Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Αυτή είναι μια από τις ερωτήσεις σταθμός, που έχουν σημαδέψει ανεξίτηλα τα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια.

Στην έχουν ρωτήσει σίγουρα περισσότερες από μια φορές, σε κάποιο από τα απροειδοποίητα τεστ στο μάθημα της έκφρασης έκθεσης, ενώ για κάποια περίοδο της ζωής σου αποτελούσε το κυρίαρχο θέμα συζήτησης σε οικογενειακά τραπέζια και γιορτές, όπου εσύ, σαν άλλο πειραματόζωο, μιλούσες για τα όνειρα και τους στόχους της ζωής σου.

Οι απαντήσεις του καθενός από εμάς, σε αυτό το ομολογουμένως φλέγον ζήτημα, είναι ποικίλες και διαφορετικές, αφού όλοι οι άνθρωποι είμαστε από τη φύση μας μοναδικοί. Είναι όμως κάποιες από αυτές, που χωρίς να το θέλω μου κάθονται λίγο βαριές και δυσκολεύεται το στομάχι μου να τις χωνέψει.

Μιλάω για αυτές που ακολουθούνται από την ανάλογη πρόταση η οποία ξεκινάει με το όπως και καταλήγει σε επαγγέλματα και ονόματα συγγενών, φίλων και γνωστών.

Θέλω να γίνω γιατρός όπως ο μπαμπάς μου, δικηγόρος όπως ο θείος μου, στρατιωτικός όπως ο παππούς μου.

Εντάξει, μπορώ να καταλάβω όλη αυτή τη συμπεριφορά και να τη δικαιολογήσω όταν μιλάμε για μικρά παιδιά τα όποια έχουν τάση να θαυμάζουν και ύστερα να μιμούνται και να ταυτίζονται με το γύρω περιβάλλον τους, αλλά όταν βλέπω ενήλικες να στηρίζουν όλη την επαγγελματική τους σταδιοδρομία πάνω σε αυτή τη λογική. δε μπορώ παρά αναπόφευκτα να συγχυστώ

Και δεν βάζω καν στο παιχνίδι όλους αυτούς που αναλαμβάνουν να διοικήσουν τις οικογενειακές τους επιχειρήσεις, χωρίς πραγματικά να το θέλουν, με την αιτιολογία πως είναι μια έτοιμη, στημένη δουλειά, την οποία και δεν μπορούν να αφήσουν στο βρόντο.

Όλο αυτό όμως παρουσιάζει αν μη τι άλλο, το κυρίαρχο σκεπτικό της πλειοψηφίας των ανθρώπων, αυτό που επιτάσσει το να λαμβάνουμε καρπούς με τη λιγότερη δυνατή από εμάς προσπάθεια.

Αποτέλεσμα όλων αυτών, λίγο πριν ή λίγο μετά τη συνταξιοδότηση του, ο εκάστοτε επαγγελματίας, σαν ένας ακόμη καλός πλασιέ να προσπαθήσει να σου διαφημίσει το συνεχιστή της κληρονομιάς του, τον απόγονο της αυτοκρατορίας του.

Βέβαια στο ενενήντα τοις εκατό αυτών των περιπτώσεων ο διάδοχος του θρόνου, είναι εκατό φορές χειρότερος από τον αντίστοιχο πρόγονο του, για τον κυρίαρχο λόγο, ότι το επάγγελμα που εξασκεί, δεν τον ενδιέφερε ποτέ και έτσι δεν θέλησε ούτε να εξελιχθεί, ούτε να γίνει καλός σε αυτό.

Παρ’ όλα αυτά, καταφέρνει να διατηρεί ένα τμήμα της παλιάς πελατείας του, αφού όλοι αυτοί που συνεχίζουν να τον επισκέπτονται ή ξεπληρώνουν κάποια χάρη στον παλιό ιδιοκτήτη, ή λειτουργούν με βάση την ντροπή και τις ενοχές τους.

Θυμάμαι ακόμα τη γιαγιά μου να συνηθίζει να ψωνίζει στο μπακάλη της γειτονίας, που πλέον δεν ανανέωνε καν το εμπόρευμα του, αντί για το κοντινό μας σούπερ μάρκετ, με τη δικαιολογία ότι ο πατέρας του την είχε στηρίξει όταν αυτή έμεινε χήρα, εδώ και μια εικοσαετία.

Το φαινόμενο αυτό, δε μπορεί παρά να διαιωνίζεται και από τις δύο πλευρές.

Πρώτον, από τα ίδια τα παιδιά που είτε φοβούνται και υποτάσσονται είτε βολεύονται και ακολουθούν την ήδη πεπατημένη οδό, αγνοώντας επιδεικτικά να ψάξουν τις κλίσεις, τα ταλέντα και τις προτιμήσεις τους, όπως κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε όλοι οι υπόλοιποι.

Κατά δεύτερον, είναι εκείνοι οι πιεστικοί γονείς που νομίζουν ότι έχουν κάνει στη ζωή τους όλα τα πράγματα τόσο σωστά, που θέλουν να δημιουργήσουν ένα πιστό αντίγραφο του εαυτού τους για να μην μείνουν παραπονεμένες οι επόμενες γενιές.

Οι γονείς αυτοί έχουν συνήθως βρεθεί στην ίδια ακριβώς θέση με τα παιδιά τους στο παρελθόν, γι’ αυτό θεωρούν πως μιλάνε ξεκάθαρα για μονόδρομο.

Για το λόγο αυτό και για να σταματήσουν όλοι αυτοί που λένε ότι το μαγαζί τους διατηρείται επί τρεις γενιές, ενώ το κάνουν μόνο για την ταμπέλα και στην πραγματικότητα γίνεται ολοένα και χειρότερο μέχρι που χρεοκοπεί και κλείνει, έχε τα μάτια σου ανοιχτά.

Την επόμενη φορά που θα ακούσεις από ένα παιδί να παπαγαλίζει το πόσο πολύ θα θέλει να μοιάσει σε κάποιον άλλον χωρίς πραγματικά να το εννοεί, κοιτά το στα μάτια και πες του να μην προσπαθήσει να γίνει τίποτα παραπάνω από τον καλύτερο εαυτό του.

Και που ξέρεις ίσως το κόλπο τελικά πιάσει και αρχίσουν να κυκλοφορούν τα αυθεντικά, αντί οι φωτοτυπίες.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.