Αλλιώς μου τα ‘πες, δάσκαλε.

Παιδαρούδι κι εγώ, ούτε δεκαοχτώ καλά καλά, ήθελα να τα πιστέψω.

Σπουδαία υπόθεση, ξέρεις, να νιώθεις ότι ασκείς λειτούργημα. Να ξεστραβώνεις τα πλήθη λες, να βοηθάς τους κατατρεγμένους, τους αναξιοπαθούντες, να κοιμάσαι με καθαρή συνείδηση το βράδυ. 

Δημοσιογράφος λες και φουσκώνουν τα μέσα σου.

Τρεχάλες ονειρεύεσαι, ξεσκεπάσματα, Πούλιτζερ. Ανταποκρίσεις, απαντήσεις, ερωτήσεις, αποκλειστικά. Το λιθαράκι σου να κάνεις τον κόσμο λίγο καλύτερο.

Κουστουμαρισμένος, ευγενής κι ευθυτενής ερχόσουν στο μάθημα, δάσκαλε.

Για δεοντολογία μας μίλαγες κι έσταζες αξιοπρέπεια. Και ας γέμιζαν τα θρανία επίδοξοι Λιάγκηδες και Τσιμτσιλήδες, κάποιοι σε ακούγαμε. Σε ακούγαμε, σε πιστεύαμε, δε βλέπαμε την ώρα να μπούμε στο σινάφι.

Και τη μέρα που κρεμάσαμε τα χαρτιά στους τοίχους μας, βγήκαμε έξω να φωνάξουμε ότι είμαστε δημοσιογράφοι. Και μας κοιτάξανε στραβά δάσκαλε και μας προσέβαλαν και μας έσπασαν τις κάμερες στα πεζοδρόμια. Και θυμώσαμε μαζί τους, γιατί αλλιώς μας τα ‘πες εσύ και δεν καταλαβαίναμε προς τι τέτοιο μένος. Μόνο κουδούνια που δε μας κρεμάσανε.

Δυο-τρεις καλοπροαίρετοι μας προειδοποίησαν να ‘χουμε τα μάτια μας ανοιχτά, μη μας ρουφήξει το σύστημα. Ποιο σύστημα δάσκαλε; Ούτε κουβέντα εσύ γι’αυτό.

Αλλά το σύστημα είναι παντού, στρίβεις να τ’αποφύγεις και πέφτεις κατά πάνω του.

Στα «βιογραφικά» που για να χτίσουμε πρέπει να δουλέψουμε τζάμπα από τρία έως πέντε χρόνια, στα γραπτά που πετιούνται στ’αζήτητα, στα στόματα που ευθαρσώς θα μας ζητήσουν ν’ανοίξουμε τα πόδια, στις τηλεφωνικές συνεντεύξεις με τις τηλεπερσόνες και τις αδιάκριτες ερωτήσεις, στα μπάρ που θα καταφύγουμε για δουλειά γιατί άνθρωποι είμαστε κι εμείς και κάπως πρέπει να ζήσουμε. 

Πόσο μακριά φαντάζουν οι ανταποκρίσεις, οι απαντήσεις, οι ερωτήσεις, τα αποκλειστικά, η αλήθεια. 

Πόσο διαφορετικά μας τα ‘λεγες.

Κάτι πήγες να ψελλίσεις κάποτε για αντιπολιτευτικά και συμπολιτευτικά μέσα, έπεσε να σε φάει ο διευθυντής. Ούτε λόγος για κιτρινισμούς, ούτε λόγος για ανεπιβεβαίωτες πηγές και πληροφορίες, ούτε λόγος για ξεπουλήματα. Πρόβατα μας θέλατε, έτοιμα παραταγμένα για σφαγή. Στη νιρβάνα της αμάθειάς μας, ονειρευτήκατε ότι θα στήσετε ολόκληρο στρατό ρομπότια. Σε κάποιο βαθμό το πετύχατε. Κι από διαδότες της αλήθειας, γίναμε διαδοσίες.

Είναι όμως τόσο εθιστικό το σύστημα! Σε παραμυθιάζει ότι εξουσιάζεις. Και ποιος θέλει να εξουσιάζεται; Και γρήγορα ξεχνάς τα λόγια του δασκάλου. Εξαγοράστηκαν με συνοπτικές για μια λεζάντα στο οπισθόφυλλο, για ένα scroll του μισού δευτερολέπτου στους τίτλους τέλους μιας σκουπιδιάρας εκπομπής.

Και η ιστορία επαναλαμβάνεται. 1000 και βάλε άνθρωποι κάθε χρόνο ετοιμάζονται να ρουφηχτούν απ’το σύστημα. Κάποιοι τυχεροί θα τα βρουν ζόρικα. Όλο και με κάτι άλλο θ’ασχοληθούν, όνειρο θερινής νυχτός η διάδοση της αλήθειας.
Κάποιοι θα γεμίσουν πάνελ να αναλύσουν τις πλατίνες και τα σολάριουμ, άλλοι θα στηθούν στην Ερμού την περίοδο των εκπτώσεων. Ορισμένοι θα πλευρίσουν βουλευτές και διοικητάδες, κουτσά στραβά θα τα βολέψουν.

Εσύ δάσκαλε θα συνεχίσεις να τους τα λες αλλιώς. Δε σε κατηγορώ, μη νομίζεις. Κι εσύ παράτησες τη μάχιμη, το γύρισες στο δασκαλιλίκι· μπορεί να μπούχτισες κι απ’τη δυσωδία της. Πώς να μας το πεις όμως; Πώς να τσακίσεις τον ενθουσιασμό μας; Παρακλάδι ήσουν κι εσύ, το ‘μαθες το ποίημα. 

Με την απόσυρσή σου όμως δε λύνεις κανένα πρόβλημα. Θα σε αντικαταστήσουν, εύκολα, γρήγορα, αναίμακτα. Η γνώση δε μοιράζεται σε αίθουσες πανεπιστημίων κι ακριβοπληρωμένα εργαστήρια. 

Ξεσήκωσέ μας και πάμε να φτιάξουμε ένα σύστημα δικό μας. Να κάνουμε πράξη τη θεωρία. Κι ας μας την πέσουν να μας φάνε. Κι ας χάσουμε τις επιδοτήσεις. Κι ας μας σνομπάρουν οι σπόνσορες. Δε διδάσκεται το ήθος απ΄’τα έδρανα, δεν προφταίνουν 120 λεπτά τη βδομάδα να παραγράψουν δεκαετίες σαπίλας.

Αν έχεις κουραστεί, αν πάτησες τα εξήντα κι ονειρεύεσαι αγροκτήματα, αμπέλια κι ένα εύκολο χαρτζιλίκι, αν αποποιείσαι της ευθύνης σου, τότε επίτρεψέ μου κάθε που συστήνομαι και δηλώνω δημοσιογράφος να νιώθω μια συστολή. Μια συστολή και μια ντροπή.

Γιατί αλλιώς μου τα ‘πες δάσκαλε· κι αλλιώς τα βρήκα.


 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.