε μπλούζες V, μέχρι κουστούμι με δερμάτινη λεπτομέρεια στο τελείωμα.

Οι γυναίκες δεν θα αρκεστούν στο 14ποντο και ας είναι το νησί βοτσαλοστρωμένο.

Το μαλλί θα είναι αυστηρά κομμωτηρίου και δεν τις ενοχλεί καθόλου που η υγρασία αγγίζει το 98% και είκοσι λεπτά μετά, οι τούφες της διπλανής θα μπαίνουν στο στόμα το δικό σου.
Οι τουρίστες με σαγιονάρα και μαγιό, φαίνονται και είναι μακράν πιο εγκλιματισμένοι.

Θα σε σπρώξουν χωρίς να ζητήσουν άδεια ή συγνώμη και αν κάνεις το λάθος να τους στραβοκοιτάξεις, θα σου ανταποδώσουν το βλέμμα με απορία τύπου «δεν ήξερες πού ερχόσουν; ανέξου τα τώρα!».
Θα αρχίσεις να υποψιάζεσαι κρίση πανικού, όσο ο dj θα χώνει το ένα house κομμάτι μετά το άλλο και όσο θα νιώθεις ζαλάδα, ενώ δεν θα χεις προλάβει να πιεις το πρώτο ποτό σου.

Η ζέστη αποπνικτική, ο ιδρώτας του διπλανού θα δημιουργεί αλχημείες με το δικό σου, το κάψιμο το χέρι να σε τσούζει και ο δρόμος για την έξοδο θα είναι πια, 32 λεπτά μακριά σου.

Θα φτάσεις στην πόρτα έχοντας διανύσει ένα Γολγοθά. 
Έξω από το κλαμπ, διακόσια άτομα και βάλε, περιμένουν να έρθει η σειρά τους στη διασκέδαση και χαίρονται που βλέπουν να αδειάζουν θέσεις. 
Τα αμφιβόλου ποιότητας σφηνάκια που ήπιες, ήδη αρχίζουν να χοροπηδάνε στο στομάχι σου.
Ο πορτιέρης σου φαίνεται ακόμη πιο αγενής και ακόμη πιο μουσάτος.

Η απομάκρυνση σου από τον περιβάλλοντα χώρο του μαγαζιού, φαντάζει σαν λύτρωση.

Καταρχήν, αναπνέεις.

Αρπάζεις την παρέα σου από το σκισμένο πουκάμισο, αγοράζετε μπύρα περιπτέρου, κάθεστε σε ένα τσιμεντένιο πεζούλι και ορκίζεστε συντονισμένα να ξανακάνετε δέκα χρόνια να πάτε σε κλαμπ.

Ένα πράγμα ωστόσο δεν μπορείτε να καταλάβετε ακόμη.
Υπάρχουν άνθρωποι που αυτό το βασανιστήριο, το ονομάζουν διασκέδαση; 

Πρώτη δημοσίευση:  eyedoll.gr

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.